Stjepan I. Lacković

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Koniuszy królewski (1326–1343) Następca: Fonyi Blaise Lackfi II. Dénes Poprzednik: Mistrz skarbu (1342) Następca: Szécsényi I. Tamás Szécsényi I. Tamás Poprzednik: Mistrz skarbu (1343–1344) Następca: Szécsényi I. Tamás Raholcai Lőrinc Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1344–1350) Następca: Sirokai Miklós Gönyüi Tamás Poprzednik: Ban Dalmacji i Chorwacji (1350–1353) Następca: Ugali Pál Hahót VII. Miklós Poprzednik: Mistrz skarbu (1353) Następca: Paksi Olivér Pomázi Cikó Lackfi I. István, Lackfy (pol. Stefan I Lackfi, chor. Stjepan I. Lacković) (* nieznana, † 1353), węgierski szlachcic, ban Dalmacji i Chorwacji (1350–53), wojewoda Siedmiogrodu (1344–50), członek arystokratycznego rodu Lacković. Životopis Stjepan I. Lacković bio je sin osnivača obiteljske loze - Ladislava (Lacka). Imao je titulu erdeljskog (transilvanijskog) vojvode, gospodara pokrajine koja je u ono vrijeme (14. stoljeće) bila sastavni dio Ugarskog kraljevstva. Biografia Stephen I. Lackovic był synem założyciela linii rodzinnej - Ladislava (Lacka). Miał tytuł księcia Siedmiogrodu (Siedmiogrodu), władcy prowincji, która w tym czasie (XIV wiek) była integralną częścią królestwa węgierskiego. Godine 1350. izabran je za bana Hrvatske, Slavonije i Dalmacije i tu je dužnost obnašao do 1352. Dana 30. listopada 1350. kralj Ljudevit (Ludovik) I. Anžuvinac darovao mu je Međimurje zajedno s čakovečkom utvrdom i Svetom Jelenom (gdje je njegov sin Stjepan II. kasnije osnovao samostan), te je sljedećih 47 godina, sve do 1397., taj najsjeverniji kraj Hrvatske bio u vlasništvu obitelji Lacković. W 1350 r. Został wybrany Banem Chorwacji, Slawonii i Dalmacji i pełnił tę funkcję do 1352 r. 30 października 1350 r. Król Ljudevit (Ludovik) I. Anjuvinac podarował go Međimurje wraz z fortem Čakovec i St. Jelen (gdzie jego syn jest Szczepan II założył później klasztor) i przez następne 47 lat, aż do 1397 r., Ten najbardziej wysunięty na północ koniec Chorwacji był własnością rodziny Lackovic. Vršeći najviše zapovjedne dužnosti, sudjelovao je brojnim bitkama i ratovima koje je vodio kralj Ljudevit sredinom 14. stoljeća, među kojima su bitke kod gradova Averse i Napulja u današnjoj Italiji. Podczas dowodzenia brał udział w licznych bitwach i wojnach prowadzonych przez króla Ljudevita w połowie XIV wieku, w tym w bitwach z miastami Averse i Neapolem we współczesnych Włoszech. Stjepan I. imao je šestero djece, među kojima i Stjepana II., također istaknutog hrvatskog bana. Stjepan Miałem sześcioro dzieci, w tym Stjepan II, również znaczącą chorwacką zmorę.

Stjepan I. Lacković Lackfi I. István — Koniuszy królewski Mistrz skarbu — Koniuszy królewski Okres od 1326 do 1343 Poprzednik Fonyi Blaise Następca Lackfi II. Dénes Mistrz skarbu Okres od : (1) 1342, (2) 1343, (3) 1353 do : (1) 1342, (2) 1344, (3) 1353 Poprzednik 1. Szécsényi I. Tamás 2. Szécsényi I. Tamás 3. Paksi Olivér Następca 1. Szécsényi I. Tamás 2. Raholcai Lőrinc 3. Pomázi Cikó Wojewoda Siedmiogrodu Okres od 1344 lub 1350 do 1350 lub 1352 Poprzednik Miklós Sirokay Następca Gönyüi Tamás Ban Chorwacji i Dalmacji Okres od 1350 do 1353 lub 1352 Poprzednik Ugali Pál Następca Hahót VII. Miklós Dane biograficzne Ród Lacković Pochodzenie chorwacko-slawońskie Państwo Chorwacja w unii personalnej z Królestwem Węgier Śmierć 1353 Ojciec Lack Matka Nn Żona 1) nieznana od do 1343 Dzieci Denis II Nicholas II Emeric II Żona 2) Agnes Puchaim od 1346 Dzieci Stjepan II. Laszlo Katarzyna