Maróti János
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Plik:Maróti János macsói bán pecsétje.jpg Pieczęć bana Maczwy. Ząb smoka został wpisany do herbu rodowego, ponieważ ich przodek, który żył w czasach św. Stefana, Vida z klanu Gutkeled, pokonał smoka z bagien Ecsedi. Plik:A Sárkány Lovagrend első fellelhető ábrázolása 1483-ból.jpeg Pierwsza znaleziona reprezentacja Zakonu Smoka pochodzi z 1483 roku Maróti János, także Maróthi János lub Maróthy János (pol. Jan Maróti, serb. Иван Моровићки) (* ok.1366, † 1434), węgierski szlachcic, ban Maczwy, syn Jana klanu Gutkeled. Wraz ze swoim bratem (?) Denisem brał udział w bitwie pod Nikopolisem po stronie króla Zygmunta. Jego brat Denis, zginął tam w 1396 roku, a János, który miał szczęście uratować się z bitwy, pozostał lojalnym rycerzem wobec króla Zygmunta, szczególnie przeciwko partii Horváth Jánosa.
ŻyciorysJános, członek rodu Garaiów/Gutkeled rycerz dworski od 1393 roku, został ranny i schwytany w masakrze w Garai 25 lipca 1386 r. Zwolniony, dołączył do Mikołaja I Garaia i króla Zygmunta. Brał udział w kampaniach na Wołoszczyźnie (1395) i pod Nikopolem (1396), w których był odpowiedzialny za rozpoznanie siły armii tureckiej (i został ranny w bitwie). W latach 1397–1398 był przywódca Seklerów, od 1398 do 1408 był banem Maczwy. W 1399 Władysław Picsere z Békatoroki, skazał Jánosa na śmierć na Zgromadzeniu Ogólnym komitatu Tolna, w oparciu o podrobiony dokument z podpisem Beli IV. W 1403 roku walczył przeciwko buntowi po stronie Zsigmonda i zajął zamek Tomasza Ludányiego. Dwór Gyula został przekazany Jánosowi banowi Maczwy w 1403 roku, który natychmiast rozpoczął budowę zamku z włoskimi mistrzami. Podczas wakatu od 6 listopada 1403 do 14 listopada 1408, do 22 listopada 1406 był świeckim namiestnikiem archidiecezji Kalocsa. Jako krewny Garaiów był także członkiem Ligi Siklós i Zakonu Smoczych Rycerzy po spisku przeciwko królowi Zygmuntowi w 1401 r. i uwolnieniu króla z niewoli. W 1414 r. był gubernatorem Friuli, odwiedził Konstancę w 1415 r. i w tym roku przegrał spór Pawłem Csuporem i Janem Garaiem oraz bośniackim majordomusem i księciem Splitu Hervojem, który współpracował z Turkami. W 1427 roku przywrócił Danowi Wołoszczyznę i tron na Wołoszczyźnie. W latach 1427–1428 ponownie był banem Maczwy. Był znany jako doskonały, ale okrutny wódz. Zygmunt hojnie wynagrodził jego usługi. Oprócz majątków Gyula w komitacie Békés) i Velike w komitacie Kőrös), otrzymał duże majątki po buntowniksch i uzyskał je z przyrzeczeń Stopniowo zbudował swoją posiadłość i założył klasztor franciszkański w Atyan i Gyula. Po śmierci został pochowany w kościele w Nitrze. RodzinaMiał dwóch synów:
Zasoby |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
