Hrvatinić (rodzina): Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 60: | Linia 60: | ||
*[http://www.enciklopedija.hr/Natuknica.aspx?ID=26389 Hrvatinići] (po chorwacku) | *[http://www.enciklopedija.hr/Natuknica.aspx?ID=26389 Hrvatinići] (po chorwacku) | ||
*[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=89 Hrvatinići (Horvatići, Stipančić Hrvatinić, Stipanići, Stjepanići)] (po chorwacku) | *[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=89 Hrvatinići (Horvatići, Stipančić Hrvatinić, Stipanići, Stjepanići)] (po chorwacku) | ||
| − | |||
| | | | ||
Wersja z 16:07, 23 maj 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Realm of Hrvoje Vukčić Hrvatinić.png Królestwo Hrvoje Vukčić na początku XV wieku Hrvatinić to średniowieczna rodzina szlachecka, która powstała w hrabstwie Donji Kraji, położonym na dzisiejszym terytorium zachodniej Bośni i Hercegowiny. Zasadniczo byli wasalami dynastii Kotromanić z banatu Bośni i Królestwa Bośni, czasami także Królestwa Węgier, zmieniając lojalność między królami węgierskimi Władysławem Neapolitańskim i Zygmuntem Luksemburskim, a wreszcie Imperium Osmańskiego (1472–1476).[1] Wzrosły one na znaczeniu w drugiej połowie XIV wieku i osiągnęły swój szczyt za magnata Hrvoje Vukčića Hrvatinića (1350–1416), który również posiadał duże połacie Dalmacji i uzyskał tytuł Wielkiego Księcia Bośni w 1380 roku. Jej założycielem był Hrvatin (fl. 1299–1304), hrabia i posiadacz części „Donji Kraji” i „Zapadne Strane” oraz wasal chorwacki magnat Paweł I Šubić z Bribir.[2] Synowie Hrvatin byli członkami koalicji szlachty bośniackiej i słowiańskiej, która zbuntowała się przeciwko Mladenowi II Šubićowi z Bribiru w latach 1316–1317.[3] Od około 1322 r. rodzina poddała się dynastii Kotromanić z banatu Bośni.[3] W 1363 r. Hrvatinić poparł Tvrtkę I przeciwko Węgrom, po czym awansowali w szeregach Bośni, podczas gdy ich najwybitniejszy członek, Hrvoje Vukčić, wraz z dużymi nowymi posiadłościami w Donji Kraji i Zapadne Strane otrzymał tytuł Wielkiego Księcia Bośni.[3] Około 1387 r., choć lojalni wobec Tvrtki I, poparli bunt w Dalmacji przeciwko Zygmuntowi.[3] Ostatnim członkiem rodziny była Matija Vojsalić, o którym po raz ostatni wspomniano w archiwum Republiki Ragusa w 1476 r. Został zainstalowany jako marionetkowy król Bośni przez sułtana osmańskiego jako odpowiedź na Mikołaja z Iloka, nazwanego królem Bośni przez Macieja Korwina. Matija Vojsalić została usunięty po spisku z Maciejem Korwinem przeciwko Turkom i nie została później wspomniana. Spis treściRodowód
Zobacz takżeŹródła
Linki zewnętrzne
|
| ||||||||||||||||||||||||||||
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Sulejmanagić, Amer (23 lipca 2015). "Grbovi Vukčića Hrvatinića" (html, pdf). Povijesni prilozi (po serbo-chorwacku). hrcak.srce.hr. str. 33–68. [dostęp:2019-02-28].
- ↑ 2,0 2,1 Klaić, Nada (1989). Srednjovjekovna Bosna: politički položaj bosanskih vladara do Tvrtkove krunidbe, 1377. g. Grafički zavod Hrvatske. s. 193
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Fine, John V. A., Jr. (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor: University of Michigan Press. str. 211, 278, 397. ISBN 978-0-472-08260-5.
- ↑ Fine, John V. A., Jr. (1975). The Bosnian Church: a New Interpretation : a Study of the Bosnian Church and Its Place in State and Society from the 13th to the 15th Centuries. East European Quarterly. s. 107. ISBN 978-0-914710-03-5.
