Ivan V. Krčki: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - ", † " na ", † ") |
|||
| Linia 29: | Linia 29: | ||
|} | |} | ||
| − | '''Ivan V. Frankapan''' lub '''''Anž Frankopan''''' (pol. ''Jan V Frankopan'', węg. ''Frangepán V. János'') (* nieznana, † 29 listopada [[1393]] w [[Senj]]), chorwacki szlachcic z rodu [[Frankapan]]. Syn księcia Bartola VIII z Krk. W 1352 roku poślubił Annę, córkę hrabiego [https://de.wikipedia.org/wiki/Johann_Meinhard_VII._von_G%C3%B6rz_und_Kirchberg Meinharda VII] z Gorycji, a w 1360 r. przejął wraz ze swoim bratem [[Stjepan II. Krčki|Stefanem II]] majątki rodzinne, które podzielili między sobą pięć lat później. Do Ivana należała połowa Vinodola i cała żupania [[Gatana]] z [[Otočac]]em i [[Brinj]]em, a prawdopodobnie także żupania [[Drežnik]] ze [[Slunj]]em i od tego czasu często mieszkał w [[Senj]]u, Brinju i Otočcu.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=6294 Ivan V. Frankapan - Hrvatski biografski leksikon]</ref> [[Ban Dalmacji i Chorwacji]] (1391-1393). | + | '''Ivan V. Frankapan''' lub '''''Anž Frankopan''''' (pol. ''Jan V Frankopan'', węg. ''Frangepán V. János'') (* nieznana, † 29 listopada [[1393]] w [[Senj]]), chorwacki szlachcic z rodu [[Frankapan]]. Syn księcia Bartola VIII z Krk. W 1352 roku poślubił Annę, córkę hrabiego [https://de.wikipedia.org/wiki/Johann_Meinhard_VII._von_G%C3%B6rz_und_Kirchberg Meinharda VII] z Gorycji, a w 1360 r. przejął wraz ze swoim bratem [[Stjepan II. Krčki|Stefanem II]] majątki rodzinne, które podzielili między sobą pięć lat później. Do Ivana należała połowa Vinodola i cała żupania [[Gatana]] z [[Otočac]]em i [[Brinj]]em, a prawdopodobnie także żupania [[Drežnik]] ze [[Slunj]]em i od tego czasu często mieszkał w [[Senj]]u, Brinju i Otočcu.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=6294 Ivan V. Frankapan - Hrvatski biografski leksikon]</ref> [[Ban Dalmacji i Chorwacji]] (1391-1393). |
W latach sześćdziesiątych uczestniczył w kilku misjach dyplomatycznych w służbie węgiersko-chorwackiego króla [[I. Lajos|Ludwika I]] (1342–1382). Po śmierci króla Ivan poparł córkę króla [[I. Mária|Marię]], a jego brat Stefan zgodził się na andegaweńskiego [[II. Károly|Karola III]], księcia Durazzo. Ivan znacząco przyczynił się do uwolnienia więzionej królowej Marii w czerwcu 1387 r., która była trzymana w [[Novigrad]]zie w żupanii [[Zadar]]. Za tę pomoc król [[Zygmunt]] podarował mu miasto [[Cetin]] i [[Klokoč]] w żupanii [[Zagreb]]. | W latach sześćdziesiątych uczestniczył w kilku misjach dyplomatycznych w służbie węgiersko-chorwackiego króla [[I. Lajos|Ludwika I]] (1342–1382). Po śmierci króla Ivan poparł córkę króla [[I. Mária|Marię]], a jego brat Stefan zgodził się na andegaweńskiego [[II. Károly|Karola III]], księcia Durazzo. Ivan znacząco przyczynił się do uwolnienia więzionej królowej Marii w czerwcu 1387 r., która była trzymana w [[Novigrad]]zie w żupanii [[Zadar]]. Za tę pomoc król [[Zygmunt]] podarował mu miasto [[Cetin]] i [[Klokoč]] w żupanii [[Zagreb]]. | ||
Wersja z 13:04, 8 sie 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Ivan V. Frankapan lub Anž Frankopan (pol. Jan V Frankopan, węg. Frangepán V. János) (* nieznana, † 29 listopada 1393 w Senj), chorwacki szlachcic z rodu Frankapan. Syn księcia Bartola VIII z Krk. W 1352 roku poślubił Annę, córkę hrabiego Meinharda VII z Gorycji, a w 1360 r. przejął wraz ze swoim bratem Stefanem II majątki rodzinne, które podzielili między sobą pięć lat później. Do Ivana należała połowa Vinodola i cała żupania Gatana z Otočacem i Brinjem, a prawdopodobnie także żupania Drežnik ze Slunjem i od tego czasu często mieszkał w Senju, Brinju i Otočcu.[1] Ban Dalmacji i Chorwacji (1391-1393). W latach sześćdziesiątych uczestniczył w kilku misjach dyplomatycznych w służbie węgiersko-chorwackiego króla Ludwika I (1342–1382). Po śmierci króla Ivan poparł córkę króla Marię, a jego brat Stefan zgodził się na andegaweńskiego Karola III, księcia Durazzo. Ivan znacząco przyczynił się do uwolnienia więzionej królowej Marii w czerwcu 1387 r., która była trzymana w Novigradzie w żupanii Zadar. Za tę pomoc król Zygmunt podarował mu miasto Cetin i Klokoč w żupanii Zagreb. W 1389 r. Iwan popadł w konflikt z Kurjakovićiami, książętami z Krbavy, dlatego musiał szukać pomocy u Wenecjan, jednocześnie pomagając ludności Zadaru i atakując Vranę, której właścicielem był Ivan Paližna. W 1390 r. król Zygmunt mianował go banem Chorwacji. PrzypisyLinki zewnętrzne
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 0
- Strony importowane z chorwackiej Wikipedii
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Banowie Chorwacji
- Frankapan
- Ród
- Banowie całej Slawonii
- Chorwaccy banowie
- Chorwaccy szlachcice
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Nieznana data urodzenia
- Urodzeni w XIV wieku
- Zmarli w 1393
- Zmarli w XIV wieku
.JPG){kind=link}