Ellerbach Bertold

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Koniuszy królewski (1458-1459) Następca: xxx xxx Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1465-1467) Współrządzący: Szentgyörgyi Zsigmond Szentgyörgyi János Następca: Újlaki Miklós Dengelegi Pongrác János Dengelegi Pongrác János Monoszlói Csupor Miklós Poprzednik: Przywódca Seklerów (1465-1467) Współrządzący: Szentgyörgyi Sigismund Szentgyörgyi János Następca: Dengelegi Pongrác János Daróci János Życiorys Ellerbach Bertold (bd), pochodzenia południowo-niemieckiego, syn Burkharda, żonaty z Barbarą Szécsi Lendvai. Dél-német eredetű családból származott. Burkhard fia. Lendvai Szécsi Borbálát vette feleségül. Bertold był dworzaninem w latach 1455-1457, koniuszym królewskim w 1458-59. Wraz z żoną przyłączył się do buntu szlachty węgierskiej na Zachodzie przeciwko Maciejowi I w 1459 i poparł wybór niemiecko-rzymskiego cesarza Fryderyka III na króla Węgier. W 1462 r. przysięgał jednak wierność Maciejowi i otrzymał ułaskawienia. W latach 1462-64 był ispánem komitatu Verőce, w latach 1464-65 ponownie koniuszym królewskim. Dosłużył się godności wojewody Siedmiogrodu w latach 1465–67. W 1467 r. przyłączył się do buntu w Siedmiogrodzie, a nawet stał się jednym z jego przywódców. Po tym, jak król Maciej stłumił bunt, poddał się, utracił pozycję, ale ponownie odzyskał ją. Od 1469 był ispánem komitatu Vas. 1455-57-ben udvari vitéz, 1458-59 lovászmester. Felesége révén csatlakozott a nyugat-magyarországi főnemesek I. Mátyás elleni lázadásához (1459) és támogatta III. Frigyes német-római császár magyar királlyá választását. 1462-ben hűséget fogadott Mátyásnak és kegyelmet kapott. 1462-64-ben a verőcei ispán, 1464-65-ben ismét lovászmester. A vajdai méltóságot 1465-67-ben töltötte be. 1467-ben csatlakozott az erdélyi lázadáshoz, sőt annak egyik vezetője lett. Miután Mátyás király elfojtotta a lázadást, behódolt, tisztségét azonban elvesztette birtokait viszont megtarthatta. 1469-től vasi ispán volt. Potomstwo Rodzina wymarła wraz z jego synem Janem, a ich majątek został przejęty przez ród Erdődy na podstawie umowy spadkowej z Tomaszem Bakóczem. Fiával, Jánossal kihalt a család, vagyonukat Bakócz Tamással kötött örökösödési szerződés alapján az Erdődyek szerezték meg. Források Magyar életrajzi lexikon I. (A–K). Főszerk. Kenyeres Ágnes. Budapest: Akadémiai. 1967. Reiszig Ede: A monyorókeréki Elderbach (Ellerbach)-család]. Turul, 1–2. sz. (1940) Archiwa Biblioteki Narodowej Izraela: Dokument z tajną pieczęcią Macieja Korwina o przypadku Bertholda Ellerbacha z Monyorókéka. Budda, 1470. Przypisy

Ellerbach Bertold — Koniuszy królewski Wojewoda Siedmiogrodu Przywódca Seklerów — Koniuszy królewski Okres od 1458 do 1459 Poprzednik xxx Następca xxx Wojewoda Siedmiogrodu Okres od 1465 do 1467 Poprzednik Újlaki Miklós Dengelegi Pongrác János Następca Dengelegi Pongrác János Monoszlói Csupor Miklós Przywódca Seklerów Okres od 1465 do 1467 Poprzednik Dengelegi Pongrác János Następca Daróci János Dengelegi Pongrác János Dane biograficzne Rodzina Ellerbach Pochodzenie niemieckie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Miejsce 1470/71 Ojciec Burkhard Matka Lendvai Szécsi Borbálá