|
Kán II. László (* nieznana, † 3 stycznia 1278), węgierski szlachcic, właściciel ziemski za panowania królów Węgier: Władysława IV i Stefana V.
Biografia
Syn Władysława I (zmarłego po 1247 r.) i nieznanej z imienia matki. László miał dwóch braci, w tym biskupa Mikołaja oraz siostrę.
Z nieznaną z imienia żoną László miał trzech synów: Władysława III, wojewodę Siedmiogrodu (1295–1314), który stał się jednym z najpotężniejszych oligarchów w okresie interregnum po królu Andrzeju III i faktycznie rządził samodzielnie Siedmiogrodem aż do swojej śmierci w 1315 r.[1].
Władysław II służył jako wojewoda Siedmiogrodu (i w ten sposób był również ispánem komitatu Szolnok) od 1263 do 1264 r.[2][3], gdy syn króla, Stefan, rządził Siedmiogrodem niezależnie od króla Beli IV, posiadając tytuł księcia Siedmiogrodu. Władysław wspierał działania księcia Stefana[4]. W 1263 r. dowodził armią węgierską w sojuszu z bułgarskim magnatem, Jacobem Svetoslavem, przeciwko ponownie odtworzonemu imperium bizantyjskiemu. Jednak wraz ze swoim bratem Juliuszem II uciekł do Beli IV w 1264 roku i poprowadził kampanię przez dolinę rzeki Maros (Mureș), aby zaatakować Siedmiogród, jednak poniósł poważną porażkę w walce z armią Piotra I Csáka pod zamkiem Déva, który funkcjonował jako „królewski zamek” Stefana.[1]
Z powodu swojej zdrady stracił wpływy polityczne po koronacji Stefana V w 1270 r. O zmniejszeniu władzy politycznej świadczył fakt, że mógł on sprawować ponownie urząd dopiero po nagłej śmierci króla, gdy służył jako ispán komitatu Pozsony między 1272 a 1273.[5] Dwukrotnie został sędzią królewskim w 1273 r., co było drugą najwyższą świecką pozycją po palatynie. Poza tym działał również jako ispán komitatów: Baranya, Szeben i Bánya[6] . W latach 1275–1276 był wojewodą siedmiogrodzkim i po raz drugi ispánem komitatu Szolnok[7].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Markó 2006, str. 282.
- ↑ Zsoldos 2011, str. 38.
- ↑ Engel 2001, str. 382.
- ↑ Sălăgean 2005, str. 176.
- ↑ Zsoldos 2011, str. 185.
- ↑ Zsoldos 2011, str. 32.
- ↑ Zsoldos 2011, str. 39.
Źródła
- Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3.
- Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1.
- Sălăgean, Tudor (2005). Romanian Society in the Early Middle Ages (9th–14th Centuries AD). W: Pop, Ioan-Aurel & Bolovan, Ioan, History of Romania: Compendium. Romanian Cultural Institute (Center for Transylvanian Studies). ISBN 978-973-7784-12-4.
- Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.
|
|
