|
Kun Erzsébet (pol. Elżbieta Kumańska, chor. Elizabeta Kumanka, słow. Alžbeta Kumánska) (* 1240, † 1290/5), kumańska księżniczka, królowa Węgier jako żona Stefana V, matka Władysłąwa IV.
Życiorys
Nie jest znane pochodzenie Erzsébet. Prawdopodobnie byłą córką kumańskiego księcia Sejhana (Szejhán).[1][2] W 1254 r. wyszła za mąż za Stefana V. W 1270 r. została koronowana na królową. Gdy jej mąż Stefan otrzymał tytuł rex iunior w 1262 roku, Erzsébet zrobiła to samo: w 1264 roku potwierdziła darowiznę majątku w komitacie Borsod i działała jako Elisabeth Dei gratia junior regina Hungariae (stąd młodsza królowa).
Po nagłej śmierci męża w 1272 r. jej syn Władysław, jako spadkobierca, przejął tron, ale nie był w stanie powstrzymać ani przeciwdziałać postepowaniu oligarchów. W 1273 roku Erzsébet wraz z synem została pojmana przez Fintę Abę i zamknięta w zamku Turóc. W 1274 roku była ponownie przetrzymywana w Budzie. Po uwoleniu, w latach 1280–1284, rządziła banatami: Maczwy i Bośni, a od 1282 r. nosiła imię ducissa totius Sclavonie (księżnej całej Slawonii). Była w ciągłej walce ze swoim synem i różnymi grupami oligarchicznymi. Jej zaufanym doradca był Joachim Gutkeled.
Potomstwo
- Katarzyna (* po 1256, † 1314), królowa Serbii jako żona serbskiego króla Stefana Dragutina;
- Maria (* 1257, † 1323), królowa Neapolu, babcia węgierskiego króla Karola I;
- córka;
- Elżbieta (* przed 1262, † 1323÷26);
- Anna (* ok.1260, † ok.1281), cesarzowa bizantyjska jako żona Andronikosa II;
- Władysław (* 1262, † 1290), król Węgier jako Władysław IV;
- Andrzej (* 1268, † 1278), książę Slawonii.
Przypisy
- ↑ Kristó Gyula - Makk Károly: Az Árpád-házi uralkodók. Budapest : Interpress, 1988., str. 283.
- ↑ Kristó Gyula: Magyarország története 895-1301. Budapest : Osiris, 2003, str. 308.
Więcej informacji
|
|
