Nagyfejedelem

Z Felczak story
(Przekierowano z Wielki Książę)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nagyfejedelem (pol. Wielki Książę) – tytuł używany przez współczesne źródła na określenie przywódcy federacji plemion węgierskich w X wieku.[1]

Wielki Książę został prawdopodobnie wybrany przez przywódców federacji siedmiu plemion węgierskich i trzech plemion Kabarów (dysydenckie plemiona Chazarów), które dołączyły do ​​Węgrów przed 830 r. Jednak pierwszy Wielki Książę, Álmos, ojciec Arpada, był najprawdopodobniej mianowany przez kagana z Chazarówpotrzebne źródło. Nadal dyskutowane jestprzez kogo?, czy Wielki Książę był duchowym przywódcą federacji (kende), dowódcą wojskowym plemion węgierskich (gyula), czy też tytuł był stworzony.

Gdy Węgrzy zostali wyparci z Etelköz i przeniesieni do Kotliny Karpackiej (Honfoglalás), potęga Wielkiego Księcia wydawała się słabnąć. Do czasu Gejzy Siedmiogród był rządzony przez (pół) niezależnego przywódcę ([[Gyula Młodszy|Gyulę). Stefan (Vajk) musiał podbić nie tylko terytoria Gyuli, ale także ziemie Ahtum (Ajtony) i Czarnych Madziarów.

Tytuł zaginął podczas koronacji Stefana I (Vajka) 25 grudnia 1000 lub 1 stycznia 1001 roku.

Wielcy Książęta Węgrów

  • Álmos (ok.850–ok.895)
  • Árpád (ok.895–ok.907)
  • Zolta (ok.907–ok.950)
  • Fajsz (ok.950–ok.955)
  • Taksony (ok.955–ok.970)
  • Géza (ok.970–997)
  • Stefan/Vajk (997–1000, został pierwszym królem Węgrów)

Nie wiemy dokładnie, ilu wielkich książąt węgierskich panowało między rzekomą datą śmierci Arpada (ok. 907) a Fajszem (ok. 948), ponieważ wydaje się, że kronikarze węgierskich królów, którzy przybyli z gałąź Zoltána po roku 1000 chciała sprawić, by ludzie królestwa zapomnieli o panowaniu między 907 a 950 rokiem innych gałęzi dynastii Arpadów, pochodzących od pozostałych 3 synów Arpada: Tarkacsu/Liüntika, Jelek, Jutocsa, którzy lub ich potomkowie prawdopodobnie rządzili w tym okresie Węgrami, zgodnie z koczowniczym zwyczajem starszeństwa agnatycznego, stosowanym przez władców węgierskich przed 1000 r.[2] Spokój kronik jest powodem, dla którego dzisiejsi historycy nie mogą dokładnie ustalić całej listy wielkich książąt węgierskich w latach 907-955, o Zoltánie (z kronik węgierskich) i Fajszu wiemy tylko z księgi cesarza bizantyjskiego Konstantyna VII De Administrando Imperio (O zarządzaniu państwem), który zachował dłuższą listę nazwisk z rodziny Arpada, niż kroniki węgierskie, zajmował się jedynie rządzącą gałęzią Zoltána.[2] Przyczyną zapomnienia o Fajszu w kronikach węgierskich był fakt, że nie był on synem Zoltán, lecz Jutocsy, a bez posiłkowania się De Administrando Imperio nic byśmy nie wiedzieli o jego istnieniu. De Administrando Imperio zachowało imię Fajsza jako Wielkiego Księcia Węgrów, ponieważ zostało napisane za jego panowania. Ale o nazwiskach innych wielkich książąt, którzy nie pochodzili z gałęzi Zoltána, którzy prawdopodobnie rządzili przed nim i po nim, nic nie wiemy.

Zobacz także

Przypisy

  1. Konstantyn VII Porfirogeneta wzmiankowany Arpad w swoim dziele pt. De Administrando Imperio jako megas Turkias arkhon, podczas gdy Bruno z Kwerfurtu] o którym mowa Gejza w jego Sancti Adalberti Pragensis episcopi et martyris vita altera jako Ungarorum senior magnus.
  2. 2,0 2,1 Szabados György: Magyar államalapítások a IX-XI. században; Szegedi Középkori Könyvtár, Szeged, 2011, str. 244

Źródła

  • Korai Magyar Történeti Lexikon (9-14. század), főszerkesztő: Kristó, Gyula, szerkesztők: Engel, Pál és Makk, Ferenc (Akadémiai Kiadó, Budapest, 1994)
  • Kristó, Gyula: A Kárpát-medence és a magyarság régmúltja (1301-ig) (Szegedi Középkortörténeti Könyvtár, Szeged, 1993)