Ivan I. Babonić: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 28: Linia 28:
 
|}
 
|}
  
'''Ivan I. Babonić''' († po 1334), książę slawoński, [[Ban całej Slawonii]] (1316-1322) i [[Ban Dalmacji i Chorwacji]] (1322-1323) z rodziny [[Babonići]], syn księcia [[Baboneg II.|Babonegi II.]], brat '''bana slawońskiego''' [[Stjepan IV.|Stjepana IV.]] († o. 1320), bratanek bana [[Stjepan III.|Stjepana III.]] († po 1295).
+
'''Ivan I. Babonić''' (węg. ''Babonić Ivan'') († po 1334), książę slawoński, [[Ban całej Slawonii]] (1316-1322) i [[Ban Dalmacji i Chorwacji]] (1322-1323) z rodziny [[Babonići]], syn księcia [[Baboneg II.|Babonegi II.]], brat '''bana slawońskiego''' [[Stjepan IV.|Stjepana IV.]] († o. 1320), bratanek bana [[Stjepan III.|Stjepana III.]] († po 1295).
  
 
  <small><small>'''Ivan I. Babonić''' († nakon [[1334.]]), [[Slavonija|slavonski]] [[knez]], [[ban|slavonski ban]] (1316.-1322.) i [[hrvatski ban]] (1322.-1323.) iz obitelji [[Babonići|Babonića]]. Bio je sin kneza Babonega II., brat slavonskog bana [[Stjepan IV. Babonić|Stjepana IV.]] († o. 1320.) i nećak bana [[Stjepan III. Babonić|Stjepana III.]] († nakon 1295.). </small></small>
 
  <small><small>'''Ivan I. Babonić''' († nakon [[1334.]]), [[Slavonija|slavonski]] [[knez]], [[ban|slavonski ban]] (1316.-1322.) i [[hrvatski ban]] (1322.-1323.) iz obitelji [[Babonići|Babonića]]. Bio je sin kneza Babonega II., brat slavonskog bana [[Stjepan IV. Babonić|Stjepana IV.]] († o. 1320.) i nećak bana [[Stjepan III. Babonić|Stjepana III.]] († nakon 1295.). </small></small>

Wersja z 06:26, 11 gru 2019

Ivan I. Babonić (węg. Babonić Ivan) († po 1334), książę slawoński, Ban całej Slawonii (1316-1322) i Ban Dalmacji i Chorwacji (1322-1323) z rodziny Babonići, syn księcia Babonegi II., brat bana slawońskiego Stjepana IV. († o. 1320), bratanek bana Stjepana III. († po 1295).

Ivan I. Babonić († nakon 1334.), slavonski knez, slavonski ban (1316.-1322.) i hrvatski ban (1322.-1323.) iz obitelji Babonića. Bio je sin kneza Babonega II., brat slavonskog bana Stjepana IV. († o. 1320.) i nećak bana Stjepana III. († nakon 1295.). 

Udało się jego bratu na cześć Bansko i kontynuował konfrontację z Gisingovciami, którzy byli przeciwnikami króla Karola I. Roberta (1301-1342). Podczas tych walk został ranny podczas oblężenia miasta Zdenac. Król w nagrodę przyznał mu miasto Moslavina oraz majątki Međurječje i Položnic w żupanii Gorica i potwierdził mu inne dobra, które Iwan zabrał już swoim przeciwnikom. W 1316 roku chorwacko-dalmatyński ban Mladen II. Šubić Bribirski (1312–1322) podniósł bunt przeciwko Ivanowi, ale już w 1319 r. walczyli razem przeciwko serbskiemu królowi Stefanowi Urosowi Milutinowi (1282–1321). [1]

Naslijedio je brata u banskoj časti i nastavio sukob s Gisingovcima, koji su bili protivnici kralja Karla I. Roberta (1301.-1342.). U tim borbama, ranjen je prilikom opsjedanja grada Zdenca. Kralj mu je za nagradu dao grad Moslavinu te posjede Međurječje i Položnicu u Goričkoj župi, a potvrdio mu je još neke posjede, koje je Ivan već bio oteo protivnicima. Godine 1316. hrvatsko-dalmatinski ban Mladen II. Šubić Bribirski (1312.-1322.) digao je vojsku protiv slavonskog bana Ivana, ali već 1319. godine njih dvojica zajedno ratuju protiv srpskog kralja Stefana Uroša Milutina (1282.-1321.).[1] 

Bracia Babonić podzielili między siebie majątki rodzinne w 1313 i 1314 r., Stjepan IV. przejął stare rodzinne dziedzictwo wokół Steničnjaku, Ivan I. przejął ziemie wokół Zrina, Radoslav II. przejął majątki wzdłuż Sany i miasto Blagaj, od nazwy którego jego potomkowie nazwali się Blagajskimi. [2]

Braća Babonići podijelili su obiteljske posjede među sobom 1313. i 1314. godine, čime je Stjepan IV. dobio stare obiteljsku baštinu oko Steničnjaka, Ivan I. posjede oko Zrina, a Radoslav II. posjede uz Sanu i grad Blagaj, po kojem su njegovi potomci nazvani Blagajskima.[2] 

W 1322 r. Ivan wraz ze swoimi braćmi i bośniackimi banami znalazł się w Chorwacji, gdzie pokonał chorwackiego bana Mladena II w bitwie pod Bliską. Po zwycięstwie król mianował go banem całej Slawonii, Chorwacji i Dalmacji. Ponieważ Ivanowi nie udało się odzyskać władzy królewskiej w Chorwacji, król Karol I zwolnił go z funkcji bana, powodując starcie Iwana z królem. W 1326 r. Babonici utracili stare dziedzictwo Steničnjaka, ale król później wybaczył im nieposłuszeństwo i przekazał im miasto Donju Moslavinu zamiast Steničnjaku. W tym samym czasie król mianował Ivana tavernikiem Królowej (do 1333 r.) [3]

Godine 1322. provalio je ban Ivan I. s braćom i bosanskim banovima u Hrvatsku, gdje je u bitki kod Blizne porazio hrvatskog bana Mladena II. Nakon pobjede kralj ga je imenovao banom čitave Slavonije, Hrvatske i Dalmacije. Kako nije imao uspjeha u obnovljanju kraljevske vlasti u Hrvatskoj, kralj Karlo I. ga je razriješio banske časti, zbog čega se Ivan I. sukobio s kraljem. Godine 1326. Babonići su izgubili staru baštinu Steničnjak, ali im je kralj poslije oprostio poslušnost i umjesto Steničnjaka predao im grad Donju Moslavinu. Istodobno, kralj je Ivana imenovao kraljičinim tavernikom (do 1333.).[3] 

Przypisy

Patrz

Vanjske poveznice

Babonić János
Ivan Babonić

książę
Ban Slawonii i Chorwacji
Ban całej Slawonii
Ban całej Slawonii
Okres od 1316
do 1322
Poprzednik Stjepan IV. Babonić
Następca Nikola Omodejev
Ban Dalmacji i Chorwacji
Okres od 1322
do 1323
Poprzednik Mladen II. Šubić Bribirski
Następca Ivan Ćuz
Dane biograficzne
Ród Babonić
Pochodzenie slawońskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny data nieznana
Śmierć po 1334
Ojciec Baboneg II. Babonić
Matka nieznana
Rodzeństwo I. Miklós, IV. István, Ottó, II. Radoszló