Kászonszék
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Szeklerland-planned seats.png Kászonszék - południowa część Csíkszék (kolor żółty) Kászonszék, także Kászon szék, Kászon vidéke, Kászonok, Kászon fiúszék (pol. lokacja Kászon, rum. ?) − niezależna lokacja Seklerów, a następnie od XV wieku było to lokacja podległa Csíkszék o powierzchni 308,1 km2. W języku miejscowym nazywała się Kászonország.[1] LokalizacjaObszar administracyjny w Siedmiogrodzie, w Székelyföld, na południe od Alcsík, w dolinie Kászon. Graniczy od północy i zachodu przez Alcsík, od wschodu z częścią Kárpátok (Karpat) i Felcsík, od południa z Kézdiszék i található közigazgatási terület, Alcsíktól délre, a Kászon völgyében. Északon és nyugaton Alcsík, keleten a Kárpátok és Felcsík egy része, délen Kézdiszék és Felső-Fehér vármegye. HistoriaMieszkańcy Kászonszék mieszkają wioskach: Kászonaltíz, Kászonfeltíz, Kászonjakabfalva, Kászonimpér, Kászonújfalu. Trzy miejscowości między górami Csíki-havasok (Csíki) a Nemere-hegység ( Nemere) to Kászonaltíz, Kászonfeltíz, Kászonimpér, które razem nazywane były Nagykászon oraz za panowania króla Zygmunta z Kászonjakabfalva i Kászonújfalu lokacja podległą Csíkszék. Jej przywileje zostały potwierdzone w 1462 roku przez króla Macieja Korwina. Lokacją kierował porucznik (belliductus) i sędzia (iudex). W 1784 r. Kászonszék Józef II przyłączył do komitatu Háromszék. W latach pięćdziesiątych XIX wieku w czasie dyktatura Bacha zniesiono niezaleznośc, następnie w latach 1849-1854 została tymczasowo sklasyfikowana jako okręg Marosvásárhely podczas istnienia 6 okręgów Siedmiogrodu oraz w latach 1854-1860 (w czasie podziału na 10 okręgów). do dzielnicy Udvarhely. Około 1860-1876, po upadku Bacha, odzyskała niepodległość aż do powstania powiatu, a następnie została przydzielona do komitatu Csík vármegyé, w którym stała się okręgiem Kászonalcsík. PopulacjaLudność Kászonszék według danych z 1786 r. Liczyła 901 mieszkańców w 119 domach. Według danych z 1850 r. Liczyło 6783 mieszkańców w 1341 domach, w 1869 r. 6878 mieszkańców, 1728 domów. W 1880 r. Liczyło 7329 mieszkańców, z czego 86,35% stanowili katolicy. Według spisu powszechnego z początku XVII wieku w Kászonszék mieszkało 152 wolnych rodzin wojskowych Seklerów i jedna pierwotna rodzina zaborcza, z 12 rodzinami pańszczyźnianymi rozmieszczonymi wokół dworu. W momencie spisu z 1719 r. 4 wsie liczyły 1766 mieszkańców. Większość ludności hodowała bydło, owce i konie w ramach starożytnego zajęcia na alpejskich pastwiskach i łąkach, które były posiadłościami publicznymi. Sprzedawała nadwyżki zwierząt na jarmarkach w Csíkach i Háromszék, a także wytwarzała materiały budowlane z pospolitych lasów sosnowych, drewno opałowe i narzędzia z lasów dębowych i bukowych. Pięć wiosek basenu Kászoni (Impér, Altíz, Feltíz, Jakabfalva, Újfalu) od wieków organizuje prawdziwe wiece na rynku Altíz, który rozwinął się z poprzednich pożegnań. Pod koniec XIX wieku regularnie odbywały się jarmarki kászonszéki rzemieślników z Kézdivásárhely, pięknych szewców wodnych, garncarzy Madaras, Dánfalvi i Korond, Brasov Posztós kuśnierzy z Kozmás, naczynia drewniane z Haralyi to soczewka trójki i Bereck Szekeres. a háromszéki lencsések és a berecki szekeresek. Sztuka ludowa Seklerów z Kászonszék, rozległość dziedzińców (z niezależnymi budynkami o różnym przeznaczeniu) nadal była związana z dawną hodowlą zwierząt. Ze względu na peryferyjne położenie i ustronne położenie obszar ten najdłużej zachował tradycyjne formy sztuki ludowej Seklerów. Źródła wina i uzdrowiskaŹródła wina Kászonszék powstały w wyniku następstw wulkanicznych i wypłynęły na powierzchnię w dolinach dopływów (Fehérkő, Kis i Nagy Répát, Farkas, Tekeres, Borvíz i Gubás) na wschodnim krańcu dorzecza. Kászonszék borvízforrásai vulkáni utóműködés hatására jöttek létre, a medence keleti peremén található mellékfolyók (Fehérkő, Kis és Nagy Répát, Farkas, Tekeres, Borvíz és Gubás) völgyeiben törnek a felszínre. PrzypisyŹródła
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||