Dorozsma (klan)
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Ród Dorozsma (odmiany nazwy: Drusma, Drusina, Durusma) pochodzi z osady Dorozsma na zachód od Szegedu. Mieli tutaj starożytną posiadłość, a starożytny klasztor był łącznikiem klanu. Stąd klan rozgałęził się, szczególnie w południowej części kraju, i dał naszemu krajowi bardziej znane rodziny. A Dorozsma (névváltozatai: Drusma, Drusina, Durusma) nemzetség a Szegedtől nyugatra eső, Dorozsma nevű településről veszi eredetét. Itt volt ősi birtokuk, s itt állt a nemzetség összekötő kapcsa, az ősi monostor is. Innen ágazott szét a nemzetség, különösen az ország déli részére, s adott hazánknak több jeles családot. Przodkiem klanu Dorozhma był János, który wykonał doskonałą posługę IV. Béla. Jego syn István (1269-1300) był królewską beczką na miecze, późniejszy bán, której trzema synami byli Paul I. (1301-1348), zamek Pozsega i Ban Maczwy. A Dorozsma nemzetség őse János comes volt, aki kiváló szolgálatokat tett IV. Béla királynak. Fia, István (1269-1300) királyi kardhordó, később bán, kinek három fia volt I. Pál (1301-1348) pozsegai várnagy és macsói bán, 1312-1328-ig Bodrog vármegye főispánja és a királyné udvarbírája. János Botos (1314-1338) jest przodkiem rodziny Halapka i Andrzeja I (1314-30). Synowie Pawła I: Jan (1350–57) biskup Veszprém i Paweł (1350–1376). Jego synami są László i István († przed 1356), których syn Pál jest przodkiem rodziny Garai Bánffi. Syn Pála, Dezső, był głównym rzecznikiem komitat Bodrog w 1419 roku. Synowie Andrzeja I, powyżej: I. Miklós (1340–86) i III. Paweł (1340–56), syn tego ostatniego, Garai János, który zmarł w 1386 r. W obronie życia Mária Erzsébet. Miklós swoją karierę rozpocząłem w 1356 r. jako szef Ban Maczwy i komitat Bodrog. W 1376 r. był palatynem, ban Maczwy i sędzia królewski. Jako jeden z najbardziej oddanych wielbicieli Andegawenów, w 1386 r. towarzyszył królowym na Dolnych Węgrzech, które starały się uspokoić bunt Chorwatów swoim osobistym wyglądem, a kiedy rebelianci zaatakowali królowe w 1386 r., walczył zaciekle. Synowie: II. Mikołaj (1386-1433) i Jan (1386-1427) W 1387 r. nabyli majątki Barcsa, Mortályos, Orbászpalota, Földvár. Synowie Mikołaja: III. Miklós, w 1438 r. ban Maczwy, w 1455 r. Ban Dalmacji i Chorwacji, i László w 1432 r., 1439 i 1447 ban Maczwy, w 1433 i 1447 r. főispán komitatu Bodrog. Botos János (1314-1338) a Halapkai család őse és I. András (1314-30). I. Pál fiai: János (1350-57) veszprémi püspök és Pál (1350-1376). Ennek fiai: László és István († 1356 előtt), kinek fia Pál a Garai Bánffi család őse. Pál fia, Dezső, 1419-ben Bodrog vármegye főispánja volt. A fenti I. András fiai: I. Miklós (1340-86) és III. Pál (1340-56), az utóbbinak fia, az a Garai János, aki 1386-ban Mária és Erzsébet királyné életének védelmezése közben esett el. I. Miklós 1356-ban, mint macsói bán és Bodrog vármegye főispánja kezdte pályáját. 1376-ban nádor, macsói bán és a kúnok bírája. Mint az Anjouház egyik legodaadóbb híve, 1386-ban ő is lekísérte a királynőket Alsó-Magyarországba, akik a Horváthiaktól szított lázadást személyes megjelenésükkel akarták lecsillapítani, mely alkalommal, midőn a lázadók a királynőket 1386-ban megtámadták, hősileg küzdve elesett. Fiai: II. Miklós (1386-1433) és János. (1386-1427) 1387-ben Barcsa, Mortályos, Orbászpalotája, Földvár birtokokat nyerték adományul. Miklós fiai: III. Miklós, 1438-ban macsói bán, 1455-ben horvát és dalmát bán, és László 1432, 1439 és 1447-ben macsói bán, 1433 és 1447-ben Bodrog vármegye főispánja. Od plemienia Dorozhmy do największej potęgi Garaiów, którzy w XIV i XV wieku nosili podniebienie przez trzy pokolenia od chłopca do chłopca, doszli do władzy. A Dorozsma nemzetségből a legnagyobb hatalomra emelkedtek a Garayak, akik a 14. és 15. században a nádorságot három nemzedéken át fiúról fiúra viselték.
Spis treściGenealogia
GałęzieZnane są trzy główne gałęzie rodzaju: Garay, Hosszú-Bácsy i Szentmihályi. A nemzetség három fő ága ismert: Garay-, Hosszú-Bácsy- és Szentmihályi-ág. Garay-ágPierwszym znanym przodkiem oddziału jest Garai I. János ispán (*?, † przed 6 stycznia 1430) – pochodzi z niego gałąź Garay. Az ág első ismert őse I. János comes (ispán), (? – 1430. január 6. előtt) – tőle ered a Garay-ág. Przodkowie następujących rodzin urodzili się z tej gałęzi: Ebből az ágból eredtek az alábbi családok ősei:
W pierwszej połowie XIV wieku Alsóbencsek był również własnością Pála Wazala (1301–1348) z rodzaju Dorozsma i Andrzeja, który przekazał trzecią część swojego brata, Jánosa Botosa (1314–1338), przodkowi rodziny Harapka. A 14. század első felében Alsóbencsek is a Dorozsma nemzetségből való Wazal Pál (1301-1348) és András birtoka, akik egy harmadát testvérüknek, Botos Jánosnak (1314-1338), a Harapkai-család ősének engedték át. Hosszú-Bácsy-ágGałąź pochodzi od Jana I, którego syna II. Jan mieszkał około 1304-14 lat. Wnuki: Nicholas 1356, III. John mieszkał około 1356–77. Az ág I. Jánostól ered, kinek fia II. János 1304–14 körül élt. Unokái: Miklós 1356, III. János 1356-77 táján élt. Szentmihályi-ágTa gałąź klanu nazwała się we wsi St. Michael niedaleko Dorozsma. A nemzetség ez ága a Dorozsma melletti Szentmihály faluról nevezte magát. Pierwszym znanym przodkiem oddziału był Mikołaj, którego syn Michał mieszkał między 1323 a 1344 rokiem. Az ág első ismert őse Miklós, kinek fia, Mihály 1323–1344 között élt. Dzieci: Jan około 1357–77, Margit 1374 (mąż: Simon Szentszálvátory) Gyermekei: János 1357–77 körül, Margit 1374 (férje: Szentszálvátory Simon) A nemzetség Temes megyei birtokaiRodzaj Dorozhma pojawił się w XIV wieku na terytorium hrabstwa Timis, gdzie Sarad (między dzisiejszym Timisoara i Hidasliget), Cheney (niedaleko Bencsek). Wujek (na obrzeżach dzisiejszych Alsobenc), a także ówczesny Fenlak (Fellak, teraz Fönlak) i Serfesd (na południe od Fönlak) należących do hrabstwa Arad. A Dorozsma-nemzetség a 14. században tűnt fel Temes vármegye területén, ahol Sarád (a mai Temesgyarmat és Hidasliget között), Csenej (Bencsek közelében). Bácsi (a mai Alsóbencsek határában), továbbá az akkor Arad vármegyéhez tartozó Fenlak (Fellak, ma Fönlak) és Serfesd (Fönlaktól délre) helységek voltak birtokai. Wsie te zostały przejęte przez mistrza Istvána (1269-1300) – królewskiego posiadacza miecza, później zakazu. E falukat még István mester (1269-1300) – királyi kardhordó, a későbbi bán szerezte. Z jego trzech synów: Három fia közül:
Tőle származik a Garai Bánfi-család.
Pośród braci János Botos ślubował w 1315 r. W Timisoarze przysięgając królowi, że nie będzie przeszkadzał swoim braciom ani nie wyrządził im krzywdy. Kiedy jednak bracia dzielili posiadłości pozostawione przez ich ojca, John Botos był zaniepokojony, dopóki jego bracia nie wezwali go do wyznaczenia wiosek, w których chciał uczestniczyć. János Botos wyznaczył wówczas wioski Sarad, Cheney, Wujek i Békatófő, a także Serfesdi i Fenlak w tym czasie. W dniu 30 marca 1330 r. Urzędnik ziemski zarządził wycenę, dystrybucję i przeniesienie jednej trzeciej wymienionych wsi do Johna I. Botosa. Jednak Fellak był już w posiadaniu innej gałęzi rodziny, świętego Michała, więc ta posiadłość nie należała do klasy. Syn Miklósa Szentmihályi Mihály (1323–1344) miał tylko jednego syna, Jánosa (1356–77), którego śmierć po jego potomku Fellaku przeniosła się do rodziny Botosów Harapkó, w 1428 r. Był własnością Andrása Botosa. Podobny obraz pochodzi z rodziny Botosów w Serfesd (na południe od dzisiejszego Fönlak). I odwrotnie, Sarad, miasto w średniowieczu, pozostał z rodziną aż do śmierci Garianów. (Boże Narodzenie i. I., 414-424.) A testvérek közül Botos János 1315-ben Temesváron a király kezébe tett esküvel ígérte, hogy testvéreit nem fogja háborgatni s nem fog nekik károkat okozni. Mikor azonban a testvérek megosztoztak az atyjuk után maradt birtokokon, Botos János addig nyugtalankodott, míg testvérei felszólították, jelölje ki azokat a falvakat, amelyekből részt kíván magának. Botos János ekkor többek között Sarád, Csenej, Bácsi és Békatófő temesvármegyei, továbbá Serfesdi és Fenlak akkoriban aradvármegyei falvakat jelölte ki. 1330 március 30-án az országbiró elrendelte a felsorolt falvak megbecslését, szétosztását és harmadrészének Botos I. János birtokába való átadását. Fellak azonban ekkor már a nemzetség egy másik ágának, a Szentmihályiaknak a birtokában volt, ezért ez a birtok nem volt az osztályban. Szentmihályi Miklós fia Mihálynak (1323-44) csupán egy fia volt: János (1356-77), kinek utód nélküli halála után Fellak a Harapkói Botos-családra szállt, 1428-ban már Botos András birtoka. Hasonlókép a Botos-családé lett Serfesd (a mai Fönlaktól délre). Ellenben Sarád, mely a középkorban város volt a Garaiak kihaltáig a családé maradt. (Karácsonyi i. m. I., 414-424.) Források
|
| ||||||||||||||||||||||||||
