Bernold von Konstanz
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskiem. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskiem są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Bernold von Konstanz (pol. Bernold z Konstancji, łac. Bernoldus Constantiensis lub Bernoldus Sancti Blasii) (* ok.1054, † 16 września 1100 w Schaffhausen), niemiecki kronikarz i pisarz traktatów oraz obrońca reform gregoriańskich papieża Grzegorza VII. Spis treściŻyciorysKształcił się w Konstancji pod kierunkiem znanego nauczyciela Bernarda z Konstancji. W 1079 roku uczestniczy w Rzymie w synodzie, na którym Berengarius z Tours wycofał swoje błędy. Przebywając we Włoszech do 1084 r., prawdopodobnie uczestniczył w Radzie Piacenzy, jako jej przewodniczący. Jeszcze raz w Konstancji uczestniczył w święceniach biskupa Gebharda i sam został wyświęcony na kapłana przez legata papieskiego. W 1086 roku wraz z biskupem Gebhardem jako doradca Hermana, pretendenta do cesarskiej korony wziął udział w bitwie nad Białą Elsterą. Mniej więcej w tym samym czasie wstąpił najpierw do benedyktyńskiego opactwa św. Blasiena w Szwarcwaldzie, a następnie, w 1091 r., do opactwa Wszystkich Świętych w pobliżu w Schaffhausen, gdzie zmarł. DziełaNapisał siedemnaście ocalałych traktatów, które w większości są przeprosinami za politykę papieża, obronę papieskiej supremacji lub windykację ludzi, którzy opowiadali się za nią lub ją egzekwowali w Niemczech. Główni z nich to: De prohibendâ sacerdotum incontinentiâ (przeciwko małżeństwu duchowieństwa); De damnatione schismaticorum i Apologeticus super excommunicationem Gregorii VII (uzasadniający ekskomunikę schizmatyków i Henryka IV, Świętego Cesarza Rzymskiego i jego stronników). Bardziej interesująca jest kronika Bernolda (Chronicon), której ostatnia część jest zwięzłym zapisem współczesnych wydarzeń znanego i inteligentnego obserwatora w skrajnym obozie papieskim. Bernold był autorem Micrologus de ecclesiasticis observationibus (ok. 1085), długiego komentarza na temat liturgii papieskiej, który stał się ważnym średniowiecznym traktatem liturgicznym. Dzięki niemu niemiecki kościół otrzymał dość powszechny sakramentarz dla całego Cesarstwa. Forma mszy podana w Micrologus została ustalona także dla Węgier, około 1100 r., na polecenie tamtejszych biskupów. Źródło
Link zewnętrzny
|
| |||||||||||||||||
