Rátót Mátyás: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 51: Linia 51:
 
Mátyás został [[Arcybiskup Esztergom|arcybiskupem Ostrzyhomia]] po śmierci arcybiskupa [[Róbert|Roberta]], który zmarł 1 listopada 1239 r.<ref>Berend, Nora (2006). ''At the Gate of Christendom: Jews, Muslims and "Pagans" in Medieval Hungary'', c. 1000-c.1300. Cambridge University Press. str. 8. ISBN 978-0-521-02720-5.</ref> Mátyás został wybrany przez kapitułę Ostrzyhomia między 2 a 29 listopada.<ref name="Zsoldos" /> Jego wybór został potwierdzony przez papieża Grzegorza IX w dniu 6 marca 1240 r., który następnie wysłał mu paliusz. Mimo to 21 marca nadal był nazywany postulowanym arcybiskupem, a jednocześnie pełnił funkcję biskupa Vac<ref name="Varga" />. Mátyás był pierwszym arcybiskupem Ostrzyhomia, na mocy królewskiego prawa mianowany Prymasem Węgier<ref name="Markó">Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon'' [Wielcy funkcjonariusze państwa na Węgrzech od króla Świętego Stefana do naszych dni: Encyklopedia biograficzna] (po węgiersku). Helikon Kiadó. s. 324. ISBN 963-208-970-7.</ref>. Papież Grzegorz zaprosił go do Rzymu 9 sierpnia 1240 r., aby wziął udział w soborze, na który należy się zjechać w Wielkanoc 1241 po tym, jak odmówił cesarzowi [[Fryderyk II|Fryderykowi II]] jako heretykowi. Jednak Fryderyk odpowiedział próbując schwytać lub zatopić jak najwięcej statków przewożących prałatów na synod, jak tylko mógł. Po tych wydarzeniach Mátyás odmówił uczestnictwa, odwołując się do niebezpiecznej podróży.<ref name="Varga" /> Za pozwoleniem Beli IV, otrzymanym przez jego poprzednika Roberta w 1239 r., Mátyás zlecił budowę [[Víziváros]] (łac. ''Civitas Archiepiscopalis'', dzielnica Ostrzychomia). Zbudował także klasztor premonstrantów w Gyulafirátót, dawnej siedzibie jego rodu (dziś gmina w Veszprém)<ref name="Markó" />
 
Mátyás został [[Arcybiskup Esztergom|arcybiskupem Ostrzyhomia]] po śmierci arcybiskupa [[Róbert|Roberta]], który zmarł 1 listopada 1239 r.<ref>Berend, Nora (2006). ''At the Gate of Christendom: Jews, Muslims and "Pagans" in Medieval Hungary'', c. 1000-c.1300. Cambridge University Press. str. 8. ISBN 978-0-521-02720-5.</ref> Mátyás został wybrany przez kapitułę Ostrzyhomia między 2 a 29 listopada.<ref name="Zsoldos" /> Jego wybór został potwierdzony przez papieża Grzegorza IX w dniu 6 marca 1240 r., który następnie wysłał mu paliusz. Mimo to 21 marca nadal był nazywany postulowanym arcybiskupem, a jednocześnie pełnił funkcję biskupa Vac<ref name="Varga" />. Mátyás był pierwszym arcybiskupem Ostrzyhomia, na mocy królewskiego prawa mianowany Prymasem Węgier<ref name="Markó">Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon'' [Wielcy funkcjonariusze państwa na Węgrzech od króla Świętego Stefana do naszych dni: Encyklopedia biograficzna] (po węgiersku). Helikon Kiadó. s. 324. ISBN 963-208-970-7.</ref>. Papież Grzegorz zaprosił go do Rzymu 9 sierpnia 1240 r., aby wziął udział w soborze, na który należy się zjechać w Wielkanoc 1241 po tym, jak odmówił cesarzowi [[Fryderyk II|Fryderykowi II]] jako heretykowi. Jednak Fryderyk odpowiedział próbując schwytać lub zatopić jak najwięcej statków przewożących prałatów na synod, jak tylko mógł. Po tych wydarzeniach Mátyás odmówił uczestnictwa, odwołując się do niebezpiecznej podróży.<ref name="Varga" /> Za pozwoleniem Beli IV, otrzymanym przez jego poprzednika Roberta w 1239 r., Mátyás zlecił budowę [[Víziváros]] (łac. ''Civitas Archiepiscopalis'', dzielnica Ostrzychomia). Zbudował także klasztor premonstrantów w Gyulafirátót, dawnej siedzibie jego rodu (dziś gmina w Veszprém)<ref name="Markó" />
  
Podczas pierwszej [[Inwazja Mongołów 1241|inwazji Mongołów]] na Węgry, Mátyás i jego zastępca, archidiakon Albert zebrał swoją armię w Ostrzychomiu i przyłączył się do wojsk księcia [[Koloman Halicki|Kolomana]] Halickiego, maszerując razem do Pesztu<ref name="Varga" />. W [[Mohi|bitwie pod Mohi]] 11 kwietnia 1241 r. Mátyás osobiście poprowadził swoje wojska, gdzie poległ z dowódcą arcybiskupem [[Csák Ugrin|Ugrinem Csákiem]] i większością biskupów (na przykład [[Rajnald|Reynoldem]] z [[Biskup Siedmiogrodu|Siedmiogrodu]] i [[I. Jakab|Jakubem]] z [[Biskup Nitry|Nyitry]]), ponieważ przewodzili żołnierzom przeciwko [[Batu-chan|Batu-chanowi]].<ref>Richard Gabriel, ''Subotai the Valiant'' (Westport, CT: Prager, 2004), 122-124; David Morgan, ''The Mongols'' (Oxford: Basil Blackwell, 1986), str. 138-139; Michael C. Paul, "Secular Power and the Archbishops of Novgorod before the Muscovite Conquest," ''Kritika: Explorations in Russian and Eurasian History'' 8, No. 2 (2007): str. 240.</ref> Według mistrza Rogera jego ciała nigdy nie znaleziono.<ref name="Varga" />
+
Podczas pierwszej [[Inwazja Mongołów 1241|inwazji Mongołów]] na Węgry, Mátyás i jego zastępca, archidiakon Albert zebrał swoją armię w Ostrzychomiu i przyłączył się do wojsk księcia [[Koloman Halicki|Kolomana]] Halickiego, maszerując razem do Pesztu<ref name="Varga" />. W [[Mohi|bitwie pod Mohi]] 11 kwietnia 1241 r. Mátyás osobiście poprowadził swoje wojska, gdzie poległ z dowódcą arcybiskupem [[Csák Ugrin|Ugrinem Csákiem]] i większością biskupów (na przykład [[Rajnald|Rajnaldem (Regináldem)]] z [[Biskup Siedmiogrodu|Siedmiogrodu]] i [[I. Jakab|Jakubem]] z [[Biskup Nitry|Nyitry]]), ponieważ przewodzili żołnierzom przeciwko [[Batu-chan|Batu-chanowi]].<ref>Richard Gabriel, ''Subotai the Valiant'' (Westport, CT: Prager, 2004), 122-124; David Morgan, ''The Mongols'' (Oxford: Basil Blackwell, 1986), str. 138-139; Michael C. Paul, "Secular Power and the Archbishops of Novgorod before the Muscovite Conquest," ''Kritika: Explorations in Russian and Eurasian History'' 8, No. 2 (2007): str. 240.</ref> Według mistrza Rogera jego ciała nigdy nie znaleziono.<ref name="Varga" />
  
 
==Przypisy==
 
==Przypisy==

Wersja z 13:32, 28 lip 2020

Rátót Mátyás (pol. Maciej Rátót) (* nieznana, † 11 kwietnia 1241 pod Mohi), węgierski duchowny katolicki, biskup Vác w latach 1238–1240, arcybiskup Ostrzyhomia od 1239 do jego śmierć w bitwie pod Mohi (rzeka Sajó). Pierwszy arcybiskup Esztergom, nazwany Prymasem Węgier.

Biografia

Matthias urodził się w rodzie Rátót, który pochodzi z Apulii i osiedlił się na Węgrzech pod koniec XI wieku, według Gesta Hunnorum et Hungarorum Szymona Kezy.[1] Jednak jego rodzice są niezidentyfikowani, więc nie można połączyć jego osoby z żadną gałęzią rodu. Historyk János Karácsonyi twierdził, że Mátyás był młodszym synem Ratolda Rátóta, przodka rodziny Gyulafi. Dlatego możliwe jest, że Dominik I Rátót, skarbnik królewski, który również został zabity pod Mohi, był starszym bratem Mátyása[2].

Według narracji Carmen Miserabile Rogera z Torre Maggiore, Mátyás dorastał na dworze królewskim Andrzeja II wraz ze spadkobiercą Belą, dlatego prawdopodobnie urodził się na początku 1200 roku (historyk Nándor Knauz uznał 1206 za rok urodzenia)[3] Od wczesnych lat Mátyás dołączył do stronników księcia Beli, którzy stanowczo sprzeciwiali się „bezużytecznym i zbędnym wieczystym darowiznom ojca”, które spowodowało odstępstwo od władzy królewskiej w królestwie. Kiedy Bela został księciem Slawonii w 1220 roku, Mátyás został członkiem jego dworu książęcego. Od 1224 r. pełnił jednocześnie funkcję rektora Zagrzebia i kanclerza księcia Beli. Oba urzędy pełnił co najmniej do 1233 r., nawet po przeniesieniu Beli ze Slawonii do Siedmiogrodu w 1226 r., aby rządzić prowincją jako książę[4].

Gdy Bela IV wstąpił na tron węgierski w 1235 r., Mátyás został awansowany na urząd kanclerza na dworze królewskim, zachowując jednocześnie swoją urzędniczą pozycję rektora w Zagrzebiu[4]. Ostatni raz wymieniony został jako kanclerz w dokumencie królewskim w 1236 r., ale możliwe jest, że sprawował on urząd do 1238 r., gdy został wybrany biskupem Vácu, a jego następca Stefan I Báncsa po raz pierwszy pojawił się jako kanclerz we współczesnych aktach dopiero w tym roku.[1][4] Mátyás został biskupem na początku stycznia 1238 r.[4], gdy opat szkockiego opactwa benedyktynów w Wiedniu poprosił go o ekskomunikowanie pewnego rycerza Wernhera z Pesztu, na podstawie papieskiego wyroku z sierpnia ubiegłego roku, a zatem Mátyás był już wówczas konsekrowanym i potwierdzonym biskupem[3]. W sierpniu 1238 r. papież Grzegorz IX polecił biskupowi Mátyásowi poprzeć politykę Beli wobec przeciwników krajowych[1].

Mátyás został arcybiskupem Ostrzyhomia po śmierci arcybiskupa Roberta, który zmarł 1 listopada 1239 r.[5] Mátyás został wybrany przez kapitułę Ostrzyhomia między 2 a 29 listopada.[4] Jego wybór został potwierdzony przez papieża Grzegorza IX w dniu 6 marca 1240 r., który następnie wysłał mu paliusz. Mimo to 21 marca nadal był nazywany postulowanym arcybiskupem, a jednocześnie pełnił funkcję biskupa Vac[1]. Mátyás był pierwszym arcybiskupem Ostrzyhomia, na mocy królewskiego prawa mianowany Prymasem Węgier[6]. Papież Grzegorz zaprosił go do Rzymu 9 sierpnia 1240 r., aby wziął udział w soborze, na który należy się zjechać w Wielkanoc 1241 po tym, jak odmówił cesarzowi Fryderykowi II jako heretykowi. Jednak Fryderyk odpowiedział próbując schwytać lub zatopić jak najwięcej statków przewożących prałatów na synod, jak tylko mógł. Po tych wydarzeniach Mátyás odmówił uczestnictwa, odwołując się do niebezpiecznej podróży.[1] Za pozwoleniem Beli IV, otrzymanym przez jego poprzednika Roberta w 1239 r., Mátyás zlecił budowę Víziváros (łac. Civitas Archiepiscopalis, dzielnica Ostrzychomia). Zbudował także klasztor premonstrantów w Gyulafirátót, dawnej siedzibie jego rodu (dziś gmina w Veszprém)[6]

Podczas pierwszej inwazji Mongołów na Węgry, Mátyás i jego zastępca, archidiakon Albert zebrał swoją armię w Ostrzychomiu i przyłączył się do wojsk księcia Kolomana Halickiego, maszerując razem do Pesztu[1]. W bitwie pod Mohi 11 kwietnia 1241 r. Mátyás osobiście poprowadził swoje wojska, gdzie poległ z dowódcą arcybiskupem Ugrinem Csákiem i większością biskupów (na przykład Rajnaldem (Regináldem) z Siedmiogrodu i Jakubem z Nyitry), ponieważ przewodzili żołnierzom przeciwko Batu-chanowi.[7] Według mistrza Rogera jego ciała nigdy nie znaleziono.[1]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Varga, Lajos (2003). Rátót nembeli Mátyás [Maciej skokrewniony z rodem Rátót]. W: Beke, Margit (red.). Esztergomi érsekek 1001–2003 [Arcybiskupi Ostrzyhomia 1001–2003]. Szent István Társulat. str. 104–105. ISBN 963-361-472-4.
  2. Karácsonyi, János (1905). A sajómezei csatában elesett esztergomi érsek nemzetsége [Spokrewnieni z arcybiskupem Ostrzyhomia, który zginął w bitwie nad rzeką Sajó]. Turul (po węgiersku). 23 (2): str. 86.
  3. 3,0 3,1 Galla, Ferenc (1970). A váci egyházmegye püspökei [Biskupi diecezji Vác]. W: Bánk, József (red.). Váci egyházmegyei almanach Szent István millénium évében. Roman Catholic Diocese of Vác. str. 111–112.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka Archeologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. str. 81, 96, 108, 118. ISBN 978-963-9627-38-3.
  5. Berend, Nora (2006). At the Gate of Christendom: Jews, Muslims and "Pagans" in Medieval Hungary, c. 1000-c.1300. Cambridge University Press. str. 8. ISBN 978-0-521-02720-5.
  6. 6,0 6,1 Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon [Wielcy funkcjonariusze państwa na Węgrzech od króla Świętego Stefana do naszych dni: Encyklopedia biograficzna] (po węgiersku). Helikon Kiadó. s. 324. ISBN 963-208-970-7.
  7. Richard Gabriel, Subotai the Valiant (Westport, CT: Prager, 2004), 122-124; David Morgan, The Mongols (Oxford: Basil Blackwell, 1986), str. 138-139; Michael C. Paul, "Secular Power and the Archbishops of Novgorod before the Muscovite Conquest," Kritika: Explorations in Russian and Eurasian History 8, No. 2 (2007): str. 240.

Źródła

  • Berend, Nora (2006). At the Gate of Christendom: Jews, Muslims and "Pagans" in Medieval Hungary, c. 1000-c.1300. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-02720-5.
  • Galla, Ferenc (1970). "A váci egyházmegye püspökei [Biskupi diecezji Vác]". W: Bánk, József (ed.). Váci egyházmegyei almanach Szent István millénium évében. Roman Catholic Diocese of Vác. pp. 103–201.
  • Karácsonyi, János (1905). A sajómezei csatában elesett esztergomi érsek nemzetsége [Spokrewnieni z arcybiskupem Ostrzyhomia, który zginął w bitwie nad rzeką Sajó]. Turul (po węgiersku). 23 (2): 86.
  • Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon [Wielcy funkcjonariusze państwa węgierskiego od króla Świętego Stefana do naszych dni: Encyklopedia biograficzna]. Helikon Kiadó. ISBN 963-208-970-7.
  • Varga, Lajos (2003). Rátót nembeli Mátyás] Maciej skokrewniony z rodem Rátót]. W: Beke, Margit (ed.). Esztergomi érsekek 1001–2003 [Arcybiskupi Ostrzyhomi 1001–2003]. Szent István Társulat. str. 104–106. ISBN 963-361-472-4.
  • Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka Archeologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3.

Linki zewnetrzne

  • Mátyás na Magyar Katolikus Lexikon [Węgierska Encyklopedia Katolicka] (po węgiersku).


Rátót Mátyás
Państwo WD: {{#property:P17}}
Urodziny ok.1200
Śmierć 11 kwietnia 1241
Biskup Vác
Okres sprawowania 1238–1240
Arcybiskup Ostrzyhomia
Okres sprawowania listopad 1239–11 kwietnia
{{{3. funkcja}}}
Okres sprawowania {{{3. funkcja - okres}}}
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki

Rátót Mátyás (węg.)
Maciej Rátót (pol.)

Kanclerz
Kanclerz
Okres od 1235
do 1236
Poprzednik Csák I. Ugrin
Następca Báncsa I. István
Dane biograficzne
Ród Rátót
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
Urodziny ok.1200
Śmierć 11 kwietnia 1241
Miejsce Mohi
Przyczyna śmierć na polu bitwy
Ojciec Rátót I. Ratolt
Matka nieznana
Rodzeństwo I. Domokos
I. Balduin
Norbert
I. Rénold
Sukcesy uczestnik bitwy na równinie Mohi