Gyula II

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Gyula II (* X.w., † X.w.) – węgierski przywódca plemienny w połowie X wieku. Odwiedził Konstantynopol, gdzie został ochrzczony. Jego imię chrzcielne brzmiało Stephen. Życie Pochodził z rodziny, której członkowie posiadali dziedziczny tytuł [gyula], zajmujący drugie miejsce wśród przywódców węgierskiej federacji plemiennej. Węgierscy uczeni identyfikują go jako Sombor (Zubor), o którym wspomina się w XIII-wiecznym Gesta Hungarorum, chociaż Gyula (Gyyla/Geula) i Sombor są braćmi według anonimowego autora Gesty. Według węgierskich kronik przodkiem jego rodziny był jeden z siedmiu wodzów zdobywców, którzy okupowali Siedmiogród w czasie węgierskiego podboju [[Kotlina|Kotliny Karpackiej]. Węgierski historyk Gyula Kristó twierdzi, że obszar, na którym znajdowały się jego domeny około 950 r., leżał w regionie graniczącym z rzekami: Timiş, Mureş, Criș, Cisa i Tutisz (nieznany, ale prawdopodobnie Béga), ponieważ odpowiada całemu obszarowi mieszkalnemu Turcji (Węgier) opisanemu przez ówczesnego cesarza bizantyjskiego [[Konstantyn VII Porfirogneta|Konstantyna Porfirogenetę. Urodzony w Rumunii amerykański historyk Florin Curta sugeruje, iż możliwe jest, że gyula i harka (inny przywódca węgierskiej federacji plemiennej) rządzili południowym regionem Kotliny Karpackiej, ponieważ obecnie znaleziono znaleziska artefaktów pochodzenia bizantyjskiego z X wieku na Węgrzech skupisko u zbiegu rzek Cisy i Maros. Według węgierskiego Pétera Váczy, plemię Gyuli przeniosło się w jego czasach do Siedmiogrodu. Jan Skylitzes opowiada, że ​​około roku 952 Gyula odwiedził Konstantynopol, gdzie został ochrzczony, a cesarz Konstantyn VII podniósł go z chrzcielnicy. Otrzymał również honorowy tytuł patrikios w Konstantynopolu. Gyula otrzymał biskupa o imieniu Hierotheos, który towarzyszył mu z powrotem do Turkii (Węgry). W ten sposób Gyula, który otrzymał imię Stefan, przyjął wiarę chrześcijańską, w jej ortodoksyjnej (bizantyjskiej) odmianę. Zobacz także Gyula Gyula III Historia Siedmiogrodu Królestwo Węgier Przypisy Źródła Berend, Nóra – Laszlovszky, József – Szakács, Béla Zsolt: The Kingdom of Hungary; W: Berend, Nora (Editor): Christianization and the Rise of Christian Monarchy: Scandinavia, Central Europe and Rus’ c. 900-1200; Cambridge University Press, 2007, Cambridge&New York; ISBN 978-0-521-87616-2. Curta, Florin: Southeastern Europe in the Middle Ages - 500-1250; Cambridge University Press, 2006, Cambridge; ISBN 978-0-521-89452-4 Kristó, Gyula (General Editor) – Engel, Pál - Makk, Ferenc (Redaktorzy): Korai Magyar történeti lexikon (9-14. század) /Encyclopedia of the Early Hungarian History (9th-14th centuries)/; Akadémiai Kiadó, 1994, Budapest; ISBN 963-05-6722-9 (wprowadzenie “gyula” – autor: Alfréd Márton, “Gyula” – autorzy: Sándor László Tóth i László Szegfű) Kristó, Gyula: Early Transylvania (895-1324); Lucidus Kiadó, 2003, Budapest; ISBN 963-9465-12-7.

Gyula II (węg.) Stefan — wódz — wódz Dane biograficzne Urodziny X wiek Śmierć X wiek