Ivaniš Nelipčić: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Ivani%C5%A1_Nelipi%C4%87 | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Ivani%C5%A1_Nelipi%C4%87 | ||
| Linia 26: | Linia 26: | ||
''' Ivaniš Nelipčić''', '''''Ivaniš Nelipčić Cetinski''''' (łac. ''Johannes Nelipcich'', serb. ''Иваниш Нелипчић'') (* 1379, † 1435), chorwacki szlachcic, książę Cetiny i Omis. Tytularny ban Chorwacji i Dalmacji w 1419 roku, członek jednej z najpotężniejszych chorwackich rodzin szlacheckich w tym czasie. W szczytowym momencie swojej władzy władał obszarami w środkowej Chorwacji, od góry Velebit po rzekę Cetina. Od 1401 do 1435 r. rządził twierdzą [[Klis]], chociaż jej główną siedzibą było miasto i zamek [[Knin]]. Za jego panowania był mocno zaangażowany w konflikty o Bośnię. Później został również uznany za księcia dalmatyńskich miast, w szczególności [[Trogir]]u, [[Split]]u i Skradin. | ''' Ivaniš Nelipčić''', '''''Ivaniš Nelipčić Cetinski''''' (łac. ''Johannes Nelipcich'', serb. ''Иваниш Нелипчић'') (* 1379, † 1435), chorwacki szlachcic, książę Cetiny i Omis. Tytularny ban Chorwacji i Dalmacji w 1419 roku, członek jednej z najpotężniejszych chorwackich rodzin szlacheckich w tym czasie. W szczytowym momencie swojej władzy władał obszarami w środkowej Chorwacji, od góry Velebit po rzekę Cetina. Od 1401 do 1435 r. rządził twierdzą [[Klis]], chociaż jej główną siedzibą było miasto i zamek [[Knin]]. Za jego panowania był mocno zaangażowany w konflikty o Bośnię. Później został również uznany za księcia dalmatyńskich miast, w szczególności [[Trogir]]u, [[Split]]u i Skradin. | ||
| − | |||
| − | |||
==Biografia== | ==Biografia== | ||
Wersja z 19:53, 19 lip 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Ivaniš Nelipčić, Ivaniš Nelipčić Cetinski (łac. Johannes Nelipcich, serb. Иваниш Нелипчић) (* 1379, † 1435), chorwacki szlachcic, książę Cetiny i Omis. Tytularny ban Chorwacji i Dalmacji w 1419 roku, członek jednej z najpotężniejszych chorwackich rodzin szlacheckich w tym czasie. W szczytowym momencie swojej władzy władał obszarami w środkowej Chorwacji, od góry Velebit po rzekę Cetina. Od 1401 do 1435 r. rządził twierdzą Klis, chociaż jej główną siedzibą było miasto i zamek Knin. Za jego panowania był mocno zaangażowany w konflikty o Bośnię. Później został również uznany za księcia dalmatyńskich miast, w szczególności Trogiru, Splitu i Skradin. Spis treściBiografiaIvaniš urodził się przed 1379 r. jako syn Ivana Nelipićia i jego żony Małgorzaty Merini, pochodzącej ze szlacheckiej rodziny ze Splitu.[1] Odziedziczył terytoria posiadane przez rodzinę wokół rzeki Cetina[2]. Wspomniany jest jako książę Trogiru w 1393 r., a także jako książę Splitu w 1403 r. W czasie wojen dynastycznych początkowo wspierał Władysława Neapolitańskiego, od którego otrzymał Skradin i Klis. Od 1406 roku był po stronie króla Zygmunta i stracił Skradin, ale utrzymał Klis. W 1415 r. Wspomniano o konflikcie z Turkami.[3] W 1416 r. Nabył także miasto Omiš. Poślubił Elżbietę Bubek, córkę palatyna Detrika Bebeka. Od tego momentu jest tytułowany jako Ban Dalmacji i Chorwacji w dokumentach, które wydaje.[4] Zmarł w 1435 r.[5] RodzinaIvaniš, wnuk potężnego chorwackiego szlachcica Ivana Nelipica, był ostatnim członkiem męskiej rodziny szlacheckiej Nelipčić. Zgodnie z jego wolą, jego córka, księżna Katarzyna, odziedziczyła wszystkie jego rozległe posiadłości od pasm Velebitu po rzekę Cetinę. Poślubiła Ivana Frankopana, który był banem Dalmacji i Chorwacji w latach 1432–1436. Druga córka księcia, Margarita, poślubiła księcia Grgura Kurjakovicia. Jego siostra, Jelena Nelipčić, poślubiła najpierw najpotężniejszego szlachcica chorwackiego w Bośni, księcia Hrvoje Vukčića Hrvatinića, a później Stefana Ostoję, króla Bośni. Zobacz takżeLinki zewnętrznePrzypisy
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||