Subcarpații de Curbură

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Podkarpackie krzywizny reprezentują pagórkowaty region położony w środkowo-południowo-wschodniej części Rumunii, położony między doliną Trotușului (położoną na północy) a doliną Dâmbovița (położoną na zachodzie). Jest to środkowy odcinek rumuńskich Podkarpacia, sektor, przez który dokonuje się przejście między terenem górskim a równiną. Subcarpații de Curbură reprezintă o regiune deluroasă situată în partea central-sud-estică a României, localizată între valea Trotușului (aflată la nord) și valea Dâmboviței (situată la vest). Constituie sectorul de mijloc al Subcarpaților românești, sector prin care se realizează tranziția dintre zona montană și câmpie. Kontakt z górzystym obszarem Vrancea, Buzau, Ciucaș, Baiului, a także z grupą Bucegi-Leaota z Karpat Południowych odbywa się poprzez obniżenia podgórskie położone w dolinach rzecznych, u ich wyjścia z gór. W kierunku Równiny Rumuńskiej granica Podkarpacia znajduje się w rejonie Piemontu w kontakcie przejściowym z wysokimi równinami Târgoviște i Ploie limitti, granicę ciągnącą się dalej z pasmem Piemontu, który stopniowo zwęża się aż do rzeki Trotuș. Contactul cu zona montană a Munților Vrancei, Buzăului, Ciucașului, Baiului, precum și cu grupa Bucegi-Leaota din Carpații Meridionali se realizează prin intermediul unor depresiuni submontane situate pe văile râurilor, la ieșirea acestora din munți. Spre Câmpia Română, limita Subcarpaților se află, în zona contactului piemontan de tranziție cu câmpiile înalte ale Târgoviștei și Ploieștilor, limită ce continuă cu fâșia piemontană ce se îngustează treptat, până la râul Trotuș. Na Podkarpaciu Krzywizny występują dwa rodzaje rzeźby: wzniesienia i zagłębienia. Wzgórza, ułożone w niemal równoległe rzędy, można zaliczyć do dwóch typologii: wewnętrznej, wyższej, graniczącej od wschodu z obniżeniami podgórskimi (położonymi między Karpatami a tymi wysokościami) oraz zewnętrznej, niższej. Pomiędzy wzgórzami wewnętrznymi i zewnętrznymi rzeki wyrzeźbiły wgłębienia wewnątrzkolumnowe. Subcarpații de Curbură cuprind două tipuri de relief: dealuri și depresiuni. Dealurile, dispuse în șiruri aproape paralele pot fi incluse în două tipologii: interne, mai înalte, care mărginesc estic depresiunile submontane (localizate între Carpați și aceste înălțimi) și externe, mai joase. Între dealurile interne și externe, râurile au sculptat depresiuni intracolinare. Maksymalna wysokość Podkarpacia Krzywizny (1001 m) jest zarejestrowana w Măgura Odobeștilor w okręgu Vrancea. Altitudinea maximă a Subcarpaților de Curbură (1001 m) se înregistrează la Măgura Odobeștilor, județul Vrancea. Geografie Ziemia rumuńska reprezentuje przestrzeń komplementarności, w niemal doskonałej harmonii (30-35%) reliefu górskiego, wzgórzowego, płaskowyżu i równiny. Podkarpacie (wraz z Karpatami) stanowią około 35% terytorium kraju. Pământul românesc reprezintă un spațiu al complementarității, într-o armonie aproape perfectă (30-35%) a reliefului muntos, de deal, podiș și câmpie. Subcarpaților (alături de Carpați) le revine aproximativ 35% din teritoriul național. Podkarpackie zakrzywione obszary położone są w środkowo-południowo-wschodniej części Rumunii, stanowiąc środkowy sektor rumuńskich Podkarpacia. Subcarpații de Curbură sunt situați în partea central-sud-estică a României, constituind sectorul de mijloc al Subcarpaților românești. Północną granicą jest Dolina Trotuș, a na zachodzie Dolina Dâmbovița. W kierunku Równiny Rumuńskiej granicę wyznacza przejściowy kontakt Piemontu z wysokimi równinami Târgoviște i Ploiești, a dalej z pasmem Piemontu, który stopniowo zwęża się do rzeki Trotuș. Limita nordică o constituie Valea Trotușului, iar în vest Valea Dâmboviței. Spre Câmpia Română, limita este dată de contactul piemontan de tranziție spre câmpiile înalte ale Târgoviștei și Ploieștilor, iar în continuare, cu fâșia piemontană ce se îngustează treptat până la râul Trotuș. Kontakt z terenem górskim (Vrancea, Buzau, Ciucaș, Baiului Mountains, a także z grupą Bucegi-Leaota z Karpat Południowych) odbywa się poprzez obniżenia podgórskie położone w dolinach rzecznych, przy ich wyjściu z gór. Pomiędzy doliną Teleajen a doliną Slănic Buzău granica z krzywiznami Karpat jest nieciągła. Contactul cu zona montană (Munții Vrancei, Buzăului, Ciucaș, Baiului, precum și cu grupa Bucegi-Leaota din Carpații Meridionali) se realizează prin intermediul unor depresiuni submontane situate pe văile râurilor, la ieșirea acestora din munți. Între Valea Teleajenului și cea a Slănicului Buzăului, limita cu Carpații de Curbură este discontinuă. Bibliografia Ielenicz M., Ghincea M., Pătru, I., Subcarpații României, Editura Universitară, ediția a II-a, București, 2005. ISBN 978-973-749-005-3 Mărculeț I. (coordonator), Superlativele României - mică enciclopedie, Editura Meronia, București,2010. ISBN 978-973-7839-60-2 Zobacz też Subcarpați ((SORTUJ:Karpaty, Podkarpacie}}