Szászsebesszék

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Plik:Stuhl Mühlbach.svg
Scaunul Sebeşului în secolul al XV-lea
Plik:Scaunul Sebesului CoA.png
Herb Szászsebesszék (dawny)

Szászsebesszék (pol. lokacja Mühlbach, niem. Mühlbacher Stuhl, łac Sedes Sebesiensis, rum. Scaunul Sebeș) − był specjalną jednostką administracyjną Królestwa Węgier w Siedmiogrodzie w latach 1303-1876: jedna z saskich lokacji w Siedmiogrodzie. Jego powierzchnia wynosiła 323 km², jego centrum była Szászsebes.

Historia

Została wymienionA jako drugi w kolejności chronologicznej po Sybinie. Na czele stał sędzia królewski, który początkowo był mianowany przez króla, a od 1469 r. sam mógł wybrać lpkacje. Był podporządkowany sędziemu (judex sedis lub pretor). Zgromadzenie składało się z dwunastu przysięgłych wybieranych co roku, a także przedstawicieli cechów, bogatych mieszczan i wolnego chłopstwa. Liczba jej urzędników wzrosła po przyłączeniu Siedmiogrodu do imperium Habsburgów.

W latach 1784–1790 i 1849–1860 należał do powiatu sybańskiego.

W 1876 r. został przyłączony do nowo powstałego Szeben vármegye.

Populacja

W 1869 r. liczyła 19.237 mieszkańców, według Keleti Károly w tym:

Skład narodowościowy

  • Rumuni − 15.248 (79,3%),
  • Niemcy − 3.891 (20,2%),
  • Węgrzy − 96 (0,5%)

Z wyjątkiem Péterfalvy, wszystkie jej osady miały większość rumuńską.

Wyznania

  • prawosławni − 14.795 (76,9%),
  • luteranie − 3.667 (19,1%),
  • rzymscy katolicy 514 (2,7%).

Miejscowości lokacji

Nazwa
rumuńska
Nazwa
niemiecka
Nazwa
lokalna
Nazwa
węgierska
Nazwa
łacińska
Pianu de Jos
poprzednia:
Pianu Săsesc
Deutschpien Pîn Alsópián
Szászpián
Pianu de Sus
Pianu Românesc
Rumänisch Pien Bleschpien Felsőpián
do roku 1912
Oláhpián
Deal Dál
Câlnic Kelling Kellenk Kelnek
Lancrăm Langendorf Lankenderf Lámkerék
Loman Lammdorf
Lamendorf
Lomány
Petrești
poprzednio:
Peterfalău
Rumänisch Pittersdruf Péterfalva
Răhău Reichau Rehó
Răchita Rekitzdorf Rekita
Sebeș
poprzednio:
Sebeșul Săsesc
popularnie
Sas-Sebeș
Mühlbach
Müllenbach
Melnbach Szászsebes Sabesium
Reciu Rätsch Szebenrécse
do 1910
Récse
Strungari Strägendorf Sztrugár

Źródła

  • Dorin Ovidiu Dan: Contribuții la istoria scaunului săsesc Sebeș. In: Apulum XLII. (2005)