|
Stjepan Ostoja (pol. Stefan Ostoja) (* nieznana, † 1418), bośniacki monarcha, dwukrotny ban Bośni (1398–1404, 1409–1418). Nieślubny syn króla Stjepana I Tvrtka z dynastii Kotromanić.
Pierwsze panowanie
Przejął władzę z pomocą księcia Hrvoje Vukčicia Hrvatinicia od królowej Jeleny Grubej w 1398 r. Podczas swojego pierwszego panowania (1398-1404) utrzymywał dobre stosunki z innymi wpływowymi ludźmi. Po dojściu do władzy poparł żądania Władysława Neapolitańskiego dotyczące korony chorwacko-węgierskiej, dlatego rywal Władysława, Zygmunt Luksemburski, zaatakował jego majątki. Stracił władzę w 1404 roku, gdy przejął majętnośc szlachcica, który był pod ochroną Hrvoje Vukčića Hrvatinicia. Został wygnany dopiero w 1412 r., gdy ponownie wrócił na tron.
Drugie panowanie
Po wydaleniu Stjepana, do władzy w Bośni doszedł niedoświadczony i młody Tvrtko II. Kotromanić, który rządził tylko cztery lata, od 1404 do 1409. W latach 1409–1412 był to okres podwójnej władzy, gdy Stjepan powrócił do Bośni i domagał się prawa do powrotu na tron. W 1412 r. Tvrtko II znika w tajemniczy sposób i tron zostaje przejęty przez Stjepana, który po raz drugi rządził Bośnią, od 1412 do 1418 roku. Stjepan żeni się z Jelena Nelipčić|Jeleną Nelipčić w 1416 r., by przejąć kontrolę nad majątkami pozostawionymi jej przez jej pierwszego męża, Hrvoje Vukcica Hrvatinica. Między innymi Jelena wniosła w posagu żupanaty: Plivsko i Lučko, chociaż resztę majątku Hrvoje w Dolnym Kraju przypisano jego kuzynowi Jurajowi Vojislavicowi. W tym okresie nie martwił się zbytnio sytuacją banatu. Pozwolił innym arystokratom, którzy walczyli ze sobą, być arbitralnymi. W swoim czasie Imperium Osmańskie stopniowo zaczęło penetrować Bośnię. Jego następcą został jego syn Stjepan Ostojić w 1418 r.
|
|
.svg){kind=link}