Szászsebesszék

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Plik:Stuhl Mühlbach.svg Scaunul Sebeşului în secolul al XV-lea Plik:Scaunul Sebesului CoA.png Herb Szászsebesszék (dawny) Szászsebesszék (pol. lokacja Mühlbach, niem. Mühlbacher Stuhl, łac Sedes Sebesiensis, rum. Scaunul Sebeș) − był specjalną jednostką administracyjną Królestwa Węgier w Siedmiogrodzie w latach 1303-1876: jedna z [[sas][kich lokacji w Siedmiogrodzie. Jego powierzchnia wynosiła 323 km², jego centrum była Szászsebes. Historia Została wymienionA jako drugi w kolejności chronologicznej po Sybinie. Na czele stał sędzia królewski, który początkowo był mianowany przez króla, a od 1469 r. sam mógł wybrać lpkacje. Był podporządkowany sędziemu (judex sedis lub pretor). Zgromadzenie składało się z dwunastu przysięgłych wybieranych co roku, a także przedstawicieli cechów, bogatych mieszczan i wolnego chłopstwa. Liczba jej urzędników wzrosła po przyłączeniu Siedmiogrodu do imperium Habsburgów. W latach 1784–1790 i 1849–1860 należał do powiatu sybańskiego. Skład narodowościowy W 1869 r. liczył 19 237 mieszkańców, z których Keleti Károly oszacował, że: Rumuni − 15 248 (79,3%), Niemcy − 3 891 (20,2%), Węgrzy − 96 (0,5%) Z wyjątkiem Péterfalvy, wszystkie jej osady miały większość rumuńską. Podział wyznaniowy prawosławni − 14 795 (76,9%), luteranie − 3 667 (19,1%), rzymscy katolicy 514 (2,7%). W 1876 r. został przyłączony do nowo powstałego Szeben vármegye. Rozliczenia Nazwa rumuńska Nazwa niemiecka Nazwa węgierska Câlnic Kelling Kelnek Deal Dallen Dál Lancrăm Langendorf Lámkerék Loman Lammdorf Lamendorf Lomány Petrești Petrifalău Petersdorf Péterfalva Pianu de Jos Pianu Săsesc Deutsch-Pien Alsopian Szászpián Pianu de Sus Pianu Românesc Rumänisch-Pien Felsőpián Purcăreți Sebespurkerec Răchita Rekitzdorf Rekita Răhău Reichau Reho Sebeș Sebeșu Săsesc Mühlbach Müllenbach Szászsebes Strungari Strägendorf Sztrugár Alsópián avagy Szászpián (Deutsch-Pien) Felsőpián (Rumänisch-Pien) Dál (Dallen) Kelnek (Kelling) Lámkerék (Langendorf) Lomány (Lammdorf vagy Lamendorf) Péterfalva (Petersdorf) Rehó (Reichau) 1805-től Rekitta (Rekitzdorf) Sebespurkerec Szászsebes (Mühlbach' vagy Müllenbach) Szebenrécse avagy Récse (Rätsch) Sztrugár (Strägendorf) Źródła Dorin Ovidiu Dan: Contribuții la istoria scaunului săsesc Sebeș. In: Apulum XLII. (2005)