Keglevići (ród)

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Keglevići − chorwacko-węgierski ród szlachecki. Pierwszy znany przodek - około 1300 r. - Piotr, władca zamku Buzini, jest tym, z którego pochodzi przodek. Synem Piotra był Kegel, a ich potomkowie nazywali siebie synami Kegla (Keglevich, Keglegics lub Keglevics) Do połowy XVII wieku mieli więcej chorwackich przynależności. Założyciel węgierskij gałęzi Mikołąj II był kapitanem Onod. Rodzina dała wielu komitatom urzędników, członków izby wyższej. II. Wielu potomków Miklósa miało powiązania z komitatem Szolnok.

Zacni członkowie rodu


Stephanos Keglevich de Porychane został wspomniany w 1386 r. jako „Stephanus Maurus prokurator kościoła świętego Zbawiciela (St. Salvator) w Szybeniku”, w 1413 r. odziedziczył „terra Porychan” jako „Stephanus Maurus”, a w 1435 r. wspomniany jako „Stephanos Keglevich de Porychane, syn Kegal de genere Percal.”[1][2] Kościół Świętego Zbawiciela (Sveti Spas, St. Salvator) w Szibeniku został zbudowany do 1390 r., należał do konwencji benedyktyńskiej i był od 1807 r. do 1810 r. prawosławnym kościołem parafialnym, ale nie jest obecnym kościołem Świętego Zbawiciela w Szibeniku, ponieważ został zbudowany w 1778 roku jako Kościół Wniebowstąpienia Chrystusa, a później zmienił nazwę. To jest od 1810 roku Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny[3] Prokuratorzy ściśle współpracują z architektami i inżynierami, aby zapewnić budowę kościoła. Papież Bonifacy IX założył w 1391 r. klasztor św. Klary w Szybeniku i nakazał zbudować dla niego kolejny kościół, ponieważ, jak napisali, w nowo wybudowanym kościele św. Salvatora było kilka zakonnic, ale najwyraźniej nie przestrzegały zasad.[4]

Petar Keglević z Bužim (* ok.1485, † ok.1555) był kapitanem, a później banem Jajce (1521−22) r. W 1526 r., na kilka miesięcy przed bitwą pod Mohaczem, otrzymał ius gladii. Nie brał jednak udziału w bitwie pod Mohaczem (przybył za późno). W latach 1533–1537 był królewskim komisarzem ds. Chorwacji i Slawonii jako prokurator generalny. W latach 1537–1542 był banem Chorwacji i Slawonii.

Herby

Przypisy

  1. Starine, svezak 44, stranica 250, Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti, Hrvatska akademija znanosti i umjetnosti. Razred za društvene znanosti, Akademija, 1952.
  2. Zsigmondkori oklevéltár: 1413-1414, Volume 25 of Publicationes archivi nationalis Hungarici / 2, page 287, Magyar Országos Levéltár (Budapest), Magyar Országos Levéltár kiadványai: Forráskiadványok Volume 4 of Zsigmondkori oklevéltár, Elemér Mályusz, Iván Borsa, Akadémiai Kiadó, 1994, ISBN 978-963-05-7026-8
  3. Treasures of Yugoslavia: an encyclopedic touring guide, page 233, Nebojša Tomašević, translated by Madge Tomašević and Karin Radovanović, Yugoslaviapublic 1982.
  4. Pope Boniface IX about the wives in Šibenik
  5. cit: Hunc iste, postquam Dalmatae pacto hoc a Hungaria separati se non tulissent, revocatum contra Emericum armis vindicavit, ac Chelmensi Ducatu, ad mare sito, parteque Macedoniae auxit. AD 1199. Luc. lib. IV. cap. III. Diplomata Belae IV. AD 1269.
  6. cit: Leopold I, King of Hungary in 1687 in Bratislava: "Counts in Hungary", "Invictus est.", Der Adel von Kroatien und Slawonien, Nürnberg 1899, Nachdruck Neustadt and d. Aisch, Bauer & Raspe, 1986, ISBN 3-87947-035-9.
  7. Deutsche Grafenhäuser der Gegenwart: in heraldischer, historischer und genealogischer Beziehung. A - Z, Band 3, Ernst Heinrich Kneschke, Weigel, 1854.

Źródło

Keglević

Herb {{{dynastia}}}
Kraj Królestwo Węgier
Pierwszy Piotr
Ostatni
Początek ok.1300
Koniec
Pochodzenie chorwacka