Genealogia
I. Smaragd, (fl. 1166-67, miał następców:
- A1. II. Smaragd († po 1222), sędzia królewski (iudex curiae regiae), wojewoda Siedmiogrodu (1206-07), főispán Bihar, Szolnok, Pozsony i Bács, (fl. 1205-22
- B1. III. Smaragd, arcybiskup Kalocsa, (fl. 1244-65
- B2. Ajnárd (Eynardus), Királynéi koniuszy królewski (magister agazonum), (fl. 1244-58
- C1. János, főispán Bács, (fl. 1275-1310
- C2. Miklós, (fl. 1275-76
- D1. Beke Kükei († przed 1327)
- E1. Domokos, (fl. 1327-62
- F1. Smaragdus († przed 20.2.1398), (fl. 1367-94
- F2. Tamás, (fl. 1367-80
- D2. László „Szár” Atyai, főispán Nyitra, (fl. 1327-51
- E1. Miklós, (fl. 1351-70
- F1. János, (fl. 1371-1401
- D3. Ajnárd Kükei, főispán Nyitra, (fl. 1327-49, † przed 30.5.1350
- E1. János, (fl. 1350-83
- F1. Miklós, (fl. 1399-1401
- E2. Ferenc, (fl. 1376-80
- F1. László († przed 1416), (fl. 1399-1414; żona: Hosszúbácsi Katalin (fl. 1416-18)
- D4. Aglent, (fl. 1327; mąż: Rátót István
- C3. Smaragdus, (fl. 1275-76
- D1. László, (fl. 1332-42
- D2. János
- E1. László, (fl. 1362-78
- F1. János, (fl. 1399
- F2. Miklós, (fl. 1399-1404
- B3. Gilét, stolnik królewski (magister pincernarum), (fl. 1258-66
- C1. Zsámboki Gilét (Gilétfi), (fl. 1302-08
- D1. Zsámboki Miklós, palatyn (1342-56), főispán komitatów: Turóc, Bihar, Trencsén, Hont, Nyitra, Nógrád, Fejér i Tolna, (fl. 1335-56, † przed 6.2.1356
- E1. Zsámboki János, mistrz skarbu (magister tavernicorum), (fl. 1348-82; żona: Kompolti Nn
- F1. János
- G1. Simon, (fl. 1392-1419; 1.żona: Nn; 2.żona: N Katalin (fl. 1447)
- H1. [1.ż] Ilka, (fl. 1447; mąż: Borothy Osvát de Szenttamás (fl. 1447)
- H2. [2.ż] Pál († przed 1467), (fl. 1447-48
- I1. Katalin, (fl. 1448
- I2. Jusztina, (fl. 1448
- H3. [2.ż] Anna, (fl. 1447
- F2. Klára, (fl. 1401-09; mąż: Csetneki Mihály de Csetnek († zabity po Nikopolis 1396)
- F3. Anna, (fl. 1390-1400; mąż: Telegdi Miklós de Telegd († 1390)
- E2. Gilétfi László († 1372), biskup Veszprém, (fl. 1343
- E3. András, főispán Nógrád, (fl. 1363
- E4. Domokos, főispán Hont, (fl. 1350-74
- E5. Klára, (fl. 1351-1406; mąż: Újlaki Miklós „Kont” († przed 16.4.1367)
- E6. córka; mąż: Kanizsai János de Kanizsa († przed 3.3.1370)
- D2. János († 1364), Bajmóc várnagy, (fl. 1317-63; 1.żona: Gibárti Bagy (fl. 1317); 2.żona: Sáfár Anna de Csév (fl. 1348)
- E1. Erzsébet, (fl. 1348
- E2. Mária, (fl. 1348
- C2. Miklós, főispán Somogy, (fl. 1317-30; żona: Nekcsei Klára de Nekcse (fl. 1327-36)
- D1. Erzsébet, zakonnica, (fl. 1358
- D2. córka, (fl. 1358; mąż: Ostfi Domokos de Asszonyfalva († 1353), ban Maczwy
- C3. Gilétfi Imre de Pozsega, (fl. 1333-35
- D1. János, (fl. 1349-73
- D2. Miklós, (fl. 1349-73
- D3. Péter, (fl. 1349-73
- E1. György
- E2. István, (fl. 1421
- D4. Gilét, (fl. 1349-73
- D5. córka; mąż: Szencsei Lőkös, teść: Szencsei Tibold
Historia
Smaragd (Smaragdus) lub Zsámbéki to nazwa rodziny (łac. clan; węg. nemzetség) w Królestwie Węgier. Przodkiem klanu był francuski rycerz nazywający się w tym czasie „Ainordi (Aynard) de Champagne”, który osiadł na Węgrzech około 1186 r. Za panowania króla Węgier Beli III i otrzymał majątek Zsámbék na podstawie darowizny królewskiej.[1] Jego potomkowie, gens Smaragd, zbudowali kościół klasztorny Zsámbék Premontre.
Początki Aynarda są nieco niejasne. Nikt o tej nazwie nie pojawia się w danych genealogicznych hrabiów Szampanii[2], a zatem zakłada się, że był rezydentem w otoczeniu hrabiego i dlatego sam nazwał się „de Champagne”, co było praktyką w tym czasie. Jedynym znanym rycerzem o takim imieniu w służbie dla francuskiej korony i/lub hrabiego Szampanii w tym czasie był Adehemar (alias Aymar lub Aynard). Rycerzem tym był wicehrabia Limoges do 1183 r., kiedy został wyjęty spod prawa przez króla Anglii Henryk II za bunt przeciwko angielskiemu monarsze. Wygnany, następnie opuścił anglo-normańską służbę wojskową i wstąpił do francuskiego dworu około 1184 r. Przyszła królowa Węgier, Małgorzata Kapetyngówna, we wczesnym dzieciństwie również mieszkała w zamku Limoges. Zapewne znała dobrze rycerza Aynarda, więc było jej naturalnym wyborem, aby to on eskortował ją do Ostrzyhomia, by mogła dołączyć do męża Beli III, króla Węgier[3].
Znani członkowie
Źródła
- Zsámboki (Gilétfi) family
- János Karácsonyi: A magyar nemzetségek a XIV. század közepéig. Budapest: Magyar Tudományos Akadémia. 1900–1901.
- Gyula Kristó (editor): Korai Magyar Történeti Lexikon - 9-14. század (Encyclopedia of the Early Hungarian History - 9-14th centuries); Akadémiai Kiadó, 1994, Budapest; .
- Elizabeth Hallam The Plantagenet Chronicles
Przypisy
|
|
|
| Kraj
|
Królestwo Węgier
|
|
|
| Pierwszy
|
Ainordi de Champagne
|
| Ostatni
|
|
| Początek
|
ok.1180
|
| Koniec
|
|
| Pochodzenie
|
węgierskie
|
| Gałęzie
|
Zsámboki
|
|