Szerdahelyszék
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Stuhl Reußmarkt.svg 500px Plik:Scaunul Miercurea CoA.png Herb Szerdahelyszék Szerussahelyszék lub Reedmarkter Stuhl (niem. Reussmarkter Stuhl) był specjalną jednostką administracyjną Królestwa Węgier w Transylwanii: jedna z saksońskich katedr w Siedmiogrodzie, która istniała od 1339 do 19 czerwca 1876 na powierzchni 217,4 km². Szerdahelyszék avagy Szeredahelyszék (németül Reussmarkter Stuhl) különleges közigazgatási egység volt a Magyar Királyságban, Erdélyben: az erdélyi szász székek egyike, mely 1339-től 1876. június 19-ig állt fenn 217,4 km² területen. Spis treściPochodzenie twojego imieniaNazwa środowego miejsca nawiązuje do dnia targowego. LokalizacjaLeżało na północny zachód od Sybina, w węższym rejonie Szerdahely. Jej sąsiadami były: okręg Fehér / Alsó-Fehér na wschodzie i północy, Szászsebesszék na zachodzie, Szebenszék i jedna z wysp w powiecie Fehér / Upper Fehér na południu. Szebentől északnyugatra, Szerdahely szűkebb környékén feküdt. Szomszédai voltak: keleten és északon Fehér/Alsó-Fehér vármegye, nyugaton Szászsebesszék, délen Szebenszék és Fehér/Felső-Fehér vármegye egyik szigete. HistoriaŚroda godz. II. Król Geza (1141-62) pochodził z osady saskiej wokół Sybina. W 1224 roku II. Po przywileju Andrása dla Sasów (Andreanum) ludność Szeklerów z regionu Orbó wyjechała, a później krzesła Orbai, Sepsi i Kézdi. Szerdahelyszéket II. Géza király (1141-62)Szeben környéki szász telepítéséből eredeztetik. 1224-ben II. András a szászok számára adott kiváltságlevele (Andreanum) után az Orbó vidék székely lakossága elhagyta, utóbb Orbai-, Sepsi- és Kézdi-székeket. Jego nazwisko zostało po raz pierwszy wymienione 14 lipca 1339 r., Kiedy ich wysłannik uczestniczył w zebraniu siedmiu saskich krzeseł. Nevét 1339. július 14-én említették először, mikor követük rész vett a hét szász szék gyűlésén. W 1486 roku król Maciej rozszerzył przywileje Andreanum na wszystkich Sasów. Tak utworzony Uniwersytet Saksoński Universitas Saxonum jest jednostką publiczno-polityczną Sasów w Siedmiogrodzie, której członkiem był Okręg Środowy. Około 1530 r. Katedra została przeniesiona do luterańskiej gałęzi religii protestanckiej, po której do 1586 r. Pojawiły się wszystkie osady saskie w Transylwanii. 1486-ban Mátyás király az Andreanum kiváltságait valamennyi szászra kiterjesztette. Az ezzel létrehozott Universitas Saxonum szász egyetem az erdélyi szászok közjogi-politikai egysége, melynek Szerdahelyszék is tagja volt. 1530 körül a szék áttért a protestáns vallás lutheri ágára, melyet 1586-ra minden erdélyi szász település követett. Jesienią 1705 r. Przedmieście Szerdahelyszék zostało spustoszone przez Lőrinc Pekri, ponieważ przewodniczący odmówił przyłączenia się do konfederacji kuruckiej. II. József (1780-1790) wraz ze swoimi przywilejami zniósł gminę Szerdahelyszék i przyłączył ją do powiatu sybańskiego. Jednak po 1790 r. Odzyskał go. 1705 őszén Szerdahelyszék külvárosát feldúlta Pekri Lőrinc, mivel a szék megtagadta a kuruc konföderációhoz való csatlakozást. II. József (1780-1790) kiváltságaival együtt eltörölte Szerdahelyszék önkormányzatát és Szeben megyébe kebelezte be. 1790 után azonban visszakapta. 14 lutego 1849 r., Po przegranej bitwie pod Kopalnią Wodną, generał Bem wysłał rannych i chorych do Szászsebes, aw Szerdahely nie otrzymywali oni za pieniądze żywności od Sasów. II. 5: Miasto okupowane przez wojsko zostało zniszczone przez generała Puchnera. Po bitwie w środę (1 sierpnia) armia pułkownika Steina wycofała się; Utrata 200 zabitych, 1185 więźniów i 2 działa, co oznaczało koniec oblężenia Gyulafehérvár. 1849. február 4-én Bem tábornok (1794-1850) a vízaknai csata elvesztése után a sebesülteket és betegeket Szászsebesre küldte, Szerdahelyen a szászoktól pénzért sem kaptak élelmet. II. 5: a honvédek megszállta várost Puchner tábornok ágyúztatta. A szerdahelyi ütközet után (augusztus 1.) Stein ezredes honvédserege visszavonult; 200 halottat, 1185 foglyot és 2 ágyút veszítve, ami Gyulafehérvár ostromzárának megszűntét jelentette. W latach 1849-1860 należał do okręgu wojskowego Gyulafehérvár. 22 sierpnia 1850 roku Fundacja Uniwersytetu Saksońskiego ustanowiła stypendium szkolne, z którego 1–1 młodych ludzi otrzymało stypendium w wysokości 150 HUF, fundusz Szerdahelyszék otrzymał 600 HUF, a szkoły ludowe 750 HUF. 1849-1860 között a gyulafehérvári katonai kerület része volt. 1850. augusztus 22-én a szász universitas alapítványt tett iskolai célokra, melyből 1-1 ifjú kapott 150 Ft-os ösztöndíjat, az alapból Szerdahelyszék 600 Ft-tal, a felsőbb népiskolákra 750 Ft-tal részesült. 27-8 marca 1869 r. Siedmiogrodzcy Oláhowie (Rumuni) utworzyli w Szerdahely, sprzeciwiającą się zjednoczeniu, transylwańską Rumuńską Partię Narodową, która zdecydowała o bezczynności politycznej. 1869. március 7-8-án az erdélyi oláhok (románok) Szerdahelyen alakították meg az egyesülést ellenző Erdélyi Román Nemzeti Pártot, mely a politikai tétlenséget határozta el. Art. 33 ustawy z 1876 r. Podzielił go na powiat Sybin jako powiat z siedzibą w Szerdahely. Az 1876. évi 33. törvénycikk járásként, Szerdahely székhellyel, Szeben vármegyébe osztotta be. W 1870 r. Liczyło 19 345 mieszkańców, w tym 14 982 (77,4%) prawosławnych, 3674 (19%) luteran, 473 (2,4%) grekokatolików, 193 (1%) rzymskokatolików i 23 reformowanych. . 80% to Rumuni, 19% Niemcy i 1% Węgrzy. 1870-ben 19.345 lakosa volt, melyből 14.982 (77,4%) ortodox, 3.674 (19%) evangélikus, 473 (2,4%) görög katolikus, 193 (1%) római katolikus és 23 református vallású volt. 80% román, 19% német és 1% magyar nemzetiségű. Rozliczenia(Niemiecka nazwa jest w nawiasach).
CéheiSzerdahelyszék céhei a szász városokkal és székekkel közösen alakultak meg:
A szász városokkal közösen:
GildiaGildie środowego miejsca powstały wraz z saksońskimi miastami i katedrami:
Wraz z miastami saksońskimi:
Źróda
|
