Pok (ród)
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Oligarch domains 1301 1310.png Domena Miklósa Poka na północno-wschodnich Węgrzech Pok, Pok lub Puk – szlachecki ród w Królestwie Węgier z komitatu Győr. Pradawnym ośrodkiem rodu była wieś Pok niedaleko Győr, gdzie stał również klasztor Premonstrantów, zbudowany na cześć rodu św. Stefana. Mór, pierwszy znany przodek rodu został wspomniany w 1220 r.[1] Mór brał udział w bitwie pod Mohi.[1] Znamy 88 nieruchomości będących w posiadaniu rodu Pok położonych w Królestwie Węgier.[1] Oprócz komitatu Győr, ród posiadał również ziemie w komitatach Szatmár i Somogy. Podział roduJuż w XIII wieku ród podzielił się na trzy gałęzie[1] - oto one:
Gałąź Mórichida
W 1251 r. gałąź rodu założyła klasztor w Mórichida w komitacie Győr. Miklós I. (1270-1319), urodzony w gałęzi rodziny w Morichida, osiadł w komitacie Szatmár, gdzie król Bela IV rywalizował ze swoim synem Stefanem. Miklós stanął po stronie Stefana i został wygnany na lata z ojczyzny, spodobała mu się rozbudowa Szamos i znalazł tam swój dom na stałe. W 1280 r. wygrał Aranyosmeggyesa od swojego teścia, do którego później nabył inne dobra: Sárköz, Avasfalu, Vámfalu, Pallag, Újvár, a w 1297 r. objął w posiadanie Romándfalu, który w 1347 r. ostatecznie został przejęty przez jego spadkobierców. Synami I. Mikósa byli Móricz i I. István, których synami byli odpowiednio Simon i II. István. W 1319 r. Móricz powrócił na Zadunaje, a później nabył majątek Bakony. W latach 1331–1339 Simon i II. István mieli wspólne posiadłości. W chwili podziału majątki w Szatmár otrzymał István II, a później w drodze wymiany w 1339 r. stał się właścicielem Szatmárgörbed, Miklóslakę i Hagymás. W 1351 r. rodzina Móriczhidi rodu Pok podzieliła Miklóslakę. Najbogatsza rodzina posiadaczy w komitacie Szatmár w XV wieku pochodziła od Simona, rodziny Móriczów lub Móroczów z Meggyesalji, która oprócz komitatu Szatmár posiadała również ziemie w komitacie Somogy:
Źródła
Znani członkowie rodu
Przypisy
|
| |||||||||||||||||||||