|
Csák I. Demeter (pol. Demetrius I Csák) (* nieznana, † po 1254 r.), węgierski szlachcic − baron, który pełnił świeckie stanowiska za panowania królów Wegier: Andrzeja II i Beli IV.
Kariera
Demeter należał do gałęzi Ugod z klanu Csák jako syn Luki. Być może miał brata Adama.
Był lojalny wobec króla Andrzeja II. Służył jako mistrz szafarzy (łac. senescalcus) przez trzynaście lat między 1217 a 1230.[1] Poza tym był także ispánem komitatu Vas (1219−22).[1] Brał udział w piątej krucjacie do Ziemi Świętej prowadzonej przez Andrzeja II w latach 1217-18[2]. Po powrocie do domu zarządzał komitatem Pozsony (1224−29).[1] Po 1230 r. został zwolennikiem księcia Beli[2]. Został mianowany sędzią królewskim w 1232 roku i utrzymywał tę godność do 1234 roku.[1] W tym czasie był także ispánem komitatu Bács (1233−34).[1]
Przed 1225 rokiem, Demeter otrzymał od Andrzeja II zamek królewski Németújvár (dzisiejszy Güssing w Austrii). Demeter stał się pierwszym znanym członkiem rodziny, który posiadał zamek. Jest prawdopodobne, że Demeter zdobył fort, gdy służył jako pan w komitacie Vas, w którym znajduje się zamek. Opactwo Pannonhalma, które niegdyś posiadał opactwo Küszén, krótkotrwały użytkownik zamku, nieustannie występowało przeciwko decyzji Andrzeja do Stolicy Apostolskiej, która kilkakrotnie nalegała na Demeter, aby zwrócił Németújvár benedyktynom, ale on odmówił. W rezultacie papież Grzegorz IX ekskomunikował Demetera w 1228 lub 1229 r. Gdy papież wysyłał kolejną skargę do nowego króla, Beli IV w 1238 r., Demeter nadal posiadał zamek. Jest prawdopodobne, że Demeter był właścicielem Németújvára aż do swojej śmierci; kolejna wzmianka o zamku pochodzi z 1263 roku, długo po jego śmierci.[3]
Od 1238 do 1241 roku, obecnie za panowania Beli IV, Demeter służył jako ispán komitatu Csanád.[1] Po raz drugi został mianowany sędzią królewskim w 1242 r. i sprawował urząd do 1244 r., Jednak zgodnie z nieautentycznymi statutami królewskimi był sędzią królewskim jeszcze w 1245 i 1246 r.[1] W tym czasie pełnił także funkcję naczelnika komitatu Moson.[1] Według nieautentycznego dokumentu był sędzią królewskim i ispánem komitatu Bodrog w 1246 r.[1] Zmarł po 1254 roku.
Rodzina
Z niezidentyfikowaną z imienia i nazwiska żoną żony miał:
- syna Ugoda
- syna Csáka i
- córkę, która poślubiła Csépána II Győra, syna palatyna Csépána I Győra.[4]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Zsoldos 2011 ↓.
- ↑ 2,0 2,1 Markó 2006 ↓.
- ↑ Horváth 2015 ↓.
- ↑ Engel: Genealógia (Genus Csák 7., Ugod branch)
Źródła
- Horváth, Richárd (2015). "A favár rejtélye, avagy mennyire régi Újvár vára?: Németújvár várának "vélelmezett" története a kezdetektől a 13. század végéig [The Mystery of the Wooden Fort, or How Old is Újvár?: The "Presumed" History of the Castle of Németújvár from the Beginning to the End of the 13th Century]". Castrum. Castrum Bene Egyesület. 18 (1–2): str. 5–24.
- Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon („Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (2nd edition); Helikon Kiadó Kft., Budapest; ISBN 963-547-085-1.
- Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN 978-963-9627-38-3.
|
|
