Girolamo Balbi

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Hieronymus Balbus, zwany także Girolamo Balbi lub Accellini (* ok.1450 w Wenecji, † ok.1535), włoski humanista, renesansowy poeta, dyplomata i biskup Gurk w Karyntii. Był uczniem Juliusa Pomponiusa Laetusa, założyciela Akademii Rzymskiej. Jako młody człowiek miał podobno skłonność do kłótni i przez pewien czas prowadził bardzo swobodne życie. Ale w późniejszych latach był bardzo szanowany i uważany za jednego z najwybitniejszych ludzi swoich czasów. W 1485 był profesorem na Uniwersytecie Paryskim. Jego apodyktyczny sposób bycia w tym miejscu wkrótce doprowadził go do konfliktu z różnymi uczonymi, a na skutek ataku, jakiego ci ludzie dokonali na jego charakter, był zmuszony opuścić Paryż w 1491 roku. Kilka lat później (1494) na zaproszenie cesarza Maksymiliana I przeszedł na Uniwersytet Wiedeński, gdzie wykładał poezję, klasykę rzymską i prawoznawstwo. Ponownie przebywał w Paryżu przez krótki okres w 1495 r. i odwiedził Londyn w 1496 r., ale w 1497 r. wznowił profesurę w Wiedniu. Tutaj został członkiem Towarzystwa Dunajskiego i żył w bliskiej przyjaźni z jego założycielem, Konradem Celtisem] humanista, ówczesny profesor i bibliotekarz Uniwersytetu Wiedeńskiego. W niespełna rok ponowne kłótnie z kolegami zmusiły go do opuszczenia Wiednia. Następnie Balbus udał się do Pragi (1498), gdzie przyjął profesurę, którą uzyskali dla niego wiedeńscy przyjaciele. Ale jego nieregularne zachowanie, skandaliczne pisma i sporny temperament szybko wypędziły go z miasta. Opuszczając Pragę wycofał się na Węgry (Pecz) i przebywał na emeryturze przez piętnaście lat, w tym czasie całkowicie zmienił swój styl życia, a nawet przyjął zakony. Jego późniejsza kariera jako duchownego była jedną z wyróżnień. Został rektorem kapituły katedralnej w Waizen w 1515 r., Później także tej w Bratysławie, a przez kilka lat zajmował ważne stanowisko na dworze węgierskim, gdzie był wychowawcą książąt królewskich i prywatnym sekretarzem król Władysława II. W 1521 roku Balbus pojawił się na sejmie w Worms jako ambasador węgiersko-czeskiego króla Ludwika II i zwrócił na siebie uwagę dyskursem, w którym protestował przeciwko innowacjom Marcina Lutra i nakłaniał zgromadzonych książąt do konieczności wspólnego przedsięwzięcia przeciwko Turkom. Wkrótce potem był w służbie arcyksięcia Austrii Ferdynanda, który w 1522 r. mianował go biskupem Gurk i wysłał go do Rzymu z misja gratulacyjną do nowo wybranego papieża Hadriana VI. Częścią jego misji było także nakłonienie papieża do ogłoszenia krucjaty przeciwko Turcji. Przemówienie, które wygłosił, zostało przyjęte przez papieża na audiencji publicznej 9 lutego 1523 r., Zostało dobrze przyjęte w kręgach humanistycznych jako cud elokwencji. Balbus pozostał w Rzymie przez jakiś czas i został tam wyświęcony na biskupa Gurk 25 marca 1523 r. Jako biskup często był nieobecny w swojej diecezji. Z jednego z jego listów dowiadujemy się, że w czasach Klemensa VII mieszkał przez kilka lat w Rzymie w pałacu papieskim i był bliskim zaufanym tego papieża. W 1530 r., choć dość stary, towarzyszył cesarzowi [[Karol V|Karolowi V] do Bolonii, aby wziąć udział w koronacji cesarza. W Bolonii napisał swoje najbardziej znane dzieło, De coronatione principum, które ze względu na zawarte w nim poglądy na stosunek Kościoła do państwa zostało umieszczone w Index Librorum Prohibitorum z 23 lipca 1611 r. Balbus był autorem wielu innych dzieł, w tym pism poetyckich, oratoryjnych i polityczno-moralnych, wydanych pod redakcją Josepha von Retzera (Wiedeń, 1791–92, t. 2). Przypisy Ten artykuł zawiera tekst z publikacji znajdującej się obecnie w domenie publicznej: Herbermann, Charles, red. (1913). „Hieronymus Balbus”. Encyklopedia katolicka. Nowy Jork: Robert Appleton Company. Link zewnętrzny P. S. Allen (July 1902). "Hieronymus Balbus in Paris". The English Historical Review. 17 (67): 417–428. doi:10.1093/ehr/XVII.LXVII.417. JSTOR 549035. Roberto Weiss (January 1939). "Cornelio Vitelli in France and England". The Journal of the Warburg and Courtauld Institutes. 2 (3): 219–226.

Hieronymus Balbus Girolamo Balbi Urodziny ok.1450 Miejsce Wenecja Śmierć ok.1535 Miejsce śmierci Wenecja Zawód, zajęcie renesansowy humanista, poeta, dyplomata