Báthori III. István

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Sędzia królewski (1435-1440) Następca: Pálóci Máté Kórógyi János Ecsedi Báthori István (pol. Stefan III Batory) (* nieznana, † 11 listopada 1444 pod Warną) – węgierski szlachcic, syn Jánosa, żupana komitatu Szabolcs-Szatmár-Bereg]] i Katalin Pető z Szántó. Po raz pierwszy pojawia się w źródłach historycznych w 1393 r. Życiorys W 1410 roku nadal był uważany za mało znaczącego wiejskiego szlachcica, ale później został członkiem Zakonu Smoczego. Przed 1417 r., zgodnie z listem darowizny Zygmunta, odwiedził Francję, Niemcy, Lombardię i Anglię. W tym czasie był jeszcze szlachcicem żyjącym w niskiej linii, ale jako specialis familis króla należał do najbliższego otoczenia króla. W tym czasie prawdopodobnie był towarzyszem podróży Zygmunta. W dyplomacji służył Zygmuntowi w sprawach holenderskich, gdy brał udział w negocjacjach z księciem Geldern i hrabiami Holland-Hainaut. W 1416 r. towarzyszył Zygmuntowi w podróży do Anglii, tworząc Sojusz Canterbury, a następnie brał udział w negocjacjach z bawarskim księciem Wilhelmem III Wittelsbachem, który go wspierał. István znajduje się na listach godności od 8 lutego 1419 roku. W późniejszym czasie István objął funkcję nadwornego podskarbiego oraz sędziego dworskiego. Od 1419 do 1431 był podczaszym królewskim, od marca 1435 do maja 1440 sędzią królewskim, do czasu gdy po śmierci króla Alberta został zastąpiony przez królową Elżbietę. Następnie był foispánem komitatu Szatmár. Został zwolennikiem I. Ulászló, a od 1442 roku był országnagy. Zginął w bitwie pod Warną jako chorąży królewski.. Rodzina Trzykrotnie zawierał związki małżeńskie. Oto one: (1) żona Margit (Małgorzata) Tarkői — według innego źródła pochodziła z rodziny Somosi (2) Borbála (Barbara) Butkai; (3) Orsolya (Urszula) Kistapolcsai. Potomstwo Pozostawił po sobie dziewięcioro dzieci: sześciu synów – oto oni: András (Andrzej) – wielki koniuszy królewski, V. István (Stefan) – wojewoda Siedmiogrodu, Péter (Piotr), Pál (Paweł), László (Władysław) – podczaszy królewski, Miklós (Mikołaj) – biskup Vác i trzy córki – oto one: Margit (Małgorzata) – żona Michała Szilágyi i Pawła Bánfi Bánffy de Losoncz/Losonczy-Bánffy Erzsébet (Elżbieta) – żona Jana Telegdi, Katalin (Katarzyna) – żona Jerzego Marcali.

Báthori III. István — Sędzia królewski — Sędzia królewski Okres od 1435 do 1440 Poprzednik Pálóci Máté Następca Kórógyi János Dane biograficzne Klan Gutkeled Ród Báthori Rodzina Báthori Ecsed Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć 1444 Miejsce Warna Przyczyna śmierć w bitwie Ojciec III. János Rodzeństwo Orsolya III. László VI. György II. Miklós Anna Veronika II. Domonkos Pelbart lub Gerhard Potentiana Adviga Margit IV. János 1464 Żona Tarkői Margit (Małgorzata) Żona Butkai Borbála (Barbara) Żona Kistapolcsai Orsolya (Urszula) Dzieci III. András, V. István, Péter, Pál, László, Miklós, Margit, Erzsébet, Katalin