Kacsics IV. Simon

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Przywódca Seklerów (1321-1322) Następca: Losonci Tamás Szécsényi I. Tamás Kacsics IV. Simon († po 1327), węgiersk szlachcic, przywódca Seklerów od 1321 do 1327 roku, za panowania króla Węgier [I. Károly|Karola I]]. Simon from the kindred Kacsics (; died after 1327) was a Hungarian lord at the turn of the 13th and 14th centuries, who served as Count of the Székelys from 1321 to 1327. Sprawy rodzinne Urodził się w Falkos (lub Libercse), jako syn Michała (fl. 1271-1301) i nieznanej z imienia szlachcianki z rodu Zólyom, przodków potężnej rodziny Balassa. Szymon miał trójkę rodzeństwa: jego dwaj bracia to Tomasz Gruby („Tompos”; fl. 1291–1309) i Piotr Czech (fl. 1291–1332), przodkowie odpowiednio Tompos de Libercse i Geréb de Vingárt. Ich niezidentyfikowana siostra poślubiła Reynolda Kökényesradno. Ze swojego niezidentyfikowanego małżeństwa Simon miał dwóch synów i córkę: najstarszy Simon został prowokatorem Dömösa (zgodnie z statutem papieża Jana XXII, zasiadł niekiedy przed listopadem 1325 r.) I nadwornym kapelanem Clementii na Węgrzech. Drugi syn Rado był przodkiem szlacheckiej rodziny Radó de Libercse, która kwitła do ok. 1422. Jedyna niezidentyfikowana córka Szymona poślubiła Stefana III Losonciego [1] He was born into the Falkos (or Libercse) branch of the ancient gens (clan) Kacsics, as the son of Michael Kacsics (fl. 1271–1301) and an unidentified noblewoman from the so-called "Zólyom kinship", ancestors of the future powerful Balassa family. Simon had three siblings: his two brothers were Thomas the Fat ("Tompos"; fl. 1291–1309) and Peter the Bohemian (fl. 1291–1332), forefathers of the Tompos de Libercse and the Geréb de Vingárt families, respectively. Their unidentified sister married Reynold Kökényesradnót. From his unidentified marriage, Simon had two sons and a daughter: the eldest one Simon became the provost of Dömös (according to Pope John XXII's charter, he earned the office sometimes before November 1325) and court chaplain of Clementia of Hungary. The second son Rado was the ancestor of the Radó de Libercse noble family, which flourished until c. 1422. Simon's only unidentified daughter married Stephen III Losonci. Simon po raz pierwszy pojawił się we współczesnych źródłach od 1291 r., Wraz z braćmi, z okazji procesu ojca przeciwko swojemu bratu Wolfowi w sprawach dotyczących gruntów związanych z panowaniem Szécsény. Ponadto bracia złożyli również pozew przeciwko rodzinie ich matki, aby zdobyć jej należne dziedzictwo, tak zwaną „córkę quartę” (łac. Quartalitium). W rezultacie w 1297 r. Nabyli wioski Halászi i Galabocs (dziś w Glabušovcach na Słowacji) [2]. Simon first appeared in contemporary sources since 1291, alongside his brothers, on the occasion of their father's trial against his brother Farkas over landholding matters, regarding the Szécsény lordship. In addition, the brothers also filed a lawsuit against their mother's family to gain her rightful heritage, the so-called "daughter's quarta" (). As a result, they acquired the villages of Halászi and Galábocs (today Glabušovce, Slovakia) in 1297.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Życie i kariera Simon prawie jako całe pokrewieństwo, Simon służył jako znajomy Matthew Csáka, potężnego oligarchy, który faktycznie rządził niezależnie w północno-zachodnich okręgach królestwa, w tym w okręgach Nógrád i Hont, gdzie położono starożytne posiadłości klanu Kacsics. Tylko kuzyn Szymona, Thomas, poparł wysiłki króla Karola I, aby pokonać oligarchów, w wyniku czego stracił całą fortunę i stał się bez grosza, a oni mogli liczyć na odzyskanie utraconych rodzinnych posiadłości i zamków tylko po udanym przywróceniu silnej władzy królewskiej Charles. 10 listopada 1308 Simon był jednym z sygnatariuszy traktatu niebieskiego, gdy legat papieski Gentile Portino da Montefiore przekonał Mateusza Csáka do przyjęcia rządów Karola [3]. Po tym, jak Matthew Csák zwrócił się przeciwko monarchowi w następnym roku, Simon przeprowadził masowe ataki na diecezję w Nitrze w celu zwiększenia ich wpływów. Około października 1313 r. Zachorował i został schwytany na zamku Nitra w imieniu Csáka, powodując poważne uszkodzenia murów. Następnie przekazał fort swojemu panu. Następnie został mianowany kasztelanem Nitry, wspomniany w tym charakterze 24 czerwca 1317 r. [4] Następnie Simon dokonał grabieży i stworzył okoliczne majątki biskupie i wsie [5]. As almost his whole kinship, Simon served as a familiaris of Matthew Csák, the powerful oligarch, who ruled de facto independently the north-western counties of the kingdom, including Nógrád and Hont counties, where the ancient estates of the Kacsics clan had laid. Only Simon's cousin Thomas supported King Charles I's efforts to defeat the oligarchs, as a result he lost all of his fortune and became penniless, and he could hope the recovery of his lost family landholdings and castles only from a successful restoration of the strong royal power by Charles. On 10 November 1308, Simon was one of the signatories of the treaty of Kékes, when papal legate Gentile Portino da Montefiore persuaded Matthew Csák to accept Charles's rule.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After Matthew Csák turned against the monarch in the following year, Simon launched massive attacks against the Diocese of Nyitra in order to expand their influence. Around October 1313, he besieged and captured Nyitra Castle on behalf of Csák, causing serious damage in the walls. He handed over the fort to his lord thereafter. Following that he was appointed castellan of Nyitra, was mentioned in that capacity on 24 June 1317.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Subsequently, Simon plundered and looted the surrounding episcopal estates and villages.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Plik:Nitriansky hrad.jpg Simon Kacsics besieged and captured Nitra Castle (today in Slovakia) around 1313 Jednak w następnych miesiącach Simon zwrócił się do swojego feudalnego pana i przyłączył się do partyzantów Karola, tuż przed oblężeniem Komarna (dziś Komarno, Słowacja), kiedy armia królewska zdobyła fort 3 listopada 1317 r. [6] Simon rozpoznał dobre tempo, że król prędzej czy później zwycięży oligarchów, dzięki czemu był w stanie skutecznie chronić swoje wpływy i posiadłości ziemskie, wspierając rosnącą potęgę swojego kuzyna Thomasa Szécsényiego. Wkrótce zostali oni wspólnie wysłani do Królestwa Czech jako przedstawiciele Karola, wraz z tłumaczem Stephenem Safarem, w celu znalezienia panny młodej dla króla (którego żona Maria z Bytomia zmarła w grudniu 1317 r.). Tam wybrali Beatrice z Luksemburga [7]. Pomimo przysięgi lojalności wobec Karola, Jana III, biskupa Nitry, który został wcześniej osłabiony i wydalony przez brutalne działania Mateusza Csáka, ekskomunikował pięć byłych rodzin oligarchy, w tym Szymona, 3 marca 1318 r. [8] Prałat przypomniał sobie, że po zajęciu zamku w Nitrze i zniszczeniu kilku wiosek biskupich Simon głośno znieważał i zamierzał dźgnąć Jana mieczem w obecności Mateusza Csáka, ale potężny oligarcha uniemożliwił mu to upomnienie. Następnie Simon bluźnił biskupa [9]. Według innego dokumentu z tego okresu Matthew Csák splądrował pobliskie wioski Simona i ląduje jako zemsta za jego zdradę [8]. However Simon turned on his feudal lord by the following months and joined Charles' partisans, just before the siege of Komárom (today Komárno, Slovakia), when the royal army had captured the fort on 3 November 1317.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Simon recognized good sense of pace that the king would sooner or later will overcome the oligarchs, thus he was able to preserve his influence and landholdings successfully, supporting his cousin Thomas Szécsényi's growing power. Soon, they were jointly sent to the Kingdom of Bohemia as representants of Charles, in addition to an interpreter Stephen Sáfár, in order to find a bride for the king (whose wife Maria of Bytom had died in December 1317). There they chose Beatrice of Luxembourg.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Despite his oath of loyalty to Charles, John III, Bishop of Nyitra, who had been earlier impaired and expelled by Matthew Csák's violent actions, excommunicated the oligarch's five former familiares, including Simon, on 3 March 1318.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The prelate recalled that after the seizure of Nyitra Castle and destroying several episcopal villages, Simon loudly abused and intended to stab John with a sword in the presence of Matthew Csák, but the powerful oligarch prevented him by his admonition. Thereafter, Simon blasphemed the bishop.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} According to another document from that period, Matthew Csák plundered Simon's nearby villages and lands, as a revenge for his betrayal.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Po przyznaniu Thomasowi Szécsényiemu domen na dużą skalę w Transylwanii kariera jego kuzyna stopniowo przeniosła się również do wschodniej prowincji królestwa. Wiosną 1319 r. Simon został Hiszpanem hrabstwa Caracas i kasztelanem (z tytułem Hiszpan) królewskiego domu (dziś w pobliżu Șemlacu Mare, Rumunia). Obie godności sprawował do 15 września 1325 r. [10] Po nominacji Simon wziął udział w królewskiej kampanii przeciwko zbuntowanemu lordowi Mojsowi Ákosowi pod koniec roku. W ten sposób otrzymał darowizny gruntów w Transylwanii [11]. Od 1320 r. Jest także wymieniany jako szef saskich okręgów Mediasch i Bistritz (obecnie Mediaș i Bistrița w Rumunii) [12]. Thomas Szécsényi został powołany na wojewodę siedmiogrodzkiego w lipcu 1321 r. I powierzono mu zadanie stłumienia buntu synów zmarłego Władysława Chana. W tym samym czasie Simon podniósł się do pozycji hrabiego Szeklera, aby wzmocnić starania swojego kuzyna o przywrócenie porządku w prowincji [13]. Od tego czasu hrabstwa Szekler były niemal nieprzerwanie władcami Saksonii Bistritz, aż do 1453 r. [14] Około trzy miesiące później dzisiejsza Ciceu-Corabia w Rumunii, być może z pomocą Szymona, ostatniej fortecy Kán Kindred. [11] 20 kwietnia 1322 r. Wojewoda Thomas Szécsényi, hrabia Simon Kacsics i biskup Andrew Szécs zwołali zgromadzenie ogólne przy Krucyfiksie (dziś gmina w Turdzie w Rumunii), demonstrując udaną konsolidację prowincji [11]. W maju Simon odziedziczył również majątek po swoim szwagrze Reynoldu Kökényesradno, który już wtedy nie żył. W tym samym czasie jego brat Peter otrzymał ziemię oliwną [15]. After Thomas Szécsényi was granted large-scale domains in Transylvania, his cousin's career gradually also drifted to the eastern province of the kingdom. In the spring of 1319, Simon was made ispán of Krassó County and castellan (with the title ispán) of the Mezősomlyó royal household (today near Șemlacu Mare, Romania). He held both dignities until 15 September 1325.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After his appointment, Simon took part in the royal campaign against the rebellious lord Mojs Ákos at the end of the year. Thus he received land donations in Transylvania.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Since 1320, he was also mentioned as head of the Saxon districts of Mediasch and Bistritz (now Mediaș and Bistrița in Romania).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Thomas Szécsényi was appointed Voivode of Transylvania in July 1321, and was entrusted with the task of suppression of the revolt of the late Ladislaus Kán's sons. In the same time, Simon elevated to the position of Count of the Székelys, to strengthen his cousin's efforts to restore order in the province.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Since then, the counts of Székelys were almost continuously also the rulers of the Saxons of Bistritz, lasted until 1453.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} About three months later, Szécsényi (possibly with the assistance of Simon) seized Csicsó (present-day Ciceu-Corabia in Romania), the last fortress of the Kán kindred.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} On 20 April 1322, Voivode Thomas Szécsényi, Count Simon Kacsics and Bishop Andrew Szécsi jointly convened a general assembly to Keresztes (today a borough in Turda, Romania), demonstrating the province's successful consolidation.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In May, Simon also inherited the estates of his brother-in-law Reynold Kökényesradnót, who was dead by then. His brother Peter was granted the land of Ölyves in the same time.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Simon pojawił się ostatnio jako hrabia Székelys w dniu 4 czerwca 1327 r., Kiedy był członkiem sądu w sądzie sędzi Royal Royal Köcski, który wydał wyrok w sprawie własności w Alvinc (dziś w Vin inu de Jos, Rumunia). ulubieniec Kapituły Esztergom przeciwko Szeklerowi z Cute Seat [16] Wkrótce jednak kariera Szymona przerodziła się w upadek: jako narracja królewska z 9 października 1338 r. Został zwolniony (w 1327 lub 1328 r.) Z godności, ponieważ popełnił „poważne zbrodnie”, a jego skonfiskowana ziemia Rona została przyznana przez Szecsenyi [17]. Po 4 czerwca 1327 r. Simon Kacsics zniknął ze źródeł, jego los nie jest znany. Jego następcą został Lack Hermann jako hrabia Szeklera do 21 września 1328 r. [16] [18] Simon last appeared as Count of the Székelys on 4 June 1327, when he was a member of an ad litem court led by Judge royal Alexander Köcski, which made a judgment on a case of ownership of Alvinc (today Vințu de Jos, Romania) in favour of the Esztergom Chapter against the Székelys of Aranyos Seat.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} However, soon, Simon's career turned into downfall: as a royal diploma from 9 October 1338 narrates, he was dismissed (in 1327 or 1328) from his dignity, because he had committed "serious crimes" and his confiscated land of Róna was granted by Szécsényi.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After 4 June 1327, Simon Kacsics disappeared from sources, his fate is unknown. He was succeeded by Lack Hermán as Count of the Székelys by 21 September 1328.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Przypisy Źródła Engel, Pál (1988). "Az ország újraegyesítése. I. Károly küzdelmei az oligarchák ellen (1310–1323) [Reunification of the Realm. The Struggles of Charles I Against the Oligarchs (1310–1323)]". Századok. Magyar Történelmi Társulat. 122 (1–2): 89–146. Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. [Secular Archontology of Hungary, 1301–1457, Volume I] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 963-8312-44-0. Kádár, Tamás (2017). "(III.) János nyitrai püspök (1302–1328) életútja [The Profession of John (III) Bishop of Nyitra (1302–1328)]". Magyar Egyháztörténeti Vázlatok (po węgiersku). 29 (1–2): 5–21. ISSN 0865-5227. Karácsonyi, János (1901). A magyar nemzetségek a XIV. század közepéig. II. kötet [The Hungarian genera until the middle of the 14th century, Vol. 2] (po węgiersku). Hungarian Academy of Sciences. Kordé, Zoltán (1999). "Károly Róbert székely ispánjai: adalékok az I. Károly alatti arisztokrácia történetéhez [The Count of the Székelys of Charles Robert: Data to the History of Aristocracy During the Reign of Charles I]". In Makk, Ferenc; Piti, Ferenc (eds.). Acta Universitatis Szegediensis. Acta Historica' (po węgiersku). MTA-SZTE-MOL Magyar Medievisztikai Kutatócsoport. pp. 21–31. Kordé, Zoltán (2016). "Közigazgatás [Administration]; Katonáskodó székelyek az írott forrásokban [Székely soldiers in the written sources]". In Benkő, Elek; Oborni, Teréz (eds.). Székelyföld története, I. kötet: A kezdetektől 1562-ig (po węgiersku). Magyar Tudományos Akadémia Bölcsészettudományi Kutatóközpont, Erdélyi Múzeum-Egyesület, Haáz Rezső Múzeum. pp. 168–180, 305–320. ISBN 978-606-739-040-7.

Kacsics II. Simon — Przywódca Seklerów — Przywódca Seklerów Okres od 1321 do 1322 Poprzednik Losonci Tamás Następca Szécsényi I. Tamás Dane biograficzne Klan Kačići Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć po 1327 Ojciec Mihály Matka Balassa Nn Rodzeństwo Tamás Tompos Péter Cseh siostra Żona nieznana Dzieci Simon Radó córka