Talovci (ród)

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Rodzina Tallóci, rodzina definiująca epokę Hunyadi, stanęła po stronie Hunyadi w wojnie Hunyadi-Cillei i odegrała ważną rolę w obronie południowej części kraju. Rodzina Tallóc została wyniesiona do baronów przez Zygmunta Luksemburskiego i powierzyła ochronę południowej granicy. Talovci (Lat. De Thallowcz, mgr. Tallóczi), chorwacka szlachta, prawdopodobnie pochodząca z wyspy Korcula. Szczyt władzy nastąpił za panowania chorwacko-węgierskich królów Zigmund z Luksemburga (1385-1437) i Alberta II. Habsburgów (1438-1439). Nazwę nadano im w 1434 r., Kiedy nabyli majątek Topolovac na Podravinie od króla [1]. Rodzina Tallóci, rodzina definiująca epokę Hunyadi, stanęła po stronie Hunyadi w wojnie Hunyadi-Cillei i odegrała ważną rolę w obronie południowej części kraju. Rodzina Tallóc została wyniesiona do baronów przez Zygmunta Luksemburskiego i powierzyła ochronę południowej granicy. A Tallóci család a Hunyadi-kor meghatározó családja, a Hunyadi-Cillei pártharcban a Hunyadiak oldalára álltak, jelentős szerepük volt a déli országrész védelmében. A Tallóci családot még Luxemburgi Zsigmond emelte a bárók közé, s bízta meg a déli határ védelmével. Talovci (lat. de Thallowcz, mađ. Tallóczi), hrvatska velikaška obitelj, vjerojatno podrijetlom s otoka Korčule. Vrhunac moći doživjeli su za vrijeme vladavine hrvatsko-ugarskih kraljeva Žigmunda Luksemburškog (1385.-1437.) i Alberta II. Habsburškog (1438.-1439.). Prezime su dobili 1434. kada su od kralja dobili posjed Topolovac u Podravini. Historia rodziny Nie wiadomo z całą pewnością, skąd się wzięli ani jak nazywano tę rodzinę, ale zakłada się, że pochodzą z wyspy Korcula, skąd przeprowadzili się do Dubrownika, gdzie nabyli obywatelstwo Dubrownika. Reputację rodziny stworzyli bracia: słowiański Ban Matko († 1445), Vrana Prior Ivan († 1445), Severin Ban Franko († 1448) i chorwacko-dalmatyński Ban Petar († 1453). [2] Nije sa sigurnošću utvrđeno odakle su podrijetlom, ni kako se obitelj ranije nazivala, no pretpostavlja se da su podrijetlom s otoka Korčule, odakle su prešli u Dubrovnik, gdje su zadobili dubrovačko građanstvo. Ugled obitelji stvorili su braća, slavonski ban Matko († 1445.), vranski prior Ivan († 1445.), severinski ban Franko († 1448.) i hrvatsko-dalmatinski ban Petar († 1453.). Bracia Talovac nabyli swój majątek w Królestwie Chorwacji w 1436 r. Jako królewską rekompensatę za udział w walce z chorwackim Banem Ivanem V. Frankapanem, spadkobiercą majątku wymarłej rodziny Nelipčić Cetyńskich. Król Zigmund nadał im tytuł książąt Cetiny i dawne dziedzictwo Nelipcica, a wśród nich miasta Knin, Sinj, Klis i Omis. Na podstawie wierności bracia otrzymali również majątki od króla na północy w Królestwie Slawonii, zwanego Topolovica (wówczas Tallowcz, Tallocz) niedaleko Viroviticy, po czym nazwali miasto Usurđevac, Srebrenik i Brčko w Usorze [3]. Braća Talovac stekla su svoje posjede u Kraljevini Hrvatskoj 1436. godine kao kraljevu naknadu zbog sudjelovanja u borbi protiv hrvatskog bana Ivana V. Frankapana, baštinika posjeda izumrle obitelji Nelipčića Cetinskih. Kralj Žigmund dodijelio im je naslov cetinskih knezova i dotadašnju baštinu Nelipčića, među kojima gradove Knin, Sinj, Klis i Omiš. Na temelju vjernosti braća su od kralja dobila i posjede na sjeveru u Kraljevini Slavoniji, poimenice Topolovicu (tadašnji Tallowcz, Tallocz) nedaleko od Virovitice po kojoj su nazvani te grad Đurđevac, Srebrenik i Brčko u Usori. Ivan Talovac został chorwackim przeorem w 1439 r., A szczególnie wyróżnił się w 1440 r. W obronie Belgradu, który przez wiele miesięcy był oblegany przez armię osmańską pod dowództwem sułtana Murata II. ] Franco był królem Zygmunta za panowania Północnego Ban, a także wyróżniał się w obronie królestwa. Brał udział w bitwie pod Warną w 1444 r., A zmarł w drugiej bitwie o Kosowo w 1448 r. Ivan Talovac postao je vranski prior 1439. godine, a osobito se istaknuo 1440. godine u obrani Beograda koji je bio pod višemjesečnom opsadom od strane osmanske vojske pod vodstvom sultana Murata II.. Poginuo je 1445. godine u sukobu s knezovima Celjskim. Franko je za vladavine kralja Žigmunda obnašao dužnost severinskog bana i također se istaknuo u obrani kraljevstva. Sudjelovao je u bitki kod Varne 1444. godine, a poginuo je u drugoj bitki na Kosovu 1448. godine. Po śmierci chorwacko-dalmatyńskiego Bana Petara Talovaca w 1453 r. Rozpoczął się nagły upadek rodziny. Wdowa Piotra Jadvig nie była w stanie obronić dziedzictwa Talovci w południowej Chorwacji, a jej synowie Ivanis i Stjepan byli jeszcze nieletni, aby przejąć kontrolę nad majątkami rodzinnymi. Synowie Franka Nikola (Miklus), Vladislav (Lacko), Matko i Franjo (Ferenc) i córka Anka również byli nieletni i dlatego nie byli w stanie obronić się przed przekroczeniem księcia Ulrika II. Celje, książę Stjepan Vukčić, Ladislav Hunjadi i wenecki. [5] Nakon smrti hrvatsko-dalmatinskog bana Petra Talovca 1453. godine počelo je naglo slabljenje obitelji. Petrova udovica Jadviga nije mogla obraniti baštinu Talovaca na jugu Hrvatske, a njeni sinovi Ivaniš i Stjepan bili su još maloljetni da bi preuzeli kontrolu nad obiteljskim posjedima. Frankovi sinovi Nikola (Mikluš), Vladislav (Lacko), Matko i Franjo (Ferenc) i kći Anka bili su također maloljetni i time nesposobni da se obrane od presezanja kneza Ulrika II. Celjskog, hercega Stjepana Vukčića, Ladislava Hunjadija i Mlečana. Potomkowie Piotra i Franka wyemigrowali do Slawonii [6]. W 1495 r. Syn Piotra Ivanis i wnuk Gabriel otrzymali swój udział w majątku Topolovac, a także w części majątku Orljavac w powiecie Požega. Wnuk Franka, Juraj, został mianowany dowódcą okręgu Valkó po bitwie pod Mohaczami w 1527 r., A jego syn Baltazar został kapitanem na Górnych Węgrzech. [7] Petrovi i Frankovi potomci iselili su se u Slavoniju. Godine 1495. Petrov sin Ivaniš i unuk Gabrijel dobili su svoj dio imetka Topolovac, kao i dio posjeda Orljavac u Požeškoj županiji. Frankov unuk, Juraj bio je nakon Mohačke bitke 1527. godine imenovan zapovjednikom županije Valkó, a njegov sin Baltazar kapetanom u Gornjoj Ugarskoj. Jelentősebb Tallóciak Tallóci Frank, ban Severin Tallóci János, slash Aurana, kapitan Nándorfehérvár Tallóci Matkó, ban Dalmacji i Chorwacji Tallóci Frank, szörényi bán Tallóci János, auránai perjel, nándorfehérvári kapitány Tallóci Matkó, dalmát-horvát bán Przypisy Literatura Pálosfalvi, Tamás, Die Familie Tallóci im Mittelalter, Der Aufstieg der Abkömmlinge einer Ragusaer Handelsfamilie im mittelalterlichen Ungarn, u Lajos Thallóczy, Historičar i političar, Akademija nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine, Mađarska akademija nauka institut za istoriju, Sarajevo Budimpešta, 2010. Linki zewnętrzne Talovac - Hrvatski leksikon Talovac -Hrvatski obiteljski leksikon Talovci - Hrvatska enciklopedija Talovci - Proleksis enciklopedija Talovci - cetinski i kniški knezovi - idoconline.info Źródło Magyar katolikus lexikon

Talovci Kraj Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Pierwszy Ostatni Początek Koniec Pochodzenie chorwackie ??