I. Mária

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Za: [1]

Maria Andegaweńska

królowa Węgier
Plik:Mária királynő a trónon.jpg
Królowa Węgier i Chorwacji
Okres od 11 września 1382
do 1385
Poprzednik I. Lajos
(Ludwik Węgierski)
Następca II. Károly
(Karol II/III z Durazzo)
Królowa Węgier i Chorwacji
Okres od 1386
do 17 maja 1395
Poprzednik II. Károly
(Karol II/III z Durazzo)
Dane biograficzne
Dynastia Andegawenowie
Państwo {{{państwo}}}
Urodziny 1371
Śmierć 17 maja 1395
Miejsce Buda
Przyczyna poronienie
Miejsce spoczynku Nagyvárad
(obecnie Oradea)
Ojciec I. Lajos
(Ludwik Węgierski)
Matka Elżbieta Bośniaczka
Mąż Zygmunt Luksemburski

Maria Andegaweńska (węg. Mária, chor. Marija, ur. w 1371, zm. 17 maja 1395) – królowa Węgier i Chorwacji od 1382.

Życiorys

Była córką króla Polski i Węgier Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki. Już w dzieciństwie ojciec zaaranżował jej małżeństwo z Zygmuntem Luksemburskim, jej siostra Jadwiga Andegaweńska miała poślubić Wilhelma Habsburga[1].

W 1382 po śmierci Ludwika została królową Węgier, rzeczywista władza spoczęła jednak w ręku jej matki Elżbiety Bośniaczki. Po władzę sięgnął wtedy najstarszy żyjący potomek Andegawenów - król Neapolu Karol III z Durazzo. W grudniu 1385 strącił Marię z tronu i koronował się na króla Węgier jako Karol II[2]. W wyniku spisku Elżbiety Bośniaczki i palatyna Mikołaja z Gary nowy król został w lutym 1386 zamordowany. Władzę w wewnętrznie osłabionym kraju ponownie objęły Elżbieta z córką[2]. W obawie przed zwolennikami zamordowanego monarchy obie kobiety schroniły się w posiadłości rodu z Gary w południowych Węgrzech. Wkrótce zostały napadnięte i uwięzione w zamku Nowy Grod nad Adriatykiem z polecenia męża Marii - Zygmunta Luksemburskiego. Elżbieta nie doczekała się pomocy od zięcia, który dążył do przejęcia korony węgierskiej. Została uduszona na oczach córki przed 15 stycznia 1387[3]. Z niewoli Marię wyzwolił dopiero Zygmunt Luksemburski, za cenę przyjęcia korony węgierskiej w czerwcu 1387[3]. Od tej pory Węgry miały formalnie dwoje równoprawnych władców, Marię i Zygmunta. Królowa na co dzień nie brała udziału w rządach. Sprawowała władzę w trakcie pobytów męża za granicą. Maria zmarła w Budzie 17 maja 1395 roku podczas polowania na skutek upadku z konia, który spowodował poronienie. Została pochowana w katedrze w Wielkim Waradynie (obecnie Oradea).[4]

4. Karol Robert      
    2. Ludwik Węgierski
5. Elżbieta Łokietkówna        
      1. Maria Andegaweńska
6. Stefan II Kotromanić    
    3. Elżbieta Bośniaczka    
7. Elżbieta kujawska      
 

Przypisy

  1. J. Dąbrowski, Ostatnie lata Ludwika Wielkiego. 1370-1382, Kraków 2009, s. 303–304.
  2. 2,0 2,1 J. Nikodem, Jadwiga król Polski, Wrocław 2009, s. 248.
  3. 3,0 3,1 J. Nikodem, Jadwiga król Polski, Wrocław 2009, s. 249.
  4. Nikodem J., Jadwiga król Polski, Wydawnictwo Ossolineum, Wrocław 2009, .

Bibliografia

  • Dąbrowski J., Ostatnie lata Ludwika Wielkiego. 1370-1382, Wydawnictwo Universitas, Kraków 2009, .
  • Nikodem J., Jadwiga król Polski, Wydawnictwo Ossolineum, Wrocław 2009, .