Ivan VI. Frankapan

Z Felczak story
Wersja z dnia 16:33, 7 mar 2021 autorstwa Admin (dyskusja | edycje) (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ivan VI. Frankapan lub Ivan Anž Frankapan (pol. Jan VI Frankapan, łac. Johannes de Frangepanibus, węg. Frangepán VI. János, szwed. Johan Vale lub Johann Valle) (* przed 1410, † koniec grudnia 1436)[1], chorwacki szlachcic, ban Dalmacji i Chorwacji, duński rycerz i gubernator sądowy w Szwecji.Był najstarszym z dziewięciu synów chorwackiego wicekróla Nikoli Frankopana z Krk

Życiorys

W 1410 r. zaręczył się z Katarzyną, córką księcia Ivanisza Nelipicia, który adoptował go w 1411 r., ponieważ sam nie miał potomków płci męskiej. Po ślubie Ivana z Katarzyną w 1416 r. Frankopanie stali się najpotężniejszym rodem szlacheckim w krainach chorwackich. Ivan stał się dziedzicem rozległego majątku od pasm Velebitu do rzeki Cetiny.

Latem 1424 r. Ivan, za pośrednictwem duńskiego króla Eryka VII, pogodził się z Fryderykiem II Celejskim, oskarżonym o zabójstwo swojej żony Elżbiety Frankapan, dwa lata później udał się do króla Danii Eryka VII, którego Ivan został rycerzem. Eryk nadał mu lenno i mianował go gubernatorem dwóch królewskich miast oraz nadwornym gubernatorem w Szwecji. Podczas powstania Szwedów przeciwko królowi duńskiemu w latach 1433–1434 Ivan stracił zaufane miasta i wrócił do domu.[2]

W 1434 r. król Zygmunt ogłosił Jana i jego brata Stefana III banami Dalmacji i Chorwacji (1432-36). W podziale majątków po śmierci ojca Ivan pozostawił bratu Stefanowi Senj, Modruš i Bihać, sam częściej bywał w Klisu, Omišu i Sinju.

Kontrowersje wokół dziedzictwa

Relacje Ivana z królem Zygmuntem pogorszyły się, bo król miał inne priorytety. W 1435 r. poprosił Ivana o zwrot dziedzictwo Nelipčićiów. Po tym, jak Ivan odmówił zgody, król ogłosił go renegatem w 1436 r., pozbawił funkcji bana, który przyznał Matko Talovacowi i rozpoczął przeciwko niemu wojnę. Ivan nie zaakceptował tej zmiany i nadal uważał się za bana Dalmacji i Chorwacji oraz księciem Krk, Modruša, Cetiny i Klisa. Pod koniec października 1436 r. mieszkał w Klisu, starając się pogodzić z królem Zygmuntem za pośrednictwem mediacji, ale nie uzyskał pojednania. Ivan szukał pomocy u papieża. Przy wsparciu swojego dobrego przyjaciela i byłego pracodawcy, króla Eryka, który został królem Szwecji, triumfował nad królem Zygmuntem. Nagle Ivan zmarł, co powstrzymało działania wojenne i zapewniło decydujące zwycięstwo królowi Zygmuntowi. Plotki głosiły, że król wysłał agenta do otrucia Ivan. Król Zygmunt dalej cieszył się ze swojego zwycięstwa, powodując dalsze szkody dla rodziny Frankopan, gdy przekazali dziedzictwo księżnej Katarzyny Matko Talovacowi i jego braciom, Piotrowi, Frankowi i Janowi.[3]

Przypisy

Źródło

Przypisy

Link zewnętrzny

Ivan VI. Frankapan (chor.)
Ivan Anž Frankapan (chor.)
Jan VI Frankapan (pol.)
Frangepán VI. János (węg)
Johannes de Frangepanibus (łac)
Johan Vale (szwed.)
Johann Valle (szwed.)

Ban Dalmacji i Chorwacji
Płyta nagrobna w kościele pw. Naszej Pani w Trsat (Crkva Gospe Trsatske)
Płyta nagrobna w kościele pw. Naszej Pani w Trsat
(Crkva Gospe Trsatske)
Herb z XV wieku
Herb z XV wieku
Ban Dalmacji i Chorwacji
Okres od 1434
do 1436
Poprzednik Nikola IV. Frankapan (do 1432)
Następca Stjepan III. Frankapan
Dane biograficzne
Ród Frankapan
Pochodzenie chorwackie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny ok.1410
Śmierć 20 listopada 1436
Ojciec Nikola IV.
Matka nieznana
Rodzeństwo Nikola
Juraj
Martin
Katrina
Andrija
Stjepan III
Žikmund
Dujam
Ivan
Żona Katarina Nelipčić