Vaskapu-hágó

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Vaskapu-hágó (węg.)
Poarta de Fier a Transilvaniei (rum.)

Państwo  Rumunia
Wysokość 700 m n.p.m.
Pasmo Poiana Ruscă, Góry Ţarcu

Poarta de Fier a Transilvaniei - przełęcz w Karpatach Południowych. 700 m n.p.m. Oddziela góry Poiana Ruscă na północy od gór Ţarcu na południu. Przez przełęcz biegnie droga DN 68 oraz nieużywana lokalna linia kolejowa Caransebeş-Subcetate.

Przełęcz Żelaznej Bramy, znana również jako Transylwańska Żelazna Brama, Poarta de Fier po rumuńsku: Przełęcz w Karpatach Południowych w powiecie Hunedoara w Rumunii, w pobliżu Sarmizegeusa, między wioskami Zeicani i Baucar. Miejsce bitwy Jánosa Hunyadiego w Zajkány w 1442 roku.

Vaskapu-hágó, más néven Erdélyi Vaskapu, románul Poarta de Fier: Hágó a Déli-Kárpátokban a romániai Hunyad megyében, Várhely (Sarmizegeusa) közelében, Zajkány (Zeicani) és Bukova (Baucar) községek között. Hunyadi János 1442-es zajkányi csatájának színtere.

Lokalizacja

Przełęcz Żelaznej Bramy o wysokości 669 mw Transylwanii, położona w Karpatach Południowych, znajduje się na granicy hrabstwa Hunedoara i Banatu. Oddziela Góry Ruszka na północy od Szörényi na południu. Przecina ją również główna droga nr 68 z Hátszeg (Hațeg, powiat Hunedoara) do doliny rzeki Bisztra w Banacie w kierunku Caransebeș oraz linia kolejowa między Subcetate i Karánsebes.

A Déli-Kárpátokban fekvő, 669 m magas erdélyi Vaskapu-hágó Hunyad megye és a Bánát határán található. Elválasztja egymástól az északra fekvő Ruszka-havasokat a délre fekvő Szörényi-havasoktól. Áthalad rajta a Hátszegről (Hațeg, Hunyad megye) induló, a bánáti Bisztra folyó völgyébe, Karánsebes (Caransebeș) felé vezető 68 számú főút, valamint a Váralja (Subcetate) és Karánsebes között haladó vasútvonal is.

Történelme

Przełęcz była wiejską drogą dla swoich mieszkańców od czasów starożytnych, Rzymianie nazywali ją Tapae. Wojska Cesarstwa Rzymskiego AD. W 89 Domicjan i AD. W 101 roku, za panowania cesarza Trajana, stoczono tu dwie wielkie bitwy z księciem daciańskim Decebalem. Był to zamek 10 km na wschód od przełęczy, znany jako Sarmizegetusa, stolica Cesarstwa Dackiego, którą Rzymianie nazywali Ulpia Traiana.

A hágó ősidők óta a népe országútja volt, a rómaiak Tapae-nek nevezték. A Római Birodalom csapatai Kr. u. 89-ben Domitianus és Kr. u. 101-ben Traianus császár uralkodása alatt két nagy csatát is vívtak itt Decebál dák fejedelemmel. A hágótól 10 km-re keletre fekvő Várhely volt, Sarmizegetusa néven a Dák Birodalom fővárosa, amelyet a rómaiak Ulpia Traiana-nak neveztek.

Turcy zalali południową Transylwanię w 1420 roku przez przełęcz Żelaznej Bramy. Ich atak powtórzono w 1438 r., A następnie w 1442 r. W tym samym miejscu. Jednak 6 września 1442 r. Wojewoda siedmiogrodzki János Hunyadi stanął w pobliżu Zajkány w towarzystwie około 12–15 000 ludzi i rozbił armię liczącą 81 000 żołnierzy, która była znacznie liczniejsza od napastników. W walkach wokół przełęczy zginęła znaczna część Turków, którzy najechali Siedmiogród.

A törökök a Vaskapu-hágón át özönlötték el Dél-Erdélyt 1420-ban. Támadásukat 1438-ban, majd 1442-ben ugyanitt ismételték meg. Hunyadi János erdélyi vajda azonban 1442. szeptember 6-án Zajkány közelében mintegy 12–15 000 emberével útjukat állta, és szétverte a támadók jelentős túlerőben lévő, 81 000 fős seregét. A hágó környékén zajló harcokban az Erdélybe betört törökök jelentős részét megölték.

6 września 1896 r., W 454. rocznicę bitwy pod Zajkány, hrabstwo Hunyad wzniosło czterometrowy żeliwny pomnik w Przełęczy Żelaznej Bramy, między wioskami Paucsinesd i Zajkány, na wzgórzu zwanym Vámoszajkány, który utworzył walki maczugi. Na pomniku widniał herb Jánosa Hunyadiego i napis: „6 września 1442 r. János Hunyadi pokonał w tym wąwozie armię Sehabeddina Beglerbéga, która wraz z piętnastoma tysiącami rycerzy pokonała Siedmiogród. Ta kolumna została wzniesiona przez publiczność hrabstwa Hunedoara w tysięcznym roku podboju jako wieczne wspomnienie wspaniałej broni ”.

1896. szeptember 6-án, a zajkányi csata 454. évfordulóján a csata színhelyén, a Vaskapu-hágóban, Paucsinesd és Zajkány falvak között, a Vámoszajkány nevű magaslaton Hunyad vármegye négyméteres öntöttvas emlékművet állíttatott, mely harci buzogányt formázott. Az emlékművön Hunyadi János címere és a következő felirat állt: „Hunyadi János tizenötezer vitézével, az 1442-iki szeptember 6-án e szorosban verte szét Sehabeddin beglerbégnek Erdélybe nyomuló nyolcvanezer főnyi hadseregét. A dicső fegyvertény örök emlékéül állíttatá ez oszlopot Hunyadvármegye közönsége a honfoglalás ezredik évében.”

Los pomnika Hunyadi

W powiecie Hunyad, na przełęczach Karpat Południowych, wzniesiono jednocześnie pięć innych podobnych pomników. Po okupacji rumuńskiej po I wojnie światowej część została zniszczona. Ostatni, na przełęczy nad miastem Zsilyvajdejvulcan, został zniszczony w połowie lat sześćdziesiątych. 22 czerwca 1992 roku „nieznani” sprawcy za pomocą ciężkich maszyn zburzyli ostatni pomnik Hunyadi, Zajkányi, i zniszczyli jego buławę. Rok później żelazną buławę wyłowiono z jeziora Austria i przewieziono do Muzeum Sarmizegetusa, które znajduje się w sąsiedztwie miejscowej policji. Stąd, w listopadzie 1994 roku, żelazna buława zniknęła na dobre. W 2002 roku strony DAHR i RSZDP doszły do ​​porozumienia w sprawie zachowania pozostałości zabytku i przygotowań do renowacji. Jednak w kwietniu 2003 r. Zniknęły również pozostałości zburzonego pomnika Zajkány na tym miejscu, w Przełęczy Żelaznej Bramy, cokół pomnika został zburzony i zburzony. Nikt nie jest odpowiedzialny, nie wszczęto żadnego dochodzenia.

Hunyad vármegyében, a Déli-Kárpátok hágóiban ugyanebben az időben ezenkívül még öt hasonló emlékművet emeltek. Az első világháborút követő román megszállás után valamennyit elpusztították. Az utolsó előttit, a Zsilyvajdejvulkán város fölötti hágóban, a hatvanas évek közepén rombolták le. 1992. június 22-én „ismeretlen” tettesek nehéz erőgépek igénybevételével az utolsó Hunyadi-emlékművet, a zajkányit is ledöntötték, buzogányát eltüntették. Egy évre rá az osztrói tóból kihalászták a vasbuzogányt, és a várhelyi (Sarmizegetusa) múzeumba vitték, amely helyi rendőrség szomszédságában van. Innen 1994 novemberében a vasbuzogány végleg eltűnt. 2002-ben az RMDSZ és a RSZDP pártok megállapodást kötöttek az emlékmű maradványainak megóvásáról és a felújítás előkészületeiről. 2003 áprilisában azonban ledöntött zajkányi emlékműnek a helyszínen, a Vaskapu-hágóban megmaradt darabjai is eltűntek, az emlékmű talapzatát elbontották, ledózerolták. Felelős nincs, nyomozás nem indult.

Źródła

  • Ádám László et. al. Románia. Panoráma (1975). ISBN 963-243-068-9
  • Utazások Erdélyben, Panoráma, Budapest, 1986. , Szablon:ISSN.
  • Gáspár-Schreiber: Eltűnt a buzogány tartóoszlopa is. Megjelent: Nyugati Jelen, Arad, 2003. április 30. [5], és
  • Chirmiciu András: Magyarországi segítség a zajkányi emlékműnek. Megjelent: Nyugati Jelen, Arad, 2003. augusztus 6. [6].