Szécsényi I. Tamás: Różnice pomiędzy wersjami
(→Źródła) |
|||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:1b]] |
[[Kategoria:Strony importowane z angielskiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony importowane z angielskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
| Linia 55: | Linia 55: | ||
'''Szécsényi I. Tamás''' (pol. ''Tomasz I Szécsényi'') (* nieznana, † 1354), węgierski szlachcic, żołnierzem, który zyskał na znaczeniu podczas wojny króla [[I. Károly|Karola I]] z oligarchami. Należał do tzw. „nowej arystokracji”, która wspierała starania króla o przywrócenie władzy królewskiej w pierwszych dziesięcioleciach XIV wieku. Pierwszy członek wpływowego '''rodu''' [[Szécsényi]]. | '''Szécsényi I. Tamás''' (pol. ''Tomasz I Szécsényi'') (* nieznana, † 1354), węgierski szlachcic, żołnierzem, który zyskał na znaczeniu podczas wojny króla [[I. Károly|Karola I]] z oligarchami. Należał do tzw. „nowej arystokracji”, która wspierała starania króla o przywrócenie władzy królewskiej w pierwszych dziesięcioleciach XIV wieku. Pierwszy członek wpływowego '''rodu''' [[Szécsényi]]. | ||
| − | |||
| − | |||
==Kariera== | ==Kariera== | ||
Syn Farkas z klanu [[Kacsics]]ów dołączył do króla Karola I przeciwko potężnemu [[Csák III. Máté|Mateuszowi III Csákowi]] w 1301 roku; dlatego jego krewni, którzy poszli za Csákiem, zajmowali jego odziedziczone mienie w komitacie [[Nógrád]]. Walczył w [[Rozgony|bitwie pod Rozgony]] 15 czerwca 1312 r., gdy armie króla pokonały sprzymierzone wojska Mateusza Csáka i synów [[Aba Amadé|Amadeusza Aby]]. | Syn Farkas z klanu [[Kacsics]]ów dołączył do króla Karola I przeciwko potężnemu [[Csák III. Máté|Mateuszowi III Csákowi]] w 1301 roku; dlatego jego krewni, którzy poszli za Csákiem, zajmowali jego odziedziczone mienie w komitacie [[Nógrád]]. Walczył w [[Rozgony|bitwie pod Rozgony]] 15 czerwca 1312 r., gdy armie króla pokonały sprzymierzone wojska Mateusza Csáka i synów [[Aba Amadé|Amadeusza Aby]]. | ||
| − | |||
| − | |||
Wkrótce potem król przyznał Tamásowi posiadłość [[Hollókő]], który została skonfiskowany jego krewnym. W 1316 r. Tamás odbił zamek Wyszehradzki '''z rąk Mateusza Csáka'''. Został [[ispán]] komitatów [[Arad]], [[Bács]] i [[Syrmia]] (1318) oraz [Sedzia Kumanów|sędzią Kumanów]] (1319). W 1320 r. Został mianowany skarbnikiem królowej [[Elżbieta Łokietkówna|Elżbiety]]. W tym czasie wziął ślub z jedną z krewnych królowej Elżbiety, księżniczką oświęcimską [[Anna Oświęcimska|Anną]], jako swoją drugą żoną. Po śmierci Mateusza Csáka (1321 r.) król przyznał mu kilka zamków i posiadłości w komitatach [[Heves]], [[Gömör]] i [[Nógrád]]; w ten sposób otrzymał [[Ajnácskő]] (obecnie Hajnáčka na Słowacji) Baglyaskő, Bene, [[Somoskő]] (obecnie Šomoška na Słowacji) i zamek [[Sztrahora]. W tym samym roku został [[wojewoda|wojewodą Siedmiogrodu]]. Stłumił bunt Sasów siedmiogrodzkich (1324), a król przyznał mu zamek [[Salgó]] (dziś Sibiel w Rumunii). W 1342 r. został powołany na stanowisko [[skarbnik|skarbnika królewskiego]], a w 1349 r. został [[sędzia|sędzią królewskim]]. | Wkrótce potem król przyznał Tamásowi posiadłość [[Hollókő]], który została skonfiskowany jego krewnym. W 1316 r. Tamás odbił zamek Wyszehradzki '''z rąk Mateusza Csáka'''. Został [[ispán]] komitatów [[Arad]], [[Bács]] i [[Syrmia]] (1318) oraz [Sedzia Kumanów|sędzią Kumanów]] (1319). W 1320 r. Został mianowany skarbnikiem królowej [[Elżbieta Łokietkówna|Elżbiety]]. W tym czasie wziął ślub z jedną z krewnych królowej Elżbiety, księżniczką oświęcimską [[Anna Oświęcimska|Anną]], jako swoją drugą żoną. Po śmierci Mateusza Csáka (1321 r.) król przyznał mu kilka zamków i posiadłości w komitatach [[Heves]], [[Gömör]] i [[Nógrád]]; w ten sposób otrzymał [[Ajnácskő]] (obecnie Hajnáčka na Słowacji) Baglyaskő, Bene, [[Somoskő]] (obecnie Šomoška na Słowacji) i zamek [[Sztrahora]. W tym samym roku został [[wojewoda|wojewodą Siedmiogrodu]]. Stłumił bunt Sasów siedmiogrodzkich (1324), a król przyznał mu zamek [[Salgó]] (dziś Sibiel w Rumunii). W 1342 r. został powołany na stanowisko [[skarbnik|skarbnika królewskiego]], a w 1349 r. został [[sędzia|sędzią królewskim]]. | ||
Wersja z 17:11, 24 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Szécsényi I. Tamás (pol. Tomasz I Szécsényi) (* nieznana, † 1354), węgierski szlachcic, żołnierzem, który zyskał na znaczeniu podczas wojny króla Karola I z oligarchami. Należał do tzw. „nowej arystokracji”, która wspierała starania króla o przywrócenie władzy królewskiej w pierwszych dziesięcioleciach XIV wieku. Pierwszy członek wpływowego rodu Szécsényi. KarieraSyn Farkas z klanu Kacsicsów dołączył do króla Karola I przeciwko potężnemu Mateuszowi III Csákowi w 1301 roku; dlatego jego krewni, którzy poszli za Csákiem, zajmowali jego odziedziczone mienie w komitacie Nógrád. Walczył w bitwie pod Rozgony 15 czerwca 1312 r., gdy armie króla pokonały sprzymierzone wojska Mateusza Csáka i synów Amadeusza Aby. Wkrótce potem król przyznał Tamásowi posiadłość Hollókő, który została skonfiskowany jego krewnym. W 1316 r. Tamás odbił zamek Wyszehradzki z rąk Mateusza Csáka. Został ispán komitatów Arad, Bács i Syrmia (1318) oraz [Sedzia Kumanów|sędzią Kumanów]] (1319). W 1320 r. Został mianowany skarbnikiem królowej Elżbiety. W tym czasie wziął ślub z jedną z krewnych królowej Elżbiety, księżniczką oświęcimską Anną, jako swoją drugą żoną. Po śmierci Mateusza Csáka (1321 r.) król przyznał mu kilka zamków i posiadłości w komitatach Heves, Gömör i Nógrád; w ten sposób otrzymał Ajnácskő (obecnie Hajnáčka na Słowacji) Baglyaskő, Bene, Somoskő (obecnie Šomoška na Słowacji) i zamek [[Sztrahora]. W tym samym roku został wojewodą Siedmiogrodu. Stłumił bunt Sasów siedmiogrodzkich (1324), a król przyznał mu zamek Salgó (dziś Sibiel w Rumunii). W 1342 r. został powołany na stanowisko skarbnika królewskiego, a w 1349 r. został sędzią królewskim. Shortly afterwards, the king granted Thomas the possession of Hollókő that had been confiscated from his relatives. In 1316, he occupied the Visegrád Castle from Máté Csák. He became the head (ispán) of Arad, Bács and Syrmia counties (1318) and the Judge of the Cumans (1319). In 1320, he was appointed to the Master of the Queen's Treasury (királynéi tárnokmester). Around that time, he married one of Queen Elisabeth's relatives, Anne of Oświęcim as his second wife. Following Matthew Csák's death (1321), the king granted him several castles and possessions in Heves, Gömör and Nógrád counties; thus, he received Ajnácskő (today Hajnáčka in Slovakia), Baglyaskő, Bene, Somoskő (today Šomoška in Slovakia) and Sztrahora Castles. In the same year, he became the Voivode of Transylvania. He suppressed the rebellion of the Transylvanian Saxons (1324) and the king granted him Salgó Castle (today Sibiel in Romania). In 1342, he was appointed to the office of Master of the treasury (tárnokmester) and in 1349, he became Judge royal (országbíró). Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 1b
- Strony importowane z angielskiej Wikipedii
- Kacsics
- Klan
- Szécsényi
- Ród
- Seklerscy przywódcy
- Sędziowie królewscy
- Skarbnicy królewscy
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Władcy ery Andegawenów
- Wojewodowie Siedmiogrodu
- Nieznana data urodzenia
- Urodzeni w XIII wieku
- Zmarli w 1354
- Zmarli w XIV wieku