Vuk Vukčić Hrvatinić
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku bosniackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku bosniackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Coat of Arms of Hrvatinić.svg Grb obitelji Hrvatinić Vuk Vukčić Hrvatinić (* nieznana, † przed 27 listopada 1399), bośniacki szlachcic z rodziny Hrvatinić, książę bośniacki i chorwacki ban. Syn księcia Vukca Hrvatinića i brat Hrvoja Vukčića. Stronnik bana i króla Bośni Stjepana Dabišy i dworu w Neapolu. Król Dabiša mianował go gubernatorem Chorwacji i Dalmacji, a król Władysław I z Neapolu mianował go chorwackim banem (wraz z bratem Hrvojem) 17 lipca 1391 r.[1]. W latach 1393-94, w Bośni nastąpiła zmiana stosunku do króla Węgier Zygmunta. W sierpniu 1393 roku przyciągnął do siebie księcia Hrvoje Vukčića, a latem 1394 roku bośniacka szlachta i Dabiša byli mu posłuszni, tak że tylko Vuk Vukčić, ban Władysława Neapolitańskiego, został jako jedyny wróg Zygmunta w Bośni. Wkrótce po podbiciu braci Horvat Zygmunt wysłał chorwacko-dalmatyńskiego bana Mikołaja II. Gorjanski przeciwko Vukowi, który pokonał swoich przeciwników w bitwie pod Kninem, po czym Vuk stanął po stronie zwolenników Zygmunta. Wraz z porażką Vuk stracił nie tylko Knin, w którym się osiedlił, ale także tytuł bana na krótki czas. Mianowicie, gdy Vuk i jego żona Anka odwiedzili Zadar w styczniu 1395 r., kronikarz Pavao Pavlović zwrócił się do niego jako do bośniackiego księcia i dawnego bana (olim Banus). Król Zygmunt szanował Vuka i wkrótce dał mu miasta Krupa i Ostrožac nad Uną koło Bihaćia, będące wówczas w posiadaniu książąt Błagajskich, na zmianę nastawienia politycznego i pozwolił mu nosić nowy tytuł dożywotniego bana, o czym świadczy dokument Kapituły Zagrzebskiej z 16 sierpnia 1396 roku. w którym Vuka nazywa się bośniackim banem (bano de Boznia). Ostatni raz wspomniano o nim jako o żywym 20 września 1397 roku. PrzypisyLinki zewnetrzne |
