Ivan VI. Frankapan
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Ivan VI. Frankapan lub Ivan Anž Frankapan (pol. Jan VI Frankapan, łac. Johannes de Frangepanibus, węg. Frangepán VI. János, szwed. Johan Vale lub Johann Valle) (* przed 1410, † koniec grudnia 1436)[1], chorwacki szlachcic, ban Dalmacji i Chorwacji, duński rycerz i gubernator sądowy w Szwecji.Był najstarszym z dziewięciu synów chorwackiego wicekróla Nikoli Frankopana z Krk Spis treściŻyciorysW 1410 r. zaręczył się z Katarzyną, córką księcia Ivanisza Nelipicia, który adoptował go w 1411 r., ponieważ sam nie miał potomków płci męskiej. Po ślubie Ivana z Katarzyną w 1416 r. Frankopanie stali się najpotężniejszym rodem szlacheckim w krainach chorwackich. Ivan stał się dziedzicem rozległego majątku od pasm Velebitu do rzeki Cetiny. Latem 1424 r. Ivan, za pośrednictwem duńskiego króla Eryka VII, pogodził się z Fryderykiem II Celejskim, oskarżonym o zabójstwo swojej żony Elżbiety Frankapan, dwa lata później udał się do króla Danii Eryka VII, którego Ivan został rycerzem. Eryk nadał mu lenno i mianował go gubernatorem dwóch królewskich miast oraz nadwornym gubernatorem w Szwecji. Podczas powstania Szwedów przeciwko królowi duńskiemu w latach 1433–1434 Ivan stracił zaufane miasta i wrócił do domu.[2] W 1434 r. król Zygmunt ogłosił Jana i jego brata Stefana III banami Dalmacji i Chorwacji (1432-36). W podziale majątków po śmierci ojca Ivan pozostawił bratu Stefanowi Senj, Modruš i Bihać, sam częściej bywał w Klisu, Omišu i Sinju. Kontrowersje wokół dziedzictwaRelacje Ivana z królem Zygmuntem pogorszyły się, bo król miał inne priorytety. W 1435 r. poprosił Ivana o zwrot dziedzictwo Nelipčićiów. Po tym, jak Ivan odmówił zgody, król ogłosił go renegatem w 1436 r., pozbawił funkcji bana, który przyznał Matko Talovacowi i rozpoczął przeciwko niemu wojnę. Ivan nie zaakceptował tej zmiany i nadal uważał się za bana Dalmacji i Chorwacji oraz księciem Krk, Modruša, Cetiny i Klisa. Pod koniec października 1436 r. mieszkał w Klisu, starając się pogodzić z królem Zygmuntem za pośrednictwem mediacji, ale nie uzyskał pojednania. Ivan szukał pomocy u papieża. Przy wsparciu swojego dobrego przyjaciela i byłego pracodawcy, króla Eryka, który został królem Szwecji, triumfował nad królem Zygmuntem. Nagle Ivan zmarł, co powstrzymało działania wojenne i zapewniło decydujące zwycięstwo królowi Zygmuntowi. Plotki głosiły, że król wysłał agenta do otrucia Ivan. Król Zygmunt dalej cieszył się ze swojego zwycięstwa, powodując dalsze szkody dla rodziny Frankopan, gdy przekazali dziedzictwo księżnej Katarzyny Matko Talovacowi i jego braciom, Piotrowi, Frankowi i Janowi.[3] Przypisy
Źródło
PrzypisyLink zewnętrzny
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 0
- Strony skompilowane
- Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii
- Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Banowie
- Banowie Dalmacji i Chorwacji
- Chorwaccy szlachcice
- Frankapan
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Nieznana data urodzenia
- Urodzeni w XV wieku
- Zmarli w 1436
- Zmarli w XV wieku