Csák I. Máté

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Skarbnik królewski (1242-1246) Następca: wakat Türje II. Dénes Poprzednik: Podczaszy królewski (1235-1242) Następca: Pók I. Móric Rátót I. Loránd Csák I. Máté (*bd, † 1245/9), węgierski szlachcic, pierwszy znany członek trenczyńskiej gałęzi rodu Csáków, asztalnokmester, tárnokmester i ispánem kilku komitatów. Dokumenty noszą nazwy od 1235 do 45. Jest dziadkiem znanego władcy prowincji Csák III. Máté. [1] Csák nembeli I. Máté (†1245-1249 között) a Csák nemzetség trencséni ágának első ismert tagja, asztalnokmester, tárnokmester, több vármegye ispánja. Oklevelekben a neve 1235–45-ig szerepel. Ő a közismert tartományúr, Csák Máté nagyapja. Życiorys Jego imię pojawia się na kartach w 1235, IV. Po koronacji IV. Béli (14 października) jako asztalnokmester. Nazwisko ojca nigdy nie jest wspomniane w źródłach, co oznacza, że ​​nie był on wówczas znanym człowiekiem, który wyróżniał się własnym imieniem i funkcją. Najwyraźniej Béla mogła służyć młodszemu królowi przez pewien czas Za panowania II. Andrása i jako stary powiernik króla nagle znalazł się w sądzie. Od koronacji do 23 września 1241 r. był mianowany asztalnokmester, zaś od 1235 do 1238 r. był ispánem Temes, a od 1240 do 1241 r. ispánem Nyitra. Po raz pierwszy pojawił się 18 marca 1242 r. Jako tárnokmester, zwany także wtedy kamaraispán. Oznacza to, że zmiana urzędu miała miejsce między wrześniem 1241 r. a marcem 1242 r. Ucieka wraz z królem uciekającym przed Tatarami, a na początku 1242 r. był tam w Splicie. W 1242 r. Był przez krótki czas ispánem Nyitra, następnie Sopronu, a ostatecznie aż do 1245 r. w Pozsony [2]. 1235-ben jelenik meg a neve az oklevelekben, IV. Béla koronázása (október 14.) után, mint asztalnokmester. Apja nevét a források soha sem említik, ami azt jelenti, hogy ekkor már a korban jól ismert ember volt, akit saját neve és tisztsége jól megkülönböztetett másoktól. Nyilván Béla ifjabb király szolgálatában állhatott már egy ideje II. András uralkodása idején és mint az ifjabb király régi bizalmasa került hirtelen az udvarba magas tisztségbe. A koronázástól 1241. szeptember 23-ig szerepel asztalnokmesterként, közben 1235–1238-ig temesi, 1240–1241-ben nyitrai ispán. 1242. március 18-án szerepel először, mint tárnokmester, akit ebben az időben kamaraispánnak is hívtak. Azaz a tisztségváltásra valamikor 1241. szeptembere és 1242. márciusa között került sor. A tatárok elől menekülő királlyal tart, 1242 elején ő is ott van Spalato vidékén. 1242-ben rövid ideig nyitrai, majd soproni, végül 1245-ig pozsonyi ispán. W 1243 r. Béla podarowała Chrenóc z powiatu nitryjskiego, a w 1244 r. z powodu śmierci byłego właściciela bez spadkobiercy Poroszka w Trenczynie, ale zastąpiła go Tunigiem w komitacie Pozsony. Według dokumentu z 1249 r. Racsic z komitatu Nitra zyskał przychylność „dobrze zapamiętanego Máté”. Béla dał je ukochanemu wierzącemu. Dzięki „dobrej pamięci” wiemy, że do 1249 r. już nie żył. Chociaż w 1276 r. jego żona Margit, która od dawna mieszkała w zakonnicach dominikańskich na wyspie Margaret, twierdziła, że ​​ma 51 lat i 22 lata owdowiała, to znaczy Máté zmarł w 1254 r., Ale dokument z 1249 r. jest niewątpliwie bardziej wiarygodnym źródłem , Znamy tylko trzy dobra Máté, a nie jego odziedziczone, ale nie odziedziczył tych trzech po swoich synach. [3] 1243-ban adományozta neki Béla a Nyitra megyei Chrenócot, 1244-ben a korábbi birtokos örökös nélküli halála miatt a trencséni Pruszkát, de ezt elcserélte a Pozsony megyei Tunigra. Egy 1249. évi oklevél szerint a „jó emlékű Máté” tetszését megnyerte a Nyitra megyei Racsic, ezért IV. Béla azt szeretett hívének adta. A „jó emlékű” miatt tudhatjuk, hogy ekkor, 1249-ben már nem volt életben. Ugyan 1276-ban felesége, Margit – aki ekkor már régóta a Margit-szigeti domonkos apácakolostorban élt –, azt állította, hogy ő 51 éves és 22 éve özvegy, vagyis Máté 1254-ben halt meg, de az 1249-es oklevél kétségkívül hitelesebb forrás. Máténak csak az említett három birtokát ismerjük, öröklött birtokait nem, ezt a hármat viszont nem örökítette át fiaira. Rodzina Feleségét Margitnak hívták, akitől 4 fia és egy lánya született: I. Márk, ispán Hont, fl 1247-59 István, master of the stewards (1275–1276; 1277–1278) († przed 1288), ispán Pozsony (Bratislava) II. Máté († 1283/4), palatyn, wojewoda Siedmiogrodu, sędzia królewski, Ban całej Slawonii, skarbnik królewski I. Péter, Csák Máté apja Leány, Sternbergi Zdiszláv, matka Cseh Istvána Przypisy

Csák I. Máté — Skarbnik królewski Podczaszy królewski — Skarbnik królewski Okres od 1242 do 1245 Poprzednik I. Domokos Następca Osl Osl Podczaszy królewski Okres od 1235 do 1242 Poprzednik Pók I. Móric Następca Rátót I. Loránd Dane biograficzne Klan Csák Rodzina Trencséni Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny 1215 ?? Śmierć między 1245 a 1249 Ojciec I. Domokos Żona Nn Margaret Dzieci I. Márk I. István II. Máté I. Péter córka