Radoslav I. Babonić

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ban całej Slawonii (1288) Następca: Kőszegi I. Miklós Kőszegi II. Henrik Poprzednik: Ban całej Slawonii (1292-1293) Współrządzący: Stjepan III. Babonić Następca: Kőszegi II. Henrik Kőszegi II. Henrik Poprzednik: Ban całej Slawonii (1294) Następca: 1. Kőszegi II. Henrik 2. Kőszegi Miklós Kőszegi Iván Babonić I. Radoszló (pol. Radosław I Bobonicz, węg. Babonić Radiszló), chorwacki szlachcic, ban całej Slawonii. W swoim życiu nazywał się Vodicsai Radoszló; ale historycy używają nazwisko Babonić, wzięte przez synów brata Babonjega w poprzednim pokoleniu. Babonić I. Radoszló (Babonić Radiszló, horvátul: Radoslav I. Babonić) horvát főúr a 13. század végén. Életében Vodicsai Radoszlónak hívták; a történészek azonban a Babonjeg fivérének fiai által felvett Babonić családnevet kiterjesztették az előző nemzedékre is. Ojciec Radoslava Stefan II (fl. 1243–1256), ispán i banus maritimus (1243–1249) miał dwóch braci: Stefana III i Babonjega II. Apja Vodicsai II. István (fl. 1243–1256), ispán (comes) és tengermelléki bán (banus maritimus, 1243–1249) volt; két fivére: Radoslav jako ispán (od 1278), trzykrotnie w latach 1288, 1290 i 1292–1293 był banem Slawonii. Już w 1290 r. popierał węgierskie pretensja tron Domu Andegawenów, ale zaakceptował wybór Andrzeja III na króla Węgier. Aby wyrazić swoje poparcie, udał się z Dujamem II. Krčki Frangepánem na dwór w Neapolu w 1291 r. [1] Már 1290-ben az Anjou-ház magyarországi trónigényét támogatta, de elfogadta III. András királlyá választását. Szimpátiájának jelzésére 1291-ben Frangepán Duim társaságában a nápolyi udvarba utazott. Zmarła siostra László Kuna, królowej rodu Árpáda, królowej Neapolu w 1292 r., Urodziła prowincje hrabstwa Gorica, Podgorja, Sana i Orbas [2]. Az elhunyt Kun László nővére, Árpád-házi Mária nápolyi királyné 1292-ben nekiadta Gorica, Podgorja, Szana és Orbász nemzetségi vármegyéit. W 1293 r. uwolnił z niewoli hrabiego Veglia Ugrina III Csák, który zosatał wysłał do Slawonii przez Andrzeja III, aby przywitać jego matkę króla. Następnie Radoslav towarzyszył jej Tomasinie Morosini w kraju. Za te zasługi otrzymał osiem darowizn poza Sawą. Jednak po tym, jak król Andrzej mianował swoją matkę Księżną Slawonii, Radoslav zbuntował się przeciwko niemu w 1295 r., lecz został pokonany. 1293-ban kiszabadította a vegliai gróf fogságából Csák Ugrint, akit III. András édesanyjának fogadására küldött Szlavóniába. Ezután ő maga kísérte az országba Tomasina anyakirálynőt. Ezekért az érdemeiért nyolc Száván túli uradalmat kapott a királytól. Miután viszont András Szlavónia hercegnőjévé nevezte ki anyját, Radoszló 1295-ben fellázadt ellene, de vereséget szenvedett. Dalszy los Radoslava jest nieznany. Rok 1299 r. jest wymieniany przez dwa źródła, jak rok w którym jego bratankowie, synowie Babonjega II Babonićia przejęli jego posiadłości. Hátralévő éveiről nem tudni, 1299-ben két forrás is néhaiként említi. Birtokait unokaöccsei, Babonić II. Babonjeg fiai örökölték. Przypisy Források MNL: Szablon:MNL

Radoslav I. Babonić — Ban całej Slawonii — Ban całej Slawonii Okres od (1) 1288, (2) 1292, (3) 1294 do (1) 1288, (2) 1293, (3) 1294 Poprzednik 1. Kőszegi I. Miklós 2. Kőszegi II. Henrik 3. Kőszegi II. Henrik 3. Kőszegi Miklós Następca 1. Kőszegi II. Henrik 2. Kőszegi II. Henrik 3. Kőszegi Iván Dane biograficzne Ród Babonić Pochodzenie chorwackie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć 1290 ?? Ojciec II. István Matka nieznana Rodzeństwo III. István, II. Babonjeg