Kán III. László: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 34: | Linia 34: | ||
[[III. András|Andrzej III]] uczynił go wojewodą po [[Borsa Loránd|Wawrzyńcu Borsie]], który również tworzył niebezpieczną koncentrację władzy na terenie swojego dominiu. Wojewoda, który był także [[ispán]]em komitatu [[Szolnok]], wywłaszczył miasta górnicze, uczynił się [[Przywódca Seklerów|przywódcą Seklerów]] i Saksonów i zebrał wszystkie swoje ''regalia''. Zachowywał się jak prawdziwy mały król, nawet ingerując w wybory [[Biskup Váradu|biskupa Váradu]] i po dwóch latach elekcji udało mu się wybrać własnego kandydata, [[Benedek II.|Benedykta Dominikanina]]. | [[III. András|Andrzej III]] uczynił go wojewodą po [[Borsa Loránd|Wawrzyńcu Borsie]], który również tworzył niebezpieczną koncentrację władzy na terenie swojego dominiu. Wojewoda, który był także [[ispán]]em komitatu [[Szolnok]], wywłaszczył miasta górnicze, uczynił się [[Przywódca Seklerów|przywódcą Seklerów]] i Saksonów i zebrał wszystkie swoje ''regalia''. Zachowywał się jak prawdziwy mały król, nawet ingerując w wybory [[Biskup Váradu|biskupa Váradu]] i po dwóch latach elekcji udało mu się wybrać własnego kandydata, [[Benedek II.|Benedykta Dominikanina]]. | ||
| − | Po wymarciu dynastii [[Árpád|Arpadów]] | + | Po wymarciu dynastii [[Árpád|Arpadów]] '''egy német hercegnő révén rokona, Ottó igényét támogatta a trónra, és feleségül ajánlotta neki a lányát, akit végül inkább az erősebb szövetségesnek tűnő II. István Uroš szerb királyhoz adott.''' [[Otto]]n, który przybył do Siedmiogrodu w nadziei na małżeństwo, został aresztowany, uznał królestwo Karola Roberta, '''potem wypuścił bawarskiego księcia''' (majd szabadon engedte a bajor herceget ) – ale zachował [[Święta Korona|Świętą Koronę]]. Karol potrzebował tej relikwi, by być prawowitym królem, ale wojewoda również nie pojawił się na królewskiej uroczystości, nie wspominając o przekazaniu korony. |
| − | + | Legat papieski Gentile rozpoczął negocjacje z László w kwestii zwrotu korony, ale ten odmówił oddania korony po tym, jak legat ekskomunikował go w 1309 r. Na znak pojednania koronowany król odwiedził Siedmiogród już w 1310 r., ale korona nadal pozostała w posiadaniu László — wojewoda odmówił wpuszczenia gwardii królewskiej do swoich fortec, a w 1315 r. wyparł ze swoich prowincji również [[Pók Miklós|Mikołaja Póka]], [[Wojewoda|wojewodę Siedmiogrodu]]. | |
| − | + | Siły królewskie stały się władcami Siedmiogrodu dopiero po śmierci László w 1316 r., ale synowie László buntowali się do 1320 r., powodując poważne problemy dla wojewodów: [[Debreceni Dózsa|Dózsy Debreceniego]] (1318–1321) i [[Szécsényi Tamás|Tomasza I Szécsényiego]] (1321–1333). | |
| − | + | == Link zewnętrzny == | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
* Erdély története a kezdetektől 1606-ig. Szerk.: Makkai László, Mócsy András. Budapest, Akadémiai Kiadó, 1986. | * Erdély története a kezdetektől 1606-ig. Szerk.: Makkai László, Mócsy András. Budapest, Akadémiai Kiadó, 1986. | ||
Wersja z 11:33, 6 sie 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Kán III. László (pol. Władysław III Kán) (* nieznana, † przed sierpniem 1315), węgierski szlachcic, wojewoda Siedmiogrodu między 1297 a 1315 r., gdzie ustanowił prowincjonalną władzę niezależną od króla. ŻyciorysAndrzej III uczynił go wojewodą po Wawrzyńcu Borsie, który również tworzył niebezpieczną koncentrację władzy na terenie swojego dominiu. Wojewoda, który był także ispánem komitatu Szolnok, wywłaszczył miasta górnicze, uczynił się przywódcą Seklerów i Saksonów i zebrał wszystkie swoje regalia. Zachowywał się jak prawdziwy mały król, nawet ingerując w wybory biskupa Váradu i po dwóch latach elekcji udało mu się wybrać własnego kandydata, Benedykta Dominikanina. Po wymarciu dynastii Arpadów egy német hercegnő révén rokona, Ottó igényét támogatta a trónra, és feleségül ajánlotta neki a lányát, akit végül inkább az erősebb szövetségesnek tűnő II. István Uroš szerb királyhoz adott. Otton, który przybył do Siedmiogrodu w nadziei na małżeństwo, został aresztowany, uznał królestwo Karola Roberta, potem wypuścił bawarskiego księcia (majd szabadon engedte a bajor herceget ) – ale zachował Świętą Koronę. Karol potrzebował tej relikwi, by być prawowitym królem, ale wojewoda również nie pojawił się na królewskiej uroczystości, nie wspominając o przekazaniu korony. Legat papieski Gentile rozpoczął negocjacje z László w kwestii zwrotu korony, ale ten odmówił oddania korony po tym, jak legat ekskomunikował go w 1309 r. Na znak pojednania koronowany król odwiedził Siedmiogród już w 1310 r., ale korona nadal pozostała w posiadaniu László — wojewoda odmówił wpuszczenia gwardii królewskiej do swoich fortec, a w 1315 r. wyparł ze swoich prowincji również Mikołaja Póka, wojewodę Siedmiogrodu. Siły królewskie stały się władcami Siedmiogrodu dopiero po śmierci László w 1316 r., ale synowie László buntowali się do 1320 r., powodując poważne problemy dla wojewodów: Dózsy Debreceniego (1318–1321) i Tomasza I Szécsényiego (1321–1333). Link zewnętrzny
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 1w
- Strony importowane z węgierskiej Wikipedii
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Kán
- Ród
- Sędziowie królewscy
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy oligarchowie
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Władcy ery Andegawenów
- Wojewodowie Siedmiogrodu
- Nieznana data urodzenia
- Urodzeni w XIII wieku
- Zmarli w XIV wieku
- Nieznana data śmierci
