Geregye Miklós: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 58: Linia 58:
 
==Rodzina==
 
==Rodzina==
  
Syn [[sędzia|sędziego królewskiego]] [[Geregye Pál]]a z nieznana z imienia matką z '''klanu''' [[Győr]], która była wnuczką [[palatyn]]a [[Győr I. Pat]]a. Miał trzech braci: [[Geregye István|Istvána]], [[Geregye II. Geregye|Geregye II]] [[Geregye II. Eth|Etha II]] i siostrę Agnes, która poślubiła [[Nagymihályi Turul]]a Nagymihályi, a po śmierci męża wstąpiła do klasztoru na [[Wyspa Małgorzaty|Wyspie Małgorzaty]]. Dziadkiem Miklós był [[Wojewoda|wojewoda Siedmiogrodu]] [[Geregye I. Eth|Eth I.]]<ref name="Markó">Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig&nbsp;– Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs&nbsp;– Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 280-281.</ref> Gdy Geregye i Eth pojawili się we współczesnych zapisach dekady później na przełomie lat 70. 80. niż ich starsi bracia, historyk [[Zsoldos Attila]] uznał ich za dzieci z rzekomego drugiego małżeństwa Pála Geregye.<ref name="Zsoldos2016">Zsoldos, Attila (2016). ''A Berettyó urai'' [''Panowie z Berettyó'']. W: Zsoldos, Attila (ed.). ''Nagyvárad és Bihar az Árpád-kor végén (Tanulmányok Biharország történetéből 3.)''. Varadinum Kulturális Alapítvány. str. 109, 112-113.</ref> Nie ma żadnych informacji o żonach ani potomkach Miklós.<ref name="Markó" />
+
Syn [[sędzia|sędziego królewskiego]] [[Geregye Pál]]a z nieznana z imienia matką z rodu [[Győr]], która była wnuczką [[palatyn]]a [[Győr I. Pat]]a. Miał trzech braci: [[Geregye István|Istvána]], [[Geregye II. Geregye|Geregye II]] [[Geregye II. Eth|Etha II]] i siostrę Agnes, która poślubiła [[Nagymihályi Turul]]a Nagymihályi, a po śmierci męża wstąpiła do klasztoru na [[Wyspa Małgorzaty|Wyspie Małgorzaty]]. Dziadkiem Miklós był [[Wojewoda|wojewoda Siedmiogrodu]] [[Geregye I. Eth|Eth I.]]<ref name="Markó">Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig&nbsp;– Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs&nbsp;– Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 280-281.</ref> Gdy Geregye i Eth pojawili się we współczesnych zapisach dekady później na przełomie lat 70. 80. niż ich starsi bracia, historyk [[Zsoldos Attila]] uznał ich za dzieci z rzekomego drugiego małżeństwa Pála Geregye.<ref name="Zsoldos2016">Zsoldos, Attila (2016). ''A Berettyó urai'' [''Panowie z Berettyó'']. W: Zsoldos, Attila (ed.). ''Nagyvárad és Bihar az Árpád-kor végén (Tanulmányok Biharország történetéből 3.)''. Varadinum Kulturális Alapítvány. str. 109, 112-113.</ref> Nie ma żadnych informacji o żonach ani potomkach Miklós.<ref name="Markó" />
  
 
== Partyzant księcia Stefana ==
 
== Partyzant księcia Stefana ==

Wersja z 12:55, 20 lip 2020

Geregye Miklós (pol. Mikołaj Geregye) (* nieznana, † po 1279), węgierski szlachcic, właściciel ziemski, członek wpływowego rodu Geregye.

Rodzina

Syn sędziego królewskiego Geregye Pála z nieznana z imienia matką z rodu Győr, która była wnuczką palatyna Győr I. Pata. Miał trzech braci: Istvána, Geregye II Etha II i siostrę Agnes, która poślubiła Nagymihályi Turula Nagymihályi, a po śmierci męża wstąpiła do klasztoru na Wyspie Małgorzaty. Dziadkiem Miklós był wojewoda Siedmiogrodu Eth I.[1] Gdy Geregye i Eth pojawili się we współczesnych zapisach dekady później na przełomie lat 70. 80. niż ich starsi bracia, historyk Zsoldos Attila uznał ich za dzieci z rzekomego drugiego małżeństwa Pála Geregye.[2] Nie ma żadnych informacji o żonach ani potomkach Miklós.[1]

Partyzant księcia Stefana

Miklós i jego brat István zostali po raz pierwszy wspomniani w królewskim przywileju w 1256 roku, gdy Béla IV nakazał ich ojcu Pawłowi zwrócić pewne nabyte ziemie wzdłuż rzeki Sebes-Körös: Telegd, Szabolcs, Sonkolyos i Bertény z ich królewskimi zwyczajami (dziś odpowiednio Tileagd, Săbolciu, Șuncuiuș i Birtin w Rumunii) do pierwotnych właścicieli. W poprzednim roku jego wojska zajęły ziemie sąsiedniego klanu Csanád; prawdopodobne jest, że zarówno Miklós, jak i István brali udział w potyczce.[2] Według statutu z 1278 r. Paweł i jego synowie również nielegalnie posiadali ziemię w Székelyhíd (dziś Săcueni, Rumunia).[2] Po tych bezprawnych czynach Paweł został potępiony na dworze królewskim i nigdy nie utrzymywał już żadnych godności ani pozycji. W tym kontekście Miklós i István należeli do partyzantów księcia István, którego relacje z ojcem Bélą IV pogorszyły się na początku lat 60. XX wieku.[3]

Możliwe, że Miklós był identyczny z tym imiennym dworzaninem, który służył jako hrabia (książę) gospodarstwa książęcego w 1259 r.[4] Mniej więcej w tym samym czasie jego brat István był ispánem komitatu Vas w 1260 r.[4] Następnie Miklós funkcjonował jako wojewoda Siedmiogrodu w latach 1267–1268, pod koniec panowania Béli IV (przypuszczalnie zachował godność nieprzerwanie od 1264 do 1270). Siedmiogród należał do królewskiego księcia István, który nawet w drugiej połowie lat sześćdziesiątych przyjął tytuł Młodszego Króla.[4] Bracia Geregye wsparli księcia w wojnie domowej między ojcem i synem, która rozwinęła się w latach 1264–65. Możliwe, że walczyli w bitwie pod Isaszegiem w marcu 1265 r., ponieważ jeden z wojowników zamku Miklós z komitatu Vas otrzymał od króla status sług królewskich za zasługi wojskowe na polu bitwy.[2] Historyk Zsoldos Attila uważa geograficzną bliskość ich ziem do dworu książęcego w Siedmiogrodzie, a pogarszające się stosunki ich ojca z Bélą IV przyczyniły się do ich udziału w buncie przeciwko władzy królewskiej.[2]

Aspiracje do oligarchii

Lojalność braci Geregye wobec księcia Stefana nagle rozpadła się w maju 1270 r., gdy ten wstąpił na tron i został królem Węgier, jako Stefan V. Miklós wraz z kilkoma magnatami uciekł z kraju i oddał się pod ochronę Ottokara II. Czeski król otrzymał również zamek Dobronya na Górnych Węgrzech (dziś Podzámčok, Słowacja) od Miklós. Brał udział w kampanii Ottokara przeciwko Węgrom w 1271 r., obległ i zajął zamek Nyitra i przeprawił się przez rzekę Garam. Po zawarciu traktatu pokojowego między Szczepanem V a Ottokarem II (1271) Miklós powrócił na Węgry, ale odzyskał dawne wpływy polityczne dopiero po śmierci króla Stefana V w 1272 roku.[1]

W latach 1272–1274, za panowania młodego Władysława IV, Miklós był wojewodą Siedmiogrodu, a zatem potem trzykrotnie ispánem komitatu Szolnok[4][5] Został wybrany sędzią królewskim i head of Bánya (Árkibánya) ispánate w 1275 r.[4]

Brał czynny udział w walce o władzę między baronami i wspierał rodzinę Kőszegi i Joakima z klanu Gutkeled. Miklós i jego bracia próbowali ustanowić władzę niezależnie od króla. Miklós zaczął rozszerzać swoje wpływy na terytoria otaczające jego posiadłości i zamki, Adorján, Almás, Sólyomkő i Valkó. Jednak król Władysław IV wyeliminował jego bunt siłą zbrojną w 1277 r.. Po tym klan Geregye utracił swoje posiadłości i pozycje polityczne.[1]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 280-281.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Zsoldos, Attila (2016). A Berettyó urai [Panowie z Berettyó]. W: Zsoldos, Attila (ed.). Nagyvárad és Bihar az Árpád-kor végén (Tanulmányok Biharország történetéből 3.). Varadinum Kulturális Alapítvány. str. 109, 112-113.
  3. Zsoldos, Attila (2007). Családi ügy: IV. Béla és István ifjabb király viszálya az 1260-as években [Sprawy rodzinne: konflikt między Belą IV a młodszym królem Stefanem w latach 60. XIII wieku]. História, MTA Történettudományi Intézete. str. 11.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. 3, 38–39, 69, 224.
  5. Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526. I.B. Tauris Publishers. str. 382.

Źródła

  • Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3.
  • Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1.
  • Zsoldos, Attila (2007). Családi ügy: IV. Béla és István ifjabb király viszálya az 1260-as években [Sprawy rodzinne: konflikt między Belą IV a młodszym królem Stefanem w latach 60. XIII wieku]. História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-15-4.
  • Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.
  • Zsoldos, Attila (2016). A Berettyó urai [Panowie z Berettyó]. W: Zsoldos, Attila (ed.). Nagyvárad és Bihar az Árpád-kor végén (Tanulmányok Biharország történetéből 3.). Varadinum Kulturális Alapítvány. str. 101–154. ISBN 978-973-0-21419-2.

Geregye Miklós (weg.)
Mikołaj Geregye (pol.)

Wojewoda Siedmiogrodu
Sędzia królewski
Wojewoda Siedmiogrodu
Okres od : (1) 1267, (2) 1272
(3) 1273, (4) 1274

do : (1) 1268, (2) 1273
(3) 1274, (4) 1274
Poprzednik 1. Kán II. László
2. Csák II. Máté
3. János
4. Csák II. Máté
Następca 1. Csák II. Máté
2. János
3. Csák II. Máté
4. Csák II. Máté
Sędzia królewski
Okres : (1) 1267, (2) 1272
(3) 1273, (4) 1274
Poprzednik Hont-Pázmány Tamás
Następca Csák III. Ugrin
Dane biograficzne
Ród Geregye
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny data nieznana
Śmierć po roku 1279
Ojciec Pál
Matka Győr Nn