Szászsebesszék

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Plik:Stuhl Mühlbach.svg
Scaunul Sebeşului în secolul al XV-lea
Plik:Scaunul Sebesului CoA.png
Herb Szászsebesszék (dawny)

Szászsebesszék (pol. lokacja Mühlbach, niem. Mühlbacher Stuhl, łac Sedes Sebesiensis, rum. Scaunul Sebeș) − był specjalną jednostką administracyjną Królestwa Węgier w Siedmiogrodzie w latach 1303-1876: jedna z [[sas][kich lokacji w Siedmiogrodzie. Jego powierzchnia wynosiła 323 km², jego centrum była Szászsebes.

Historia

Została wymienionA jako drugi w kolejności chronologicznej po Sybinie. Na czele stał sędzia królewski, który początkowo był mianowany przez króla, a od 1469 r. sam mógł wybrać lpkacje. Był podporządkowany sędziemu (judex sedis lub pretor). Zgromadzenie składało się z dwunastu przysięgłych wybieranych co roku, a także przedstawicieli cechów, bogatych mieszczan i wolnego chłopstwa. Liczba jej urzędników wzrosła po przyłączeniu Siedmiogrodu do imperium Habsburgów.

W latach 1784–1790 i 1849–1860 należał do powiatu sybańskiego.

Skład narodowościowy

W 1869 r. liczył 19 237 mieszkańców, z których Keleti Károly oszacował, że:

  • Rumuni − 15 248 (79,3%),
  • Niemcy − 3 891 (20,2%),
  • Węgrzy − 96 (0,5%)

Z wyjątkiem Péterfalvy, wszystkie jej osady miały większość rumuńską.

Podział wyznaniowy

  • prawosławni − 14 795 (76,9%),
  • luteranie − 3 667 (19,1%),
  • rzymscy katolicy 514 (2,7%).

W 1876 r. został przyłączony do nowo powstałego Szeben vármegye.

Rozliczenia

Nazwa
rumuńska
Nazwa
niemiecka
Nazwa
lokalna
Nazwa
węgierska
Nazwa
łacińska
Pianu de Jos
poprzednia:
Pianu Săsesc
Deutschpien Pîn Alsópián
Szászpián
Pianu de Sus
Pianu Românesc
Rumänisch Pien Bleschpien Felsőpián
do roku 1912
Oláhpián
Deal Dál
Câlnic Kelling Kellenk Kelnek
Lancrăm Langendorf |\ Lankenderf Lámkerék
Loman Lammdorf
Lamendorf
Lomány
Petrești
poprzednio:
Peterfalău
Rumänisch Pittersdruf Péterfalva
Răhău Reichau Rehó
Răchita Rekitzdorf Rekita
Sebeș
poprzednio:
Sebeșul Săsesc
popularnie,br>Sas-Sebeș
Mühlbach
Müllenbach
Melnbach Szászsebes Sabesium
Reciu Rätsch Szebenrécse
do 1910
Récse
Strungari Strägendorf Sztrugár

Źródła

  • Dorin Ovidiu Dan: Contribuții la istoria scaunului săsesc Sebeș. In: Apulum XLII. (2005)