Szécsényi I. Tamás

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1321-1342) Następca: Debreceni Dózsa Sirokai Miklós Poprzednik: Przywódca Seklerów (1322) Następca: Kacsics IV. Simon Hermán Lack Poprzednik: Skarbnik królewski (1339-1342(1)) Następca: Nekcsei Demeter Sirokai Miklós Poprzednik: Skarbnik królewski (1342-1343) Następca: Lackfi I. István Lackfi I. István Poprzednik: Sędzia królewski (1349-1354) Następca: Nagymartoni Pál Drugeth Miklós Szécsényi I. Tamás (pol. Tomasz I Szécsényi) († 1354), węgierski szlachcic, żołnierzem, który zyskał na znaczeniu podczas wojny króla Karola I z oligarchami. Należał do tzw. „nowej arystokracji”, która wspierała starania króla o przywrócenie władzy królewskiej w pierwszych dziesięcioleciach XIV wieku. Pierwszy członek wpływowego rodu Szécsényi. Thomas (I) Szécsényi (; died 1354) was a Hungarian powerful baron and soldier, who rose to prominence during King Charles I's war against the oligarchs. He belonged to the so-called "new aristocracy", who supported the king's efforts to restore royal power in the first decades of the 14th century. He was the first member of the influential Szécsényi family. Kariera Syn Farkas z klanu Kacsicsów dołączył do króla Karola I przeciwko potężnemu Mateuszowi III Csákowi w 1301 roku; dlatego jego krewni, którzy poszli za Csákiem, zajmowali jego odziedziczone mienie w komitacie Nógrád. Walczył w bitwie pod Rozgony 15 czerwca 1312 r., gdy armie króla pokonały sprzymierzone wojska Mateusza Csáka i synów Amadeusza Aby. The son of Farkas from the gens Kacsics, he joined King Charles I against the powerful Matthew III Csák in 1301; therefore, his relatives who followed Csák occupied his inherited possessions in Nógrád County. He fought at the Battle of Rozgony (15 June 1312) when the king's armies defeated the allied troops of Matthew Csák and Amadeus Aba's sons. Wkrótce potem król przyznał Tamásowi posiadłość Hollókő, który została skonfiskowany jego krewnym. W 1316 r. Tamás odbił zamek Wyszehradzki z rąk Mateusza Csáka. Został ispán komitatów Arad, Bács i Syrmia (1318) oraz [Sedzia Kumanów|sędzią Kumanów]] (1319). W 1320 r. Został mianowany skarbnikiem królowej Elżbiety. W tym czasie wziął ślub z jedną z krewnych królowej Elżbiety, księżniczką oświęcimską Anną, jako swoją drugą żoną. Po śmierci Mateusza Csáka (1321 r.) król przyznał mu kilka zamków i posiadłości w komitatach Heves, Gömör i Nógrád; w ten sposób otrzymał Ajnácskő (obecnie Hajnáčka na Słowacji) Baglyaskő, Bene, Somoskő (obecnie Šomoška na Słowacji) i zamek [[Sztrahora]. W tym samym roku został wojewodą Siedmiogrodu. Stłumił bunt Sasów siedmiogrodzkich (1324), a król przyznał mu zamek Salgó (dziś Sibiel w Rumunii). W 1342 r. został powołany na stanowisko skarbnika królewskiego, a w 1349 r. został sędzią królewskim. Shortly afterwards, the king granted Thomas the possession of Hollókő that had been confiscated from his relatives. In 1316, he occupied the Visegrád Castle from Máté Csák. He became the head (ispán) of Arad, Bács and Syrmia counties (1318) and the Judge of the Cumans (1319). In 1320, he was appointed to the Master of the Queen's Treasury (királynéi tárnokmester). Around that time, he married one of Queen Elisabeth's relatives, Anne of Oświęcim as his second wife. Following Matthew Csák's death (1321), the king granted him several castles and possessions in Heves, Gömör and Nógrád counties; thus, he received Ajnácskő (today Hajnáčka in Slovakia), Baglyaskő, Bene, Somoskő (today Šomoška in Slovakia) and Sztrahora Castles. In the same year, he became the Voivode of Transylvania. He suppressed the rebellion of the Transylvanian Saxons (1324) and the king granted him Salgó Castle (today Sibiel in Romania). In 1342, he was appointed to the office of Master of the treasury (tárnokmester) and in 1349, he became Judge royal (országbíró). Źródła Bertényi, Iván (1976). Az országbírói intézmény története a XIV. században [History of the Institution of Judge Royal in the 14th Century] (po węgiersku). Hungarian Academy of Sciences. ISBN 963-05-0734-X. Engel, Pál (1988). "Az ország újraegyesítése. I. Károly küzdelmei az oligarchák ellen (1310–1323) [Reunification of the Realm. The Struggles of Charles I Against the Oligarchs (1310–1323)]". Századok. Magyar Történelmi Társulat. 122 (1–2): 89–146. Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. [Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I]. História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 963-8312-44-0. Kristó, Gyula (2003). "I. Károly király harcai a tartományurak ellen (1310–1323) [The Struggles of Charles I Against the Oligarchs (1310–1323)]". Századok. Magyar Történelmi Társulat. 137 (2): 297–347. Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (2nd edition); Helikon Kiadó Kft., Budapest; ISBN 963-547-085-1. Piti, Ferenc (2003). "Szécsényi Tamás [Thomas Szécsényi]". In Szentpéteri, József (ed.). Szürke eminenciások a magyar történelemben (po węgiersku). Kossuth Kiadó. str. 24–25. ISBN 963-09-4499-5. Varga, Tibor Róbert (2001). "Adatok Szécsényi Tamás vajdai széken kívüli igazságszolgáltató tevékenységére [Datas to the Judicial Activity of Voivode Thomas Szécsényi]". In Weisz, Boglárka; Balogh, László; Szarka, József (eds.). Tanulmányok a középkorról (po węgiersku). University of Szeged. str. 139–149. ISBN 963-482-536-2. Wertner, Mór (1893). "Szécsényi Tamás [Tomasz Szécsényi]". Erdélyi Múzeum (po węgiersku). 10: 119–134. Zsoldos, Attila (2016). "Erdélyi háborúk a 14. század elején [Transylvanian Wars at the Beginning of the 14th Century]". In Pósán, László; Veszprémy, László (eds.). Elfeledett háborúk. Középkori csaták és várostromok (6–16. század) (po węgiersku). Zrínyi Kiadó.strp. 198–231. ISBN 978-963-3276-96-9. Zsoldos, Attila (2017). A Druget-tartomány története 1315–1342 [The History of the Druget Province 1315–1342] (po węgiersku). MTA Bölcsészettudományi Kutatóközpont Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-4160-63-2.

Szécsényi I. Tamás — Wojewoda Siedmiogrodu Przywódca Seklerów Skarbnik królewski Sędzia królewski — Wojewoda Siedmiogrodu Okres od 1321 do 1342 Poprzednik Debreceni Dózsa Następca Sirokai Miklós Przywódca Seklerów Okres od 1322 Poprzednik Kacsics IV. Simon Następca Hermán Lack Skarbnik królewski Okres od (1) 1339, (2) 1342 do (1) 1342, (2) 1343 Poprzednik 1. Nekcsei Demeter 2. Lackfi I. István Następca 1. Sirokai Miklós 2. Lackfi I. István Sędzia królewski Okres od 1349 do 1354 Poprzednik Nagymartoni Pál Następca Drugeth Miklós Dane biograficzne Klan Kacsics Ród Szécsényi Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Chorwacji w uniipersonalnej z Królestwem Węgier Urodziny ok.1285 Śmierć 1354 Ojciec Kacsics Farkas Żona Visontai N, Dzieci Kónya, Mihály, István Żona Anne, Duchess of Auschwitz Dzieci Caspar, László, Anna