Kán III. László: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:1w]] |
[[Kategoria:Strony importowane z węgierskiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony importowane z węgierskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
| Linia 29: | Linia 29: | ||
'''Kán III. László''' (pol. ''Władysław III Kán'') (* nieznana, † przed sierpniem 1315), węgierski szlachcic, [[wojewoda Siedmiogrodu]] między 1297 a 1315 r., gdzie ustanowił prowincjonalną władzę niezależną od króla. | '''Kán III. László''' (pol. ''Władysław III Kán'') (* nieznana, † przed sierpniem 1315), węgierski szlachcic, [[wojewoda Siedmiogrodu]] między 1297 a 1315 r., gdzie ustanowił prowincjonalną władzę niezależną od króla. | ||
| − | |||
| − | |||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | [[III. András|Andrzej III]] uczynił go wojewodą po [[Borsa Loránd|Wawrzyńcu Borsie]], który również | + | [[III. András|Andrzej III]] uczynił go wojewodą po [[Borsa Loránd|Wawrzyńcu Borsie]], który również tworzył niebezpieczną koncentrację władzy na terenie swojego dominiu. Wojewoda, który był także [[ispán]]em komitatu [[Szolnok]], wywłaszczył miasta górnicze, uczynił się [[Przywódca Seklerów|przywódcą Seklerów]] i Saksonów i zebrał wszystkie swoje ''regalia''. Zachowywał się jak prawdziwy mały król, nawet ingerując w wybory [[Biskup Váradu|biskupa Váradu]] i po dwóch latach elekcji udało mu się wybrać własnego kandydata, [[Benedek II.|Benedykta Dominikanina]]. |
| − | |||
| − | |||
Po wymarciu dynastii [[Árpád|Arpadów]] jego żona, krewna niemieckiej księżniczki, poparła roszczenie do tronu [[Otto]]na z Bawarii i '''zaoferowała''' mu córkę, '''która ostatecznie stała się silniejszym sojusznikiem [[II. István Uroš szerb király|Stefan Uroš II.]] został dodany do serbskiego króla'''. [[Otto]]n, który przybył do Siedmiogrodu w nadziei na małżeństwo, zdobył królestwo [[I. Károly|Karola Roberta]], a następnie uwolnił księcia Bawarii - ale Święta Korona pozostała przy nim. Karol potrzebował pamiątki, by być prawowitym królem, ale wojewoda nie pojawił się na zgromadzeniu królewskim, nie mówiąc już o przekazaniu korony. | Po wymarciu dynastii [[Árpád|Arpadów]] jego żona, krewna niemieckiej księżniczki, poparła roszczenie do tronu [[Otto]]na z Bawarii i '''zaoferowała''' mu córkę, '''która ostatecznie stała się silniejszym sojusznikiem [[II. István Uroš szerb király|Stefan Uroš II.]] został dodany do serbskiego króla'''. [[Otto]]n, który przybył do Siedmiogrodu w nadziei na małżeństwo, zdobył królestwo [[I. Károly|Karola Roberta]], a następnie uwolnił księcia Bawarii - ale Święta Korona pozostała przy nim. Karol potrzebował pamiątki, by być prawowitym królem, ale wojewoda nie pojawił się na zgromadzeniu królewskim, nie mówiąc już o przekazaniu korony. | ||
Wersja z 06:06, 26 lip 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Plik:Kiskirályok uralmi területei.jpg Kiskirályok uralmi területei Magyarországon a 14. század elején Kán III. László (pol. Władysław III Kán) (* nieznana, † przed sierpniem 1315), węgierski szlachcic, wojewoda Siedmiogrodu między 1297 a 1315 r., gdzie ustanowił prowincjonalną władzę niezależną od króla. ŻyciorysAndrzej III uczynił go wojewodą po Wawrzyńcu Borsie, który również tworzył niebezpieczną koncentrację władzy na terenie swojego dominiu. Wojewoda, który był także ispánem komitatu Szolnok, wywłaszczył miasta górnicze, uczynił się przywódcą Seklerów i Saksonów i zebrał wszystkie swoje regalia. Zachowywał się jak prawdziwy mały król, nawet ingerując w wybory biskupa Váradu i po dwóch latach elekcji udało mu się wybrać własnego kandydata, Benedykta Dominikanina. Po wymarciu dynastii Arpadów jego żona, krewna niemieckiej księżniczki, poparła roszczenie do tronu Ottona z Bawarii i zaoferowała mu córkę, która ostatecznie stała się silniejszym sojusznikiem Stefan Uroš II. został dodany do serbskiego króla. Otton, który przybył do Siedmiogrodu w nadziei na małżeństwo, zdobył królestwo Karola Roberta, a następnie uwolnił księcia Bawarii - ale Święta Korona pozostała przy nim. Karol potrzebował pamiątki, by być prawowitym królem, ale wojewoda nie pojawił się na zgromadzeniu królewskim, nie mówiąc już o przekazaniu korony. Az Árpád-ház kihalása után felesége, egy német hercegnő révén rokona, Ottó igényét támogatta a trónra, és feleségül ajánlotta neki a lányát, akit végül inkább az erősebb szövetségesnek tűnő II. István Uroš szerb királyhoz adott. Az Erdélybe házasság reményében érkező Ottót elfogatta, elismerte Károly Róbert királyságát, majd szabadon engedte a bajor herceget – a Szent Korona azonban nála maradt. Károlynak szüksége volt az ereklyére ahhoz, hogy legitim király lehessen, de a vajda a királyválasztó gyűlésen sem jelent meg, nemhogy átadta volna a koronát. Legat papieski rozpoczął negocjacje z László w kwestii zwrotu koorny, ale ten odmówił oddania korony po tym, jak legat wydalił go w 1309 r. Na znak pojednania koronowany król odwiedził Siedmiogród już w 1310 r., ale korona nadal pozostała w posiadaniu László - wojewoda odmówił wpuszczenia gwardii królewskiej do swoich fortec i w 1315 r. mianował Mikołaja Póka z jego prowincji. Gentile pápai legátus tárgyalásokat kezdeményezett Kánnal, de az csak azután volt hajlandó lemondani a koronáról, hogy a legátus 1309-ben kiközösítette. A megbékélés jeleként a megkoronázott király már 1310-ben ellátogatott Erdélybe, ami azonban László birtokában maradt – a vajda nem engedett királyi őrséget a váraiba, és 1315-ben a helyére kinevezett Pok nemzetségbeli Miklóst is kiszorította tartományaiból. Siły królewskie stały się władcami Siedmiogrodu dopiero po śmierci László w 1316 r., ale synowie László buntowali się do 1320 r., powodując poważne problemy dla wojewodów: Dozy Debreceniego (1318–1321) i Tomasza Szécsényiego (1321–1333). A királyi csapatok csak halála után, 1316-ban lettek Erdély urai a dévai ütközet után, de Kán László fiai az 1320-as évekig lázongtak, komoly gondot okozva Debreceni Dózsa (1318 – 1321) és Szécsényi Tamás (1321 – 1333) vajdáknak. Külső hivatkozások
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 1w
- Strony importowane z węgierskiej Wikipedii
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Kán
- Ród
- Sędziowie królewscy
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy oligarchowie
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Władcy ery Andegawenów
- Wojewodowie Siedmiogrodu
- Nieznana data urodzenia
- Urodzeni w XIII wieku
- Zmarli w XIV wieku
- Nieznana data śmierci