Szent Eustachius

Z Felczak story
Wersja z dnia 08:31, 15 sty 2021 autorstwa Admin (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eustachy Rzymski, Święty Eustachy, znany również jako Eustachiusz, cs. Wielikomuczenik Jewstafij Płakida, Rimskij (* nieznana, † prawdopodobnie ok.118) – święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, męczennik chrześcijański, jeden z Czternastu Świętych Wspomożycieli.

Życie

O jego życiu wiadomo niewiele i są to tylko legendy. Przed nawróceniem na chrześcijaństwo miał nazywać się Placidus (Placyd) i być generałem cesarza Trajana. Podczas polowania na jelenia pomiędzy Tibur a Praeneste zobaczył w porożu jelenia krzyż Jezusa. Po tym zdarzeniu nawrócił się i ochrzcił razem ze swoją rodziną, wtedy też przyjął imię Eustachy. Spotkała go seria nieszczęść sprawdzających jego wiarę: stracił majątek, jego służący poumierali na zarazę, podczas podróży morskiej została porwana jego żona, a gdy przechodził przez rzekę z dwoma synami, jego dzieci zostały porwane przez wilka i lwa. Podobnie do Hioba, Eustachy lamentował, ale nie stracił wiary. Wkrótce po tym odzyskał swoją rodzinę i wcześniejszą pozycję. Ponieważ odmówił złożenia pogańskiej ofiary, został razem z żoną i synami skazany, przez cesarza Hadriana, na śmierć. Najpierw został rzucony lwom na pożarcie, ale ponieważ one nie wyrządziły mu szkody, został upieczony w rozżarzonym byku (lub wole) z brązu. Historię św. Eustachego spopularyzowała Złota legenda Jakuba de Voragine.

Patronat

Jest patronem strażaków (obok św. Floriana), myśliwych i leśników (obok św. Huberta)[1], traperów, osób torturowanych i Madrytu. Wzywany jest do obrony przed ogniem i jako orędownik w rozwiązywaniu trudnych sytuacji.

Patronuje również: kramarzom (straganiarzom), kupcom, płatnerzom i rusznikarzom. Wzywany jest również w przypadku choroby koni i w żałobie w rodzinie[2].

Atrybuty

Atrybutami świętego są: byk, krzyż, róg, jeleń.

Relikwie

Jego relikwie miały być przechowywane do XII wieku w rzymskiej bazylice Sant’Eustachio (jest to jeden z kościołów Rzymu, z którymi związany jest tytuł kardynała diakona). Następnie zostały one przeniesione do Saint-Denis pod Paryżem. Relikwiarz został uszkodzony, a część kości spalona przez Hugenotów w 1567. To co pozostało znajduje się w paryskim kościele Saint-Eustache.

Dzień obchodów

W Cerkwi prawosławnej wspomnienie liturgiczne wielkiego męczennika obchodzone jest 20 września/3 października[3], tj. 3 października według kalendarza gregoriańskiego.

W Kościele katolickim wspomnienie świętych małżonków: Eustachego i Teopisty oraz ich synów Agapita i Teopista, męczenników, obchodzono 29 marca[4] i 20 września, ale oficjalnie tylko do 1969 roku, kiedy Paweł VI usunął niektórych świętych z kalendarza (tych, których istnienie budziło wątpliwość). Niektóre źródła nadal podają dzień 20 września, jako wspomnienie[5].

Wykreślenie świętego z kalendarza liturgicznego nie oznacza bowiem pozbawienia świętego świętości, "bowiem, kto raz został uznany za świętego i wpisany do Martyrologium, pozostaje świętym na zawsze, chociażby wypisano go ze wszystkich kalendarzy liturgicznych na całym świecie"[6].

Zobacz też

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Święty
Eustachy Rzymski
Placidus

męczennik[7]
{{{opis grafiki}}}
Widzenie św. Eustachego.
Urodziny data nieznana
Śmierć prawdopodobnie ok.118
Czczony przez Kościół katolicki
Cerkiew prawosławną
Wspomnienie 20 września[8]/3 października[9]
Patron strażaków, myśliwych, leśników, traperów, osób torturowanych, Madrytu,żołnierzy

4 uwagi i przypisy

  1. Konsensus św. Patronów Myśliwych i Leśników na stronie Lasów Państwowych, Nadleśnictwo Krynki
  2. Ks. Wacław Piszczek CM: Patronowie stanów, instytucji, stowarzyszeń wzywani w nieszczęściu. Kraków: WITKM, s. 16, 17, 23, 27, 69, 72. ISBN 978-83-7216-395-0.
  3. Uwaga: podwójne datowanie
  4. Żywot św. Eustachego i jego rodziny, Męczenników - Żywoty Świętych Pańskich na wszystkie dni roku, Katowice/Mikołów 1937r.
  5. Żywoty Świętych (wrzesień) na podstawie "Leksykonu Świętych" (ks. Wiesław Al. Niewęgłowski Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999) i „Żywotów Świętych Pańskich na każdy dzień”, według Kalendarza Rzymskiego opracował O. Hugo Hoever SOCiest (Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, Olsztyn 1985)
  6. Kult św. Huberta na wiadomości24.pl (z wypowiedzi ks. Arkadiusza Noconia z rzymskiej Kongregacji Kultu Bożego) [opublikowano: 2009-11-02]
  7. Uwaga: kategorie i tytuły świętych prawosławnych
  8. Uwaga: liturgia katolicka, oficjalnie do 1969
  9. Uwaga: liturgia prawosławna