Стефан Владислав II

Z Felczak story
(Przekierowano z Stefan Vladislav II.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Стефан Владислав II (pol. Stefan II Władysław, węg. II. István Ulászló, chr. Stefan Vladislav II.) (* 1280, † 1326), król Syrmii w latach 1316–1325, pretendent do serbskiego tronu.

Syn Stefana Dragutina, który rządził Serbią do 1282 r. i gdy zachorował i abdykował, dając pierwszeństwo swojemu młodszemu bratu Stefanowi Milutinowi, Dragutin pozostawił sobie rządzenie królewską domeną Syrmii, którą później odziedziczył jego syn Vladislav II.


Dzieciństwo

Urodzony około 1270 roku, Vladislav (Владислав) był najstarszym synem księcia Serbii, Stefana Dragutina i Katarzyny Węgierskiej.[1] Krótko przed narodzinami Vladislava Dragutin otrzymał od Stefana Uroša tytuł „młodszego króla”, jako dowód jego prawa do zastąpienia ojca.[1] Vladislav został nowym spadkobiercą serbskiego tronu po tym, jak Dragutin zdetronizował ojca z pomocą Węgier w 1276 r.[1] Wypadek na drodze zmusił Dragutina do abdykacji na rzecz swojego młodszego brata Milutina wiosną 1282 r., ale mógł zatrzymać północne regiony Serbii jako odrębne królestwo.[1] Historyk bizantyjski, Jerzy Pachymeres odnotował, że prawo jednego z dwóch synów Dragutina (Vladislav lub Urošica) do sukcesji po Milutinie również zostało potwierdzone[1].

Kuzyn Vladislava ze strony matki, Karol Martel Andegaweński, który zgłosił roszczenia Węgier, przyznał Vladislavowi Slawonię i nadał mu tytuł księcia, co sugeruje, że Vladislav i jego ojciec poparli Karola Martela przeciwko węgierskiemu Andrzejowi III na początku lat 90.[1] Ojciec Karola Martela, król Neapolu Karol II, potwierdził donację 19 sierpnia 1292 r.[1] Dragutin i Vladislav dążyli do pojednania z Andrzejem III.[1] W 1293 r. Vladislav poślubił Konstancję, która była wnuczką wuja matczynego królaAndrzeja , Albertino Morosiniego[1].

Milutin podjął ok. 1306 roku kroki, aby wyznaczyć swojego najstarszego syna, Stefana Konstantyna, na swojego spadkobiercę.[1] Zwrócił się nawet do papieża Klemensa V i zaoferował unię serbskiego Kościoła prawosławnego z Rzymem w zamian za potwierdzenie prawa Stefana Konstantyna do zastąpienia go na tronie[1].

Podczas walki o tron węgierski między Arpadami (Andrzejem III) a Andegawenami w latach 1290–91 Dragutin i jego syn Vladislav dołączyli do Karola Martela, który był tytularnym królem Węgier od 1292 r.[2] W tym samym roku Vladislav za wierną służbę Andegawenom otrzymał banat Slawonii, z wyjątkiem majątków należących do rodzin: Frankopan i Babonić[2]. Jednak wsparcie dla Karola Martela zakończyło się w 1293 roku po tym, jak Vladislav poślubił Konstancję Morosini, siostrzenicę Andrzeja III[2]. Andrzej III zmarł w 1301 r., a jego następcą został Karol Robert, jednak walka o tron węgierski trwała nadal[2].

Po śmierci króla Dragutina w 1316 r. Vladislav zastąpił go jako władca królestwa Syrmii, ale król Serbii, jego stryj Stefan Milutin, pokonał go i uwięził.

Plik:King Stefan Vladislav II.jpeg
Wizerunek Władysłąwa II na monecie.

Gdy Milutin zmarł w 1321 r., uwolniony Vladislav mógł rządzić ziemiami swojego ojca, z pomocą Węgrów, Bułgarów, bośniackiego bana i rodziny Šubićów. potrzebne źródło Zgodnie z prawem, zasadą było przekazanie Vladislavowi.[3]

Car Bułgarii Michał Asen III, do niedawno w konflikcie z kuzynem Vladislava, Stefanem Dečańskim (następcą Milutina), zaczął popierać Vladislava jako prawego monarchę całej Serbii, ale poparcie to okazało się niewystarczające. Po tym, jak zostali ponownie pobici przez zwolenników Stefana Decańskiego, wycofali się do Królestwa Węgier w 1324 r. Bratanek Vladislava Stefan II, ban Bośni, następnie zaczął rządzić ziemiami Vladislava w Bośni (Soli i Usora), a także w Dolnej Syrmii, gdzie częste były bitwy między Serbami i Węgrami.

Rodzina

Vladislav był żonaty z Konstancją Morosini, siostrzenicą węgierskiego Andrzeja III.

Przodkowie

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Stefan Nemanja
 
 
 
 
 
 
 
8. Stefan the First-Crowned
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Ana
 
 
 
 
 
 
 
4. Stefan Uroš I of Serbia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. Rainero Dandolo
 
 
 
 
 
 
 
9. Anna Dandolo
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2. Stefan Dragutin of Serbia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
5. Helen of Anjou
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1. Vladislav
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. Andrew II of Hungary
 
 
 
 
 
 
 
12. Béla IV of Hungary
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. Gertrude of Merania
 
 
 
 
 
 
 
6. Stephen V of Hungary
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. Theodore I Laskaris
 
 
 
 
 
 
 
13. Maria Laskarina
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. Anna Angelina
 
 
 
 
 
 
 
3. Catherine of Hungary
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
7. Elizabeth the Cuman
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Krstić, Aleksandar (2016). "The rival and the vassal of Charles Robert of Anjou: King Vladislav II Nemanjić". Banatica. 26 (II): str. 33-34, 36-37, 39-41. ISSN 1222-0612.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Fajfrić, Željko (2000) [1998], Sveta loza Stefana Nemanje, Belgrade: Janus; Rastko
  3. Spomenik. 36. 1900. p. 104. "Од краља Драгутина чији син Владислав требао је по закону да на “ следи престо краља Милутина, Владислав син Драгутинов, а не слепи искључени из наследства Стефан Урош Дечански, који је прогнао законитог краља ..."

Źródła

  • Ćirković, Sima (2004). [The Serbs]. Blackwell Publishing. ISBN 0-631-20471-7.
  • Krstić, Aleksandar (2016). "The rival and the vassal of Charles Robert of Anjou: King Vladislav II Nemanjić". Banatica. 26 (II): 33–51. ISSN 1222-0612.
  • Vásáry, István (2005). Cumans and Tatars: Oriental Military in the Pre-Ottoman Balkans, 1185–1365. Cambridge University Press. ISBN 0-521-83756-1.

Dalsze czytanie

  • Stanojević, Stanoje (1936). Kralj Dragutin. Belgrade: Geca Kon.

Stefan Vladislav II. (chor.)
II. István Ulászló (węg.)
Владислав (serb.)
Stefan II Władysław (pol.)

Król Syrmii
Ban Maczwy
Vladislav at Dečani (frescoes finished in 1350).
Vladislav at Dečani (frescoes finished in 1350).
Król Syrmii
Okres od 1316
do 1325
Powołanie 1316
Poprzednik Stefan Dragutin
Następca III. István Uroš
Ban Maczwy
Okres od 1316
do 1317
Poprzednik Dragutin István
Następca II. István Uroš
Dane biograficzne
Klan Nemanicze
Pochodzenie serbskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny 1280
Śmierć 1325
Ojciec Stefan Dragutin
Matka Katalin
Żona Constanza Morosini