Radoslav I. Babonić: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:Redak]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Baboni%C4%87_I._Radoszl%C3%B3 | |strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Baboni%C4%87_I._Radoszl%C3%B3 | ||
| Linia 35: | Linia 35: | ||
}} | }} | ||
| − | Babonić I. Radoszló ( | + | '''Babonić I. Radoszló''' (chor. ''Radoslav I. Babonić''), [[Ban Chorwacji]] pod koniec XIII wieku. W swoim życiu nazywał się Radoszló Vodicsai; ale historycy rozszerzyli nazwisko Babonić, wzięte przez synów brata Babonjega, '''na poprzednie pokolenie. |
| − | + | ''' | |
<small><small>'''Babonić I. Radoszló''' (''Babonić Radiszló'', horvátul: ''Radoslav I. Babonić'') horvát főúr a [[13. század]] végén. Életében '''Vodicsai Radoszló'''nak hívták; a történészek azonban a '''Babonjeg''' fivérének fiai által felvett [[Babonić család]]nevet kiterjesztették az előző nemzedékre is. </small></small> | <small><small>'''Babonić I. Radoszló''' (''Babonić Radiszló'', horvátul: ''Radoslav I. Babonić'') horvát főúr a [[13. század]] végén. Életében '''Vodicsai Radoszló'''nak hívták; a történészek azonban a '''Babonjeg''' fivérének fiai által felvett [[Babonić család]]nevet kiterjesztették az előző nemzedékre is. </small></small> | ||
| − | Apya Vodicsai II. István (fl. 1243–1256), | + | Apya Vodicsai II. István (fl. 1243–1256), [[ispán]] (pochodzi) i ''banus maritimus'' (1243–1249); dwóch braci: |
<small><small>Apja [[Vodicsai II. István]] ([[floruit|fl.]] 1243–1256), ispán ''(comes)'' és [[tengermelléki bán]] (''banus maritimus'', 1243–1249) volt; két fivére: </small></small> | <small><small>Apja [[Vodicsai II. István]] ([[floruit|fl.]] 1243–1256), ispán ''(comes)'' és [[tengermelléki bán]] (''banus maritimus'', 1243–1249) volt; két fivére: </small></small> | ||
| − | * [[Vodicsai III. István]] | + | * [[Vodicsai III. István]] i |
* [[Babonić II. Babonjeg]]. | * [[Babonić II. Babonjeg]]. | ||
| Linia 57: | Linia 57: | ||
* [[Babonić II. Babonjeg]]. | * [[Babonić II. Babonjeg]]. | ||
| − | Od 1278 | + | Od 1278 [[ispán]] „przychodzi”. Trzy razy: |
* 1288, | * 1288, | ||
* W 1290 i | * W 1290 i | ||
| Linia 63: | Linia 63: | ||
[[lista chorwackiego zakazu | zakaz słowiański]]. | [[lista chorwackiego zakazu | zakaz słowiański]]. | ||
| − | Już w 1290 r. | + | Już w 1290 r. popierał węgierski tron Domu Anjou, ale przyjął wybór [[III. András]] na króla. Aby wyrazić swoje '''poparcie''', udał się z [[Frangepán Duim]] na dziedziniec Neapolu w 1291 r. [1] |
<small><small>Már 1290-ben az [[Anjou-ház]] magyarországi trónigényét támogatta, de elfogadta [[III. András magyar király|III. András]] királlyá választását. Szimpátiájának jelzésére 1291-ben [[Frangepán Duim]] társaságában a nápolyi udvarba utazott.<ref>[https://tti.btk.mta.hu/images/kiadvanyok/online/csukovits.pdf Csukovits Enikő: Az Anjouk Magyarországon I. rész I. Károly és uralkodása (1301–1342)]</ref> </small></small> | <small><small>Már 1290-ben az [[Anjou-ház]] magyarországi trónigényét támogatta, de elfogadta [[III. András magyar király|III. András]] királlyá választását. Szimpátiájának jelzésére 1291-ben [[Frangepán Duim]] társaságában a nápolyi udvarba utazott.<ref>[https://tti.btk.mta.hu/images/kiadvanyok/online/csukovits.pdf Csukovits Enikő: Az Anjouk Magyarországon I. rész I. Károly és uralkodása (1301–1342)]</ref> </small></small> | ||
| Linia 71: | Linia 71: | ||
<small><small>Az elhunyt [[IV. László magyar király|Kun László]] nővére, [[Árpád-házi Mária nápolyi királyné]] 1292-ben nekiadta Gorica, Podgorja, Szana és Orbász nemzetségi vármegyéit.<ref>[http://www.varlap.hu/lexicon/content.php?id=10 Várlap.hu: Babonics-Blagay család]</ref> </small></small> | <small><small>Az elhunyt [[IV. László magyar király|Kun László]] nővére, [[Árpád-házi Mária nápolyi királyné]] 1292-ben nekiadta Gorica, Podgorja, Szana és Orbász nemzetségi vármegyéit.<ref>[http://www.varlap.hu/lexicon/content.php?id=10 Várlap.hu: Babonics-Blagay család]</ref> </small></small> | ||
| − | W 1293 r. | + | W 1293 r. zwolnił z niewoli hrabiego Veglia [[Csák Ugrin]], który był [[III. András]] wysłał go do Slawonii, aby przyjął matkę. Następnie towarzyszyła matce [[Morosini Tomasina|Tomasina]] w kraju. Za te zasługi otrzymał osiem królestw poza Sawą. Jednak po tym, jak Andras mianował swoją matkę [[Księżniczka slawońska]], Radoszló zbuntował się przeciwko niemu w 1295 r., ale został pokonany. |
<small><small>1293-ban kiszabadította a [[vegliai gróf]] fogságából [[Csák Ugrin (országbíró)|Csák Ugrint]], akit III. András édesanyjának fogadására küldött Szlavóniába. Ezután ő maga kísérte az országba [[Morosini Tomasina|Tomasina]] anyakirálynőt. Ezekért az érdemeiért nyolc [[Száva|Száván]] túli uradalmat kapott a királytól. Miután viszont András Szlavónia hercegnőjévé nevezte ki anyját, Radoszló 1295-ben fellázadt ellene, de vereséget szenvedett. </small></small> | <small><small>1293-ban kiszabadította a [[vegliai gróf]] fogságából [[Csák Ugrin (országbíró)|Csák Ugrint]], akit III. András édesanyjának fogadására küldött Szlavóniába. Ezután ő maga kísérte az országba [[Morosini Tomasina|Tomasina]] anyakirálynőt. Ezekért az érdemeiért nyolc [[Száva|Száván]] túli uradalmat kapott a királytól. Miután viszont András Szlavónia hercegnőjévé nevezte ki anyját, Radoszló 1295-ben fellázadt ellene, de vereséget szenvedett. </small></small> | ||
| − | Nieznany o swoich pozostałych latach, w 1299 r. | + | Nieznany o swoich pozostałych latach, w 1299 r. jest czasem wymieniany przez dwa źródła. Osiedla jego siostrzeńców, Babonić II. Odziedziczyli ją synowie Babonjega. |
<small><small>Hátralévő éveiről nem tudni, 1299-ben két forrás is néhaiként említi. Birtokait unokaöccsei, [[Babonić II. Babonjeg]] fiai örökölték. </small></small> | <small><small>Hátralévő éveiről nem tudni, 1299-ben két forrás is néhaiként említi. Birtokait unokaöccsei, [[Babonić II. Babonjeg]] fiai örökölték. </small></small> | ||
| − | == | + | == Przypisy == |
| − | {{ | + | {{izvori}} |
== Források == | == Források == | ||
| Linia 89: | Linia 89: | ||
|urzędnik = Radoslav I. Babonić | |urzędnik = Radoslav I. Babonić | ||
|imiona = | |imiona = | ||
| − | |tytulatura = Ban całej Slawonii | + | |tytulatura = [[Ban całej Slawonii]] |
|grafika = | |grafika = | ||
|opis grafiki = | |opis grafiki = | ||
Wersja z 06:54, 12 lut 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Babonić I. Radoszló (chor. Radoslav I. Babonić), Ban Chorwacji pod koniec XIII wieku. W swoim życiu nazywał się Radoszló Vodicsai; ale historycy rozszerzyli nazwisko Babonić, wzięte przez synów brata Babonjega, na poprzednie pokolenie. Babonić I. Radoszló (Babonić Radiszló, horvátul: Radoslav I. Babonić) horvát főúr a 13. század végén. Életében Vodicsai Radoszlónak hívták; a történészek azonban a Babonjeg fivérének fiai által felvett Babonić családnevet kiterjesztették az előző nemzedékre is. Apya Vodicsai II. István (fl. 1243–1256), ispán (pochodzi) i banus maritimus (1243–1249); dwóch braci: Apja Vodicsai II. István (fl. 1243–1256), ispán (comes) és tengermelléki bán (banus maritimus, 1243–1249) volt; két fivére:
1278-tól ispán (comes). Három ízben:
szlavón bánként említik.
Od 1278 ispán „przychodzi”. Trzy razy:
Już w 1290 r. popierał węgierski tron Domu Anjou, ale przyjął wybór III. András na króla. Aby wyrazić swoje poparcie, udał się z Frangepán Duim na dziedziniec Neapolu w 1291 r. [1] Már 1290-ben az Anjou-ház magyarországi trónigényét támogatta, de elfogadta III. András királlyá választását. Szimpátiájának jelzésére 1291-ben Frangepán Duim társaságában a nápolyi udvarba utazott.[1] Zmarła siostra László Kuna, królowej rodu Árpáda, królowej Neapolu w 1292 r., Urodziła prowincje hrabstwa Gorica, Podgorja, Sana i Orbas [2]. Az elhunyt Kun László nővére, Árpád-házi Mária nápolyi királyné 1292-ben nekiadta Gorica, Podgorja, Szana és Orbász nemzetségi vármegyéit.[2] W 1293 r. zwolnił z niewoli hrabiego Veglia Csák Ugrin, który był III. András wysłał go do Slawonii, aby przyjął matkę. Następnie towarzyszyła matce Tomasina w kraju. Za te zasługi otrzymał osiem królestw poza Sawą. Jednak po tym, jak Andras mianował swoją matkę Księżniczka slawońska, Radoszló zbuntował się przeciwko niemu w 1295 r., ale został pokonany. 1293-ban kiszabadította a vegliai gróf fogságából Csák Ugrint, akit III. András édesanyjának fogadására küldött Szlavóniába. Ezután ő maga kísérte az országba Tomasina anyakirálynőt. Ezekért az érdemeiért nyolc Száván túli uradalmat kapott a királytól. Miután viszont András Szlavónia hercegnőjévé nevezte ki anyját, Radoszló 1295-ben fellázadt ellene, de vereséget szenvedett. Nieznany o swoich pozostałych latach, w 1299 r. jest czasem wymieniany przez dwa źródła. Osiedla jego siostrzeńców, Babonić II. Odziedziczyli ją synowie Babonjega. Hátralévő éveiről nem tudni, 1299-ben két forrás is néhaiként említi. Birtokait unokaöccsei, Babonić II. Babonjeg fiai örökölték. PrzypisyForrások
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||