I. Lőrinc: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:1b]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Lawrence_of_Transylvania | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Lawrence_of_Transylvania | ||
| Linia 47: | Linia 47: | ||
'''I. Lőrinc''' (* nieznana, † 1265÷66), węgierski szlachcic, dowódca wojskowy, [[wojewoda Siedmiogrodu]] między 1242 a 1252.<ref>Engel, Pál (2001). ''The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526''. I.B. Tauris Publishers. str. 382.</ref><ref name="Zsoldos">Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. str. 38, 49, 59, 75, 140, 152, 220, 324.</ref> | '''I. Lőrinc''' (* nieznana, † 1265÷66), węgierski szlachcic, dowódca wojskowy, [[wojewoda Siedmiogrodu]] między 1242 a 1252.<ref>Engel, Pál (2001). ''The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526''. I.B. Tauris Publishers. str. 382.</ref><ref name="Zsoldos">Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. str. 38, 49, 59, 75, 140, 152, 220, 324.</ref> | ||
| − | |||
| − | |||
Jego pochodzenie jest niepewne; Tudor Sălăgean wywiódł go z [[klanu]] Aba, jednak według [[Engel Pál|Pawła Engela]] należał do gałęzi [[Illyéd]] '''rodu''' [[Kán]]<ref name="Zsoldos" />. Z nieznaną z imienia żoną miał syna [[II. Lőrinc|Wawrzyńca II]], który służył jako [[stolnik królewski]] (1272-1273; 1274) i [[ban Severin]] (1279; 1291).<ref name="Markó">Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 415.</ref> | Jego pochodzenie jest niepewne; Tudor Sălăgean wywiódł go z [[klanu]] Aba, jednak według [[Engel Pál|Pawła Engela]] należał do gałęzi [[Illyéd]] '''rodu''' [[Kán]]<ref name="Zsoldos" />. Z nieznaną z imienia żoną miał syna [[II. Lőrinc|Wawrzyńca II]], który służył jako [[stolnik królewski]] (1272-1273; 1274) i [[ban Severin]] (1279; 1291).<ref name="Markó">Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 415.</ref> | ||
| − | |||
| − | |||
I. Lőrinc został po raz pierwszy wspomniany przez współczesne akta z pierwszego roku panowania króla Węgier (1235) [[IV. Béla|Beli IV], gdy działał jako [[ispán]] komitatu [[Fejér]]. W 1238 r. statut związany z donacją od króla [[II. András| Andrzeja II]] nazwał go „'''former'''” (''tunc temporis''), co sugerowało, że Lőrinc mógł już pełnić tę funkcję pod koniec panowania Andrzeja<ref name="Zsoldos" />. Służył jako [[ispán]] w komitacie [[Bihar]] w latach 1236–1238.<ref name="Zsoldos" /> Został mianowany [[Podczaszy|podczaszym królewskim]] i '''[[lovászispán]]''' dla stajennych (węg. ''lovászispán'', łac. ''comes agasonum'') w 1240 r.<ref name="Zsoldos" /> | I. Lőrinc został po raz pierwszy wspomniany przez współczesne akta z pierwszego roku panowania króla Węgier (1235) [[IV. Béla|Beli IV], gdy działał jako [[ispán]] komitatu [[Fejér]]. W 1238 r. statut związany z donacją od króla [[II. András| Andrzeja II]] nazwał go „'''former'''” (''tunc temporis''), co sugerowało, że Lőrinc mógł już pełnić tę funkcję pod koniec panowania Andrzeja<ref name="Zsoldos" />. Służył jako [[ispán]] w komitacie [[Bihar]] w latach 1236–1238.<ref name="Zsoldos" /> Został mianowany [[Podczaszy|podczaszym królewskim]] i '''[[lovászispán]]''' dla stajennych (węg. ''lovászispán'', łac. ''comes agasonum'') w 1240 r.<ref name="Zsoldos" /> | ||
| − | |||
| − | |||
Po inwazji mongolskiej (1241-1242), w trakcie której zmarł wojewoda [[Pósa, syn Solyoma|Posa]], konsolidacja Siedmiogrodu była głównym zadaniem Lőrinca, który został mianowany [[wojewoda|wojewodą Siedmiogrodu]] przez [[IV. Béla|Belę IV]] i sprawował urząd przez 10 lat od 1242 roku.<ref name="Sălăgean">Sălăgean, Tudor (2005). ''Romanian Society in the Early Middle Ages (9th–14th Centuries AD)''. W: Pop, Ioan-Aurel & Bolovan, Ioan, ''History of Romania: Compendium''. Romanian Cultural Institute (Center for Transylvanian Studies). str. 175–176.</ref> Walczył również w armii królewskiej w wojnie z Austrią w 1246 roku i uczestniczył w [[Leitha|bitwie nad rzeką Leitha]], w której zginął [[Fryderyk Kłótliwy]]<ref name="Sălăgean" />. Oprócz swojego województwa Lőrinc działał również jako [[ispán]] komitatu [[Valkó]] od 1248 do 1252.<ref name="Zsoldos" /> | Po inwazji mongolskiej (1241-1242), w trakcie której zmarł wojewoda [[Pósa, syn Solyoma|Posa]], konsolidacja Siedmiogrodu była głównym zadaniem Lőrinca, który został mianowany [[wojewoda|wojewodą Siedmiogrodu]] przez [[IV. Béla|Belę IV]] i sprawował urząd przez 10 lat od 1242 roku.<ref name="Sălăgean">Sălăgean, Tudor (2005). ''Romanian Society in the Early Middle Ages (9th–14th Centuries AD)''. W: Pop, Ioan-Aurel & Bolovan, Ioan, ''History of Romania: Compendium''. Romanian Cultural Institute (Center for Transylvanian Studies). str. 175–176.</ref> Walczył również w armii królewskiej w wojnie z Austrią w 1246 roku i uczestniczył w [[Leitha|bitwie nad rzeką Leitha]], w której zginął [[Fryderyk Kłótliwy]]<ref name="Sălăgean" />. Oprócz swojego województwa Lőrinc działał również jako [[ispán]] komitatu [[Valkó]] od 1248 do 1252.<ref name="Zsoldos" /> | ||
| − | |||
| − | |||
Podczas walk o tron w latach 60. poparł młodszego króla [[V. István|Stefana]], który zbuntował się przeciwko rządom ojca i rządził Siedmiogrodem niezależnie od Beli IV, posiadając tytuł księcia Siedmiogrodu<ref name="Markó">Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 415.</ref>. Lőrinc pełnił funkcję '''skarbnika Stefana''' w latach 1263–1265.<ref>Fine, John V. A. (1994). ''The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest''. The University of Michigan Press. str. 174.</ref> Został mianowany [[Ban Severin|banem Severin]] w 1263 roku, '''gdy Stefan również korzystał z praw królewskich'''<ref>Madgearu, Alexandru (2017). ''The Asanids: The Political and Military History of the Second Bulgarian Empire, 1185–1280''. BRILL. str. 248.</ref>. | Podczas walk o tron w latach 60. poparł młodszego króla [[V. István|Stefana]], który zbuntował się przeciwko rządom ojca i rządził Siedmiogrodem niezależnie od Beli IV, posiadając tytuł księcia Siedmiogrodu<ref name="Markó">Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 415.</ref>. Lőrinc pełnił funkcję '''skarbnika Stefana''' w latach 1263–1265.<ref>Fine, John V. A. (1994). ''The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest''. The University of Michigan Press. str. 174.</ref> Został mianowany [[Ban Severin|banem Severin]] w 1263 roku, '''gdy Stefan również korzystał z praw królewskich'''<ref>Madgearu, Alexandru (2017). ''The Asanids: The Political and Military History of the Second Bulgarian Empire, 1185–1280''. BRILL. str. 248.</ref>. | ||
| − | |||
| − | |||
==Przypisy== | ==Przypisy== | ||
Wersja z 16:13, 22 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
I. Lőrinc (* nieznana, † 1265÷66), węgierski szlachcic, dowódca wojskowy, wojewoda Siedmiogrodu między 1242 a 1252.[1][2] Jego pochodzenie jest niepewne; Tudor Sălăgean wywiódł go z klanu Aba, jednak według Pawła Engela należał do gałęzi Illyéd rodu Kán[2]. Z nieznaną z imienia żoną miał syna Wawrzyńca II, który służył jako stolnik królewski (1272-1273; 1274) i ban Severin (1279; 1291).[3] I. Lőrinc został po raz pierwszy wspomniany przez współczesne akta z pierwszego roku panowania króla Węgier (1235) [[IV. Béla|Beli IV], gdy działał jako ispán komitatu Fejér. W 1238 r. statut związany z donacją od króla Andrzeja II nazwał go „former” (tunc temporis), co sugerowało, że Lőrinc mógł już pełnić tę funkcję pod koniec panowania Andrzeja[2]. Służył jako ispán w komitacie Bihar w latach 1236–1238.[2] Został mianowany podczaszym królewskim i lovászispán dla stajennych (węg. lovászispán, łac. comes agasonum) w 1240 r.[2] Po inwazji mongolskiej (1241-1242), w trakcie której zmarł wojewoda Posa, konsolidacja Siedmiogrodu była głównym zadaniem Lőrinca, który został mianowany wojewodą Siedmiogrodu przez Belę IV i sprawował urząd przez 10 lat od 1242 roku.[4] Walczył również w armii królewskiej w wojnie z Austrią w 1246 roku i uczestniczył w bitwie nad rzeką Leitha, w której zginął Fryderyk Kłótliwy[4]. Oprócz swojego województwa Lőrinc działał również jako ispán komitatu Valkó od 1248 do 1252.[2] Podczas walk o tron w latach 60. poparł młodszego króla Stefana, który zbuntował się przeciwko rządom ojca i rządził Siedmiogrodem niezależnie od Beli IV, posiadając tytuł księcia Siedmiogrodu[3]. Lőrinc pełnił funkcję skarbnika Stefana w latach 1263–1265.[5] Został mianowany banem Severin w 1263 roku, gdy Stefan również korzystał z praw królewskich[6]. Przypisy
Źródła
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||