| Strona |
Autorzy |
Nota
|
| [2] |
[3] |
Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
|
| Strona |
Autorzy |
Nota
|
| [4] |
[5] |
Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku niemieckim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku niemieckim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
|
Diecezja Knin (łac. Tininum lub Tinum) to nazwa historycznej diecezji i obecnie pustej diecezji. Jak wszystkie katolickie diecezje tytularne, nosi ona nazwę diecezji uśpionej, w tym przypadku w starochorwackim królestwie Knin.
Historia
Biskup stacjonował w osadzie Pet crkava w Kosowie (dziś wieś Biskupija), niedaleko Knina. Jego jurysdykcja rozciągała się aż do Drawę, to znaczy na całe stare królestwo chorwackie. Niektóre źródła tytułują biskupa Knina jako biskupa chorwackiego (łac. Episcopus Chroatensis). Na zgromadzeniu prowincjalnym w Splicie w 1185 r. diecezja Knin wyznaczyła granice z trzema parafiami (Knin, Vrlika, Pset) oraz siedzibą i tytułem biskupa[1]. Biskup miał także swoje stocznie w Cazin.[1]
Oprócz obowiązków kościelnych biskup Knin wykonywał także świeckie zadania na chorwackim dworze królewskim, zarówno w czasach dynastii Trimirimirowskiej, jak i podczas osobistej unii chorwackich i węgierskich królestw pod koroną innych dynastii władców. Biskup Knin poparł darowizny króla, dokumenty i pisma narodowe swoją pieczęcią kapitolu.
Po tym, jak Knin_bevétele_(1522) Knin został zajęty przez Turków w 1522 r., biskupi Knin nadal byli mianowani, wykonując specjalne zadania poza diecezją Knin. Diecezja została oficjalnie zniesiona, gdy Knin został wyzwolony w 1688 r. iwłączony do diecezji Sibenik[1]. Papież Leon XII bullą Locum Beati Petri założył dalmatyńską metropolię, która objęła obszar tej diecezji administracją.
Tytułowi biskupi Knin byli nadal mianowani po zniesieniu diecezji, ze specjalnymi biskupami prawa królewskiego mianowanymi przez króla Węgier i Chorwacji. Zwykle byli biskupami pomocniczymi arcybiskupa Kalocsa. Biskupi tytułowi z Knin będą, z osobna, członkami Izby Panów Wspólnego Parlamentu Węgiersko-Chorwackiego aż do zniesienia tej Izby.[2]
Biskupi Chorwacji
| Nazwisko
|
Okres
|
Uwagi
|
| Marko
|
ok. 1050
|
|
| Rajner
|
1060-1066
|
|
| Adam
|
1066–1067
|
|
| Anastazije
|
1069
|
|
| Grgur
|
1074–1078
|
|
| Petar
|
1086
|
|
| Grgur II
|
1089–1090
|
|
Kninski biskupi
XII wiek
| Nazwisko
|
Okres
|
Uwagi
|
| Flasco
|
1177–1187
|
|
| Juraj
|
1196–1199
|
|
XIII wiek
| Nazwisko
|
Okres
|
Uwagi
|
| Grgur Bribirski
|
1201–1207
|
|
| Ladislav
|
1261–1272
|
|
| Nikola
|
1272–1274
|
|
| Jula
|
1274–1275
|
|
| Petar Borcher
|
1290–1300
|
|
XIV wiek
| Nazwisko
|
Okres
|
Uwagi
|
| Nikola
|
1315–1325
|
|
| Archangelus
|
1330–1334
|
|
| Giovanni de Cors
|
1334–1337
|
|
| Toma
|
1337–1344
|
|
| Nikola
|
1344–1348
|
|
Dionizije I. Lacković
Lackfi I. Dénes
|
1348–1350
|
|
| Blaž
|
1350–1357
|
|
| Johann von Töckheim
|
1357–1364
|
|
| Nikola
|
1365–1373
|
|
| Pavao
|
1373–1388
|
właściciel nieruchomości we wsi Tršci Galovac
|
| Petar de Marnhaco
|
1388–1392
|
|
| Ladislav
|
1392–1406
|
|
XV wiek
| Nazwisko
|
Okres
|
Uwagi
|
| Nikola
|
1406–1428
|
|
| Ivan
|
1428–1437
|
|
| Demetrije Čupor Moslavački
|
1438–1446
|
|
| Benedikt de Zolio
|
1447
|
|
| Franjo Šperančić
|
1459–1462
|
|
| Marko
|
1462–1467
|
|
| Niccolò de Monte
|
1467–1490
|
|
| Brizio
|
1492–1494
|
|
XVI wiek
| Nazwisko
|
Okres
|
Uwagi
|
| Andrija
|
1525
|
|
Izvori
Vanjske poveznice
Kategorija:Katolička upravna podjela Republike Hrvatske
Kategorija:Knin
