Życiorys
Ellerbach Bertold (* XVw., † XVw.), węgierski szlachcic południowo-niemieckiego pochodzenia, syn Burkharda, żonaty z Barbarą Szécsi Lendvai.
Bertold był dworzaninem w latach 1455-1457, koniuszym królewskim w 1458-59. Wraz z żoną przyłączył się do buntu szlachty węgierskiej na zachodzie przeciwko Maciejowi I w 1459 i poparł wybór niemiecko-rzymskiego cesarza Fryderyka III na króla Węgier. W 1462 r. przysięgał jednak wierność Maciejowi i otrzymał ułaskawienia. W latach 1462-64 był ispánem komitatu Verőce, w latach 1464-65 ponownie koniuszym królewskim. Dosłużył się godności wojewody Siedmiogrodu w latach 1465–67. W 1467 r. przyłączył się do buntu w Siedmiogrodzie, a nawet stał się jednym z jego przywódców. Po tym, jak król Maciej stłumił bunt, poddał się, utracił pozycję, ale ponownie odzyskał ją. Od 1469 był ispánem komitatu Vas.
Potomstwo
Rodzina wymarła wraz z jego synem Janem, a ich majątek został przejęty przez ród Erdődy na podstawie umowy spadkowej z Tomaszem Bakóczem.
Fiával, Jánossal kihalt a család, vagyonukat Bakócz Tamással kötött örökösödési szerződés alapján az Erdődyek szerezték meg.
Źródła
- Magyar életrajzi lexikon I. (A–K). Főszerk. Kenyeres Ágnes. Budapest: Akadémiai. 1967.
- Reiszig Ede: A monyorókeréki Elderbach (Ellerbach)-család]. Turul, 1–2. sz. (1940)
- Archiwa Biblioteki Narodowej Izraela: Dokument z tajną pieczęcią Macieja Korwina o przypadku Bertholda Ellerbacha z Monyorókéka. Budda, 1470.[1]
Przypisy
|
|
_%C3%BCgy%C3%A9ben..jpg){kind=link}