Borsa Kopasz: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:Redak]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Borsa_Kopasz | |strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Borsa_Kopasz | ||
Wersja z 11:57, 12 lut 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Błąd przy generowaniu miniatury: Kiskirályok uralmi területei Magyarországon a 14. század elején Borsa Jakab (Borsa Kopasz lub Borsa Kopasz Jakab, czasami Kopasz Jakab lub Kopasz nádor)(*ok.1260[1], † 1332) węgierski możnowładca, rycerz, palatyn, a od 1290 był jednym z rządzących regionalnych królów, coraz bardziej niezależnym od władzy centralnej. Borsa Kopasz vagy Borsa Kopasz Jakab, néhol Kopasz Jakab vagy Kopasz nádor (1260[1] – 1332 körül) magyar főúr, katona, nádor, az 1290-es évektől kezdve egyike volt a hatalmaskodó, a központi hatalomtól egyre inkább függetlenedő regionális kiskirályoknak. BiografiaPochodzi z rodu Borsa. Jeden z jego braci, Loránd, był trzykrotnie nominowany do województwa transylwanii: najpierw w 1282 r., potem między 1284 a 1285 r., A następnie między 1288 a 1297 r., gdy zastąpił go Kán I. László. A Borsa nemzetségből származott. Egyik testvére, Lóránd háromszor is kineveztetett erdélyi vajdának: először 1282-ben, majd 1284-1285 között, majd 1288-tól 1297-ig, mikoris Kán László váltotta. Kopasz Jakab był lovászmester (1284-1286). Był na dworze węgierskiego króla IV. László Kun . W 1286 roku zaczął współpracować z Csák III. Mátém, a następnie z Kőszegi Henrikiem (którzy sami zorganizowali własne królestwa mniejszości prowincjonalnych), a jego brat Lóránd zaczął budować własne imperium z centrum w Adorján. Ich wpływ rozciąga się w przybliżeniu na środkową część Partium wzdłuż obecnej granicy rumuńsko-węgierskiej, na początku regionu Transdanubiańskiego, na południowo-zachodnią część Zakarpacia i na sąsiednich obszarach Węgier. Kopasz Jakab 1284-től 1286-ig lovászmester volt IV. László magyar király (Kun László) udvarában. 1286-ban szövetkezni kezdett Csák Mátéval, majd Kőszegi Henrikkel (maguk is saját tartományi kiskirályságokat szerveztek maguknak) és bátyjával, Lóránddal együtt nekiálltak saját birodalmuk kiépítésének Adorján központtal. Befolyásuk nagyjából a Partium középső részére terjedt ki a mai román-magyar határ mentén nagyjából a Körösvidék kezdetének határáig, illetve Kárpátalja délnyugati részére, valamint az ezekkel közvetlenül határos mai magyarországi területekre. Według niektórych założeń mógł stać za zabójstwem IV. László (Kun) w 1290 r. a to w celu skonsolidowania lub zwiększenia własnej władzy. (Dokładna przyczyna zabójstwa László jest nadal nieznana). Krótko po koronacji III. Andrása został mianowany pohárnokmester, który miał do 1292 roku. W latach 1298–1300 był to także Ban Slawonii , chociaż niektóre źródła tego nie popierają [2]) Egyes feltételezések szerint ők állhattak IV. (Kun) László 1290-es meggyilkolása mögött saját hatalmuk megszilárdítása, illetve növelése érdekében. (A László elleni merénylet közelebbi oka mindmáig ismeretlen). III. András megkoronázása után nem sokkal pohárnokmesterré nevezte ki, mely címet Kopasz 1292-ig viselt. 1298-tól 1300-ig szlavón bán is volt (bár egyes források ezt nem támasztják alá[2]) Gdy w 1301 III. András nieoczekiwanie zmarł (a wraz z nim wymarła linia domu Árpáda) Karol Andegaweński 24 sierpnia Ugrin uczestniczył w spotkaniu węgierskich kościelnych i świeckich dostojników na cześć ich króla Karola w Bratysławie [3]. Zgromadzeni panowie zawarli traktat o wzajemnej pomocy z III. Rudolf osztrák herceggel III. Vencel [4]]. Mikor 1301-ben III. András váratlanul meghalt (és vele kihalt az Árpád-ház egyenesága) A fellépő jelöltek közül nyíltan az Anjou [[I. Károly magyar király|1304. augusztus 24-én Ugrin részt vett a királyuknak Károlyt elismerő magyar egyházi és világi méltóságok gyűlésén Pozsonyban.[3] Az összegyűlt főurak kölcsönös segítségnyújtási szerződést kötöttek a cseh trónra ácsingózó III. Rudolf osztrák herceggel III. Vencel cseh király ellen.[4]]]et támogatta. Po porażce kampanii na koniec roku został pokonany przez Karola i ponownie związany z Wacławem. W następnym roku nieletni Wacław zrezygnował z tronu węgierskiego i przy silnym wsparciu rodziny Kőszeg został zastąpiony przez księcia bawarskiego Otto , który nie został przyjęty przez Borsa, i wrócił do partii Robert Károly'ego. Otto zrezygnował w 1307 r., a Borsa została powołany przez Roberta na palatyna za lojalność. Az év végi hadjárat kudarca után elpártolt Károlytól, és átpártolt Vencelhez. A kiskorú Vencel azonban a következő évben lemondott a magyar trónról, és helyébe a Kőszegi család erőteljes támogatásával Ottó bajor herceget ültették, amit Kopasz nem fogadott el, és visszaállt Károly Róbert pártjára. Ottót 1307-re sikerült lemondatni, és Károly Róbert hűségéért nádorrá nevezte ki Borsa Kopaszt. Kiedy został odwołany w 1315 r., zwrócił się przeciwko królowi i pod koniec 1316 r. - na początku 1317 r. Zawarł sojusz z Kán László i synami Aba Amadé. Przez armię królewską dowodzoną przez Debreceni Dózsa Borsa został pokonany w bitwie pod Debreczynem wczesnym latem 1317 roku, po czym uciekł najpierw do zamku Adorjan, a następnie do zamku Sólyomkő, który w lipcu uznano za prawie nie do zdobycia. W tym ostatnim miejscu, zamiast oblegać królewskie armie, po prostu wznieśli dwie fortece i skutecznie zapobiegli dostawom Falconstone. Zespoły próbujące go wyzwolić również zawiodły, więc zagłodzona Borsa poddała się i została wzięty do niewoli przez Karola. XIX. W XIX-wiecznej historiografii błąd w tłumaczeniu napisał, że Borsa Bald został ścięty przez króla, ale w rzeczywistości znalazł już schronienie w Transylwanii na dworze zbuntowanego Ákosa Mojsa. Nie ma zapisów o jego uwolnieniu; prawdopodobnie syn Petenye, wraz z Piotrem, został zwolniony w ramach wymiany więźniów. Nadal żył w 1325 i 1330 r., ale nie objął już przywództwa w buncie przeciwko Karolowi. Mikor ebből a tisztségéből 1315-ben leváltották, a király ellen fordult és 1316 végén – 1317 elején szövetségre lépett Kán László erdélyi vajdával és Aba Amadé fiaival: Károly Róbert ellenében András halicsi királyt akarták a magyar trónra ültetni. A Debreceni Dózsa vezette királyi seregektől Borsa 1317 kora nyarán vereséget szenvedett a debreceni csatában, ami után előbb adorjáni várába, majd onnan júliusban a korban szinte bevehetetlennek számító sólyomkői várba menekült. Utóbbi helyen a királyi seregek ostrom helyett egyszerűen két ellenvárat emeltek, és ezzel sikeresen megakadályozták Sólyomkő ellátását. A kiszabadítására igyekvő csapatok is elbuktak, ezért a kiéheztetett Borsa feladta magát, és Károly fogságába került. A XIX. századi történetírás egy fordítási hiba következtében azt írta, hogy Borsa Kopaszt a király lefejeztette, ám a valóság az, hogy már 1318-ban menedéket talált Erdélyben a lázadó Ákos Mojs udvarában. Szabadon bocsátásáról nincs adat; valószínűleg Petenye fia Péterrel együtt, egy fogolycsere részeként engedték el. 1325-ben és 1330-ban még élt, ám a Károly Róbert elleni felkelésben már nem vállalt vezető szerepet. Przypisy
Források
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- Redak
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Koniuszy królewscy
- Nieznana data śmierci
- Palatyni Królestwa Węgier
- Rody
- Ród Borsa
- Ród nieznany
- Urodzeni w 1260
- Urodzeni w XIII wieku
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy oligarchowie
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Zmarli w XIV wieku