Cillei II. Ulrik: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 43: | Linia 43: | ||
<small><small>Godine [[1433.]] oženio se Katarinom, kćerkom srpskog despota [[Đurađ Branković|Đurađa Brankovića]], čime je nastojao ojačati položaj obitelji na [[Balkan]]u. Godine [[1436.]] kralj [[Žigmund Luksemburški|Žigmund]] je proglasio Fridrika II. i njegova sina Ulrika II. nasljednim knezovima [[Sveto Rimsko Carstvo|Svetog Rimskog Carstva]]. U sukobu s [[Talovci]]ma oko banske časti i prvenstva u [[Hrvatska|Hrvatskoj]], Ulrik se koristi tada važnom utvrdom [[Medvedgrad]]om koju je stekao nakon izumiranja [[Alben]]a. </small></small> | <small><small>Godine [[1433.]] oženio se Katarinom, kćerkom srpskog despota [[Đurađ Branković|Đurađa Brankovića]], čime je nastojao ojačati položaj obitelji na [[Balkan]]u. Godine [[1436.]] kralj [[Žigmund Luksemburški|Žigmund]] je proglasio Fridrika II. i njegova sina Ulrika II. nasljednim knezovima [[Sveto Rimsko Carstvo|Svetog Rimskog Carstva]]. U sukobu s [[Talovci]]ma oko banske časti i prvenstva u [[Hrvatska|Hrvatskoj]], Ulrik se koristi tada važnom utvrdom [[Medvedgrad]]om koju je stekao nakon izumiranja [[Alben]]a. </small></small> | ||
| − | Poparł prawo do dziedziczenia wdowy po [[Albrecht|Albrechcie]], [[Elżbieta|Elżbiety]] i ich syna pogrobowca [[V. László|Władysława/Ladislava]]. Po śmierci [[Matko Talovac]]a przejął banowanie Slawonii w 1445 r., co umożliwiło mu zdobycie wpływów w Zagrzebiu. W walce o władzę w królestwie Ulrik starł się z potężną węgierską rodziną [[Hunyadi]]ch, a wrogość została tymczasowo osłabiona przez małżeństwo córki Ulrika, Elżbiety z młodszym synem Hunyadiego, Maciejem/Matthiasa. [1] | + | Poparł prawo do dziedziczenia wdowy po [[Albrecht|Albrechcie]], [[Elżbieta Luksemburska|Elżbiety]] i ich syna pogrobowca [[V. László|Władysława/Ladislava]]. Po śmierci [[Matko Talovac]]a przejął banowanie Slawonii w 1445 r., co umożliwiło mu zdobycie wpływów w Zagrzebiu. W walce o władzę w królestwie Ulrik starł się z potężną węgierską rodziną [[Hunyadi]]ch, a wrogość została tymczasowo osłabiona przez małżeństwo córki Ulrika, Elżbiety z młodszym synem Hunyadiego, [[I. Mátyás|Maciejem/Matthiasa]]. [1] |
<small><small>Podupirao je pravo na nasljedstvo Albrechtove udovice [[Elizabeta Luksemburška|Elizabete]] i njihovog sina [[Ladislav V. Posmrtni|Ladislava Posmrčeta]]. Nakon smrti [[Matko Talovac|Matka Talovca]], preuzima [[1445.]] godine banstvo Slavonije, što mu omogućuje stjecanje utjecaja nad [[Zagreb]]om. U borbi za vlast u kraljevstvu, Ulrik se sukobio s moćnom mađarskom obitelji [[Hunjadi]], a neprijateljstvo je privremeno stišano brakom Ulrikove kćeri Elizabete i Hunjadijevog mlađeg sina [[Matija Hunjadi|Matije]].<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=3472 Ulrik II. Celjski - Hrvatski biografski leksikon]</ref> </small></small> | <small><small>Podupirao je pravo na nasljedstvo Albrechtove udovice [[Elizabeta Luksemburška|Elizabete]] i njihovog sina [[Ladislav V. Posmrtni|Ladislava Posmrčeta]]. Nakon smrti [[Matko Talovac|Matka Talovca]], preuzima [[1445.]] godine banstvo Slavonije, što mu omogućuje stjecanje utjecaja nad [[Zagreb]]om. U borbi za vlast u kraljevstvu, Ulrik se sukobio s moćnom mađarskom obitelji [[Hunjadi]], a neprijateljstvo je privremeno stišano brakom Ulrikove kćeri Elizabete i Hunjadijevog mlađeg sina [[Matija Hunjadi|Matije]].<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=3472 Ulrik II. Celjski - Hrvatski biografski leksikon]</ref> </small></small> | ||
Wersja z 12:40, 22 gru 2019
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Cillei II. Ulrik (chor. Ulrik II. Celjski) (?, 1406 - Belgrad, 9 listopada 1456), szlachcic austriacki i chorwacko-węgierski, Ban całej Slawonii z rodziny hrabiów Celje. Syn Fryderyka II. oraz Elizabeth Frankopan i wnuk Hermana II. Ulrik II. Celjski (?, 1406. — Beograd, 9. studenog 1456.), austrijski i hrvatsko-ugarski velikaš, ban čitave Slavonije iz obitelji grofova Celjskih. Sin je Fridrika II. i Elizabete Frankopan i unuk Hermana II.
Godine 1433. oženio se Katarinom, kćerkom srpskog despota Đurađa Brankovića, čime je nastojao ojačati položaj obitelji na Balkanu. Godine 1436. kralj Žigmund je proglasio Fridrika II. i njegova sina Ulrika II. nasljednim knezovima Svetog Rimskog Carstva. U sukobu s Talovcima oko banske časti i prvenstva u Hrvatskoj, Ulrik se koristi tada važnom utvrdom Medvedgradom koju je stekao nakon izumiranja Albena. Poparł prawo do dziedziczenia wdowy po Albrechcie, Elżbiety i ich syna pogrobowca Władysława/Ladislava. Po śmierci Matko Talovaca przejął banowanie Slawonii w 1445 r., co umożliwiło mu zdobycie wpływów w Zagrzebiu. W walce o władzę w królestwie Ulrik starł się z potężną węgierską rodziną Hunyadich, a wrogość została tymczasowo osłabiona przez małżeństwo córki Ulrika, Elżbiety z młodszym synem Hunyadiego, Maciejem/Matthiasa. [1] Podupirao je pravo na nasljedstvo Albrechtove udovice Elizabete i njihovog sina Ladislava Posmrčeta. Nakon smrti Matka Talovca, preuzima 1445. godine banstvo Slavonije, što mu omogućuje stjecanje utjecaja nad Zagrebom. U borbi za vlast u kraljevstvu, Ulrik se sukobio s moćnom mađarskom obitelji Hunjadi, a neprijateljstvo je privremeno stišano brakom Ulrikove kćeri Elizabete i Hunjadijevog mlađeg sina Matije.[1] W 1456 r. Książę Ulrik II. został gubernatorem Węgier, ale w tym samym roku zabił go Ladislav Hunjadi w Belgradzie [2]. Godine 1456. knez Ulrik II. postao je namjesnikom Ugarske, no iste ga je godine ubio Ladislav Hunjadi u Beogradu.[2] BilješkeVanjske poveznice
Ulryk II był synem Fryderyka II i jego żony, Elżbiety Frankopanskiej. Niewiele wiadomo o jego młodości, ok. 1432 ożenił się z Katarzyną Branković, córką władcy Serbii, Đurađa Brankovicia. Jego wpływ na sprawy Królestwa Węgier i Świętego Cesarstwa Rzymskiego wkrótce stał się większy niż ojca, z którym został podniesiony do rangi księcia cesarstwa przez cesarza Zygmunta Luksemburskiego w 1436. Doprowadziło to do waśni z austriackim rodem Habsburgów, który jednak szybko wygaszono. Król niemiecki Albrecht II Habsburg uczynił Ulryka swoim przedstawicielem w Czechach. Po śmierci Alberta w 1439 Ulryk wziął pod opiekę wdowę po nim, Elżbietę Luksemburską. W 1452 przeforsował koronację jej syna, Władysława Pogrobowca, na króla Węgier. Został zamordowany przez Władysława Hunyadyego w Belgradzie. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- Redakcja
- Kompilowane
- 50procent
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Banowie całej Slawonii
- Nieznana data urodzenia
- Nieznana data śmierci
- Rody
- Ród Cillei
- Urodzeni w 1406
- Urodzeni w XV wieku
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Zmarli w 1456
- Zmarli w XV wieku