Kacsics IV. Simon

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Przywódca Seklerów (1321-1322) Następca: Losonci Tamás Szécsényi I. Tamás Kacsics IV. Simon (chor. Šimun IV. Kačić (* nieznana, † po 1327), węgierski szlachcic, przywódca Seklerów od 1321 do 1327 roku, za panowania króla Węgier Karola I. Sprawy rodzinne Urodził się w Falkos (lub Libercse), jako syn Michała (fl. 1271-1301) i nieznanej z imienia szlachcianki z rodu Zólyom, przodków potężnej rodziny Balassa. Szymon miał trójkę rodzeństwa: jego dwaj bracia to Tomasz Gruby („Tompos”; fl. 1291–1309) i Piotr Czech (fl. 1291–1332), przodkowie odpowiednio Tompos de Libercse i Geréb de Vingárt. Ich nieznana z imienia siostra poślubiła Rénolda Kökényesradnóta. Z nieznaną z imienia żoną Simon miał dwóch synów i córkę: najstarszy Szymon został prepozytem Dömös (zgodnie z statutem papieża Jana XXII, zasiadł na urzędzie przed listopadem 1325 r.) i nadwornym kapelanem Klemencji na Węgrzech. Drugi syn Radó był przodkiem szlacheckiej rodziny Radó de Libercse, która kwitła do ok. 1422. Jedyna nieznana z imienia córka poślubiła Stefana III Losonciego. Simon po raz pierwszy pojawił się we współczesnych źródłach od 1291 r., wraz z braćmi, z okazji procesu ojca przeciwko swojemu bratu Wolfowi w sprawach dotyczących gruntów związanych z panowaniem Szécsény. Ponadto bracia złożyli również pozew przeciwko rodzinie ich matki, aby zdobyć jej należne dziedzictwo, tak zwaną „kwartę córki” (łac. Quartalitium). W rezultacie w 1297 r. nabyli wioski Halászi i Galábocs (dziś w Glabušovce na Słowacji). Życie i kariera Simon jak prawie cały ród, służył jako familiaris Mateusza III Csáka, potężnego oligarchy, który faktycznie rządził niezależnie w północno-zachodnich okręgach królestwa, w tym w komitatach Nógrád i Hont, gdzie położone były najstarsze posiadłości klanu Kacsics. Tylko kuzyn Simona, Tomasz, poparł wysiłki króla Karola I, aby pokonać oligarchów, w wyniku czego stracił całą fortunę i został bez grosza - mógł liczyć na odzyskanie utraconych rodzinnych posiadłości i zamków tylko po udanym przywróceniu silnej władzy królewskiej Karola. 10 listopada 1308 Simon był jednym z sygnatariuszy umowy Kékes, gdzie legat papieski Gentile Portino da Montefiore przekonał Mateusza Csáka do zaakceptowania rządów Karola. Po tym, jak Mateusz Csák zwrócił się przeciwko monarsze w następnym roku, Simon przeprowadził masowe ataki na dieczję w Nitrę w celu zwiększenia ich wpływów. Około października 1313 r. oblegał i zajął zamek w Nitrze w imieniu Csáka, powodując poważne uszkodzenia murów. Następnie przekazał fort swojemu panu. Został mianowany kasztelanem Nitry, w tym charakterze został wspomniany 24 czerwca 1317 r. Następnie Simon dokonał grabieży okolicznych majątków i wsi biskupich. Plik:Nitriansky hrad.jpg Simon Kacsics besieged and captured Nitra Castle (today in Slovakia) around 1313 Jednak w następnych miesiącach Simon odwrócił się do swojego feudalnego pana i przyłączył się do zwolenników Karola, tuż przed oblężeniem Komárom (dziś Komarno, Słowacja), kiedy armia królewska zdobyła fort 3 listopada 1317 r. Simon rozpoznał, że król prędzej czy później zwycięży oligarchów, dzięki czemu był w stanie skutecznie ochronić swoje wpływy i posiadłości ziemskie, wspierając rosnącą potęgę swojego kuzyna Tomasza Szécsényi'ego. Wkrótce zostali oni wspólnie wysłani do Królestwa Czech jako przedstawiciele Karola, wraz z tłumaczem Stefanem Sáfárem, w celu znalezienia panny młodej dla króla (którego żona Maria z Bytomia zmarła w grudniu 1317 r.). Tam wybrali Beatrycze Luksemburską. Pomimo przysięgi lojalności wobec Karola, Jan III, biskup Nitry, który został wcześniej osłabiony i wydalony przez brutalne działania Mateusza Csáka, ekskomunikował pięć byłych rodzin oligarchy, w tym Simona, 3 marca 1318 r. Biskup przypomniał sobie, że po zajęciu zamku w Nitrze i zniszczeniu kilku wiosek biskupich Simon głośno znieważał i zamierzał dźgnąć Jana mieczem w obecności Mateusza Csáka, ale potężny oligarcha uniemożliwił mu to. Następnie Simon bluźnił biskupowi. Według innego dokumentu z tego okresu Mateusz Csák splądrował pobliskie wioski Simona i jako zemstę za jego zdradę. Po przyznaniu Tomaszowi Szécsényi'emu domen na dużą skalę w Siedmiogrodzie kariera jego kuzyna stopniowo przeniosła się również do wschodniej prowincji królestwa. Wiosną 1319 r. Simon został ispánem komitatu Caracas i kasztelanem (z tytułem ispána) królewskiego domu w Mezősomlyó (dziś w pobliżu Gătaia|Șemlacu Mare, Rumunia). Obie godności sprawował do 15 września 1325 r. Po nominacji Simon wziął udział w królewskiej kampanii przeciwko zbuntowanemu oligarsze Mojsowi II Ákosowi pod koniec roku. W podzięce otrzymał darowizny gruntów w Siedmiogrodzie. Od 1320 r. jest także wymieniany jako szef saskich okręgów Mediasch i Bistritz (obecnie Mediaș i Bistrița w Rumunii). Tomasz Szécsényi został wojewodą Siedmiogrodu w lipcu 1321 r. i powierzono mu zadanie stłumienia buntu synów zmarłego Władysława III Kána. W tym samym czasie Simon stał się przywódcę Szeklerów, by wzmocnić starania swojego kuzyna o przywrócenie porządku w prowincji. Od tego czasu pryzywódcy Seklerów byli niemal nieprzerwanie władcami sakoksonskiej Bistritz, aż do 1453 r. Około trzy miesiące później Szécsényi zajął Csicsó (dzisiejsza Ciceu-Corabia w Rumunii), być może z pomocą Simona, ostatnią fortecę potomków Kána. 20 kwietnia 1322 r. Wojewoda Tomasz Szécsényi, hrabia Simon Kacsics i biskup Andrzej Szécsi zwołali zgromadzenie ogólne do Keresztes (dziś w gmina Turda w Rumunii), demonstrując udaną konsolidację prowincji. W maju Simon odziedziczył również majątek po swoim szwagrze Rénoldzie Kökényesradnót, który już wtedy nie żył. W tym samym czasie jego brat Piotr otrzymał ziemię Ölyves. Simon pojawił się po raz ostatni jako przywódca Seklerów 4 czerwca 1327 r., gdy był członkiem sądu w sądzie sędziego królewskiego Aleksandra Köcski'ego, który wydał wyrok w sprawie sporu o własności w Alvinc (dziś w Vințu de Jos, Rumunia) między Kapitule Esztergom i Seklerami. Wkrótce jednak kariera Szymona przerodziła się w upadek: dekretem królewskim z 9 października 1338 r. został zwolniony (w 1327 lub 1328 r.) z godności, ponieważ popełnił „poważne zbrodnie”, a jego skonfiskowana mu ziemia Rona została przyznana Szecsenyi. Po 4 czerwca 1327 r. Simon Kacsics zniknął ze źródeł, jego los nie jest znany. Jego następcą został [[Hermán Lack|Lack Hermán jako przywódca Seklerów od 21 września 1328 r. Przypisy Źródła Engel, Pál (1988). Az ország újraegyesítése. I. Károly küzdelmei az oligarchák ellen (1310–1323) [Zjednoczenie Królestwa. Walki Karola I przeciwko oligarchom (1310–1323)]. Századok. Magyar Történelmi Társulat. 122 (1–2): str. 89–146. Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. [Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I]. História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 963-8312-44-0. Kádár, Tamás (2017). (III.) János nyitrai püspök (1302–1328) életútja [Zawód Jana Biskupa Nyitry (III) (1302–1328)]. Magyar Egyháztörténeti Vázlatok. 29 (1–2): str. 5–21. ISSN 0865-5227. Karácsonyi, János (1901). A magyar nemzetségek a XIV. század közepéig. II. kötet [Węgierskie rody do połowy XIV wieku, Vol. 2]. Hungarian Academy of Sciences. Kordé, Zoltán (1999). Károly Róbert székely ispánjai: adalékok az I. Károly alatti arisztokrácia történetéhez [Przywódca Seklerów Karola Roberta: Dane do historii arystokracji za panowania Karola I]. W: Makk, Ferenc; Piti, Ferenc (eds.). Acta Universitatis Szegediensis. Acta Historica'. MTA-SZTE-MOL Magyar Medievisztikai Kutatócsoport. str. 21–31. Kordé, Zoltán (2016). Közigazgatás [Administration]; Katonáskodó székelyek az írott forrásokban [Seklerscy wojownicy w źródłach pisanych]. W: Benkő, Elek; Oborni, Teréz (red.). Székelyföld története, I. kötet: A kezdetektől 1562-ig. Magyar Tudományos Akadémia Bölcsészettudományi Kutatóközpont, Erdélyi Múzeum-Egyesület, Haáz Rezső Múzeum. str. 168–180, 305–320. ISBN 978-606-739-040-7.

Kacsics II. Simon (węg.) Šimun IV. Kačić (chor.) — Przywódca Seklerów — Przywódca Seklerów Okres od 1321 do 1322 Poprzednik Losonci Tamás Następca Szécsényi I. Tamás Dane biograficzne Klan Kačići Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć po 1327 Ojciec Mihály Matka Balassa Nn Rodzeństwo Tamás Tompos Péter Cseh siostra Żona nieznana Dzieci Simon Radó córka